۲۱ خرداد ۱۳۹۸ - ۱۸:۰۰
کد خبر: ۶۰۹۵۸۱
پ
یادداشت؛
آمریکا سال‌هاست که با توجه به ماهیت ضداستکباری انقلاب اسلامی و از دست دادن منافعش در ایران، در حال جنگ با کشور ما است.
به گزارش خبرگزاری رسا، قبل از پاسخ به این سوال، ذکر این نکته ضروریست که آمریکا سال‌هاست که با توجه به ماهیت ضداستکباری انقلاب اسلامی و به خاطر استقلال‌طلبی جمهوری اسلامی ایران و از دست دادن منافعش در این خِطه، در عرصه‌های مختلف، از جمله؛ در عرصه سیاسی، اقتصادی و فرهنگی در حال جنگ با این کشور است.

با این‌حال نکته مهم در این رابطه این است که؛ متأسفانه گاهی در پاره‌ای از موارد، به علت غفلت و کم‌توجهی گروهی از مردم و برخی از مسئولین، آثار جنگ ظالمانه آن‌ها در این عرصه‌ها به مراتب بیش از آثار یک جنگ نظامی متعارف و حتی بیش از یک بمباران اتمی گسترده بوده است.

برای اثبات این ادعا؛ کافی است، رشد جهشی ناهنجاری‌های اجتماعی جامعه پس از ورود شبکه‌های تلویزیونی ماهواره‌ای غربی و فضای مجازیِ تحت مدیریت آن‌ها به حریم خانواده‌ها و نیز تبعات و پیامد‌های جو روانی ناشی از جنگ اقتصادی یانکی‌ها علیه ایران اسلامی طی سال‌های اخیر را مورد بررسی قرار دهیم.

تغییر سبک زندگی و حتی تغییر در شیوه تغذیه بخش قابل توجهی از مردم، افزایش آمار برخی از ناهنجاری‌های اخلاقی و رفتاری در جامعه، افزایش روابط غیرشرعی بین زن و مرد، ورود سگ و سایر حیوانات خانگی به خانه برخی از مردم، تقلید کورکورانه از مدل آرایش و پوشش بیگانه و افزایش جهشی آمار سایر مفاسد و بعضاً انتشار بذر ناامیدی، نفاق و حتی تفرقه و تجزیه‌طلبی و همچنین تورم وگرانی، همگی حاکی از نفوذ این رسانه‌ها در بخشی از پیکره جامعه و حاصل جنگ دشمنان این مرز و بوم در سایر عرصه‌ها است.

اگرچه بسیاری از عوارض ورود این مهمانان ناخوانده (شبکه‌های تلویزیونی ماهواره‌ای و فضای مجازی) به خانه و زندگی مردم ایران عزیز در جریان تهاجم فرهنگی و تقریباً تمام پیامد‌های ناخواسته در جنگ اقتصادی دشمن، به‌راحتی قابل پیشگیری بوده و هست، اما همچنان در سایه غفلت برخی از مسئولین و ناآگاهی گروهی از افراد جامعه، این ابزار به چنان بلایی تبدیل شده‌اند که غربی‌ها را از ورود به عرصه نظامی بی‌نیاز ساخته است.

با این‌حال؛ از همان ابتدای انقلاب اسلامی، به زعم خودشان برای سرعت بخشیدن به فرآیند فروپاشی انقلاب اسلامی، عملیات نظامی یکی از آرزو‌های بزرگ و در عین‌حال گزینه‌ای دست‌نیافتنی برای دشمنان ایران اسلامی به شمار می‌رفته و همواره مترصد آن بوده‌اند که در صورت فراهم شدن شرایط، این نیت پلید خود را عملی نمایند.

با این‌حال هیچ‌گاه نتوانسته‌اند، دست به چنین اقدامی بزنند. البته بسیاری از تحلیلگران معتقدند؛ شاید اگر دشمنان قسم‌خورده اسلام، این نیت پلیدشان را در همان اوایل انقلاب که هنوز نظام اسلامی از استحکام کافی برخوردار نبود، عملی می‌کردند، می‌توانستند به اهداف خود دست پیدا کنند، اما جنگ نیابتی عراق با ایران که تمام جبهه باطل به تقابل با انقلاب اسلامی برخواست، نادرست بودن این فرضیه را ثابت کرد.
اما چه عامل یا عواملی مانع از اجرای این خواسته دشمن شده است:

۱- بی‌شک یکی از مهمترین علل اجتناب غربی‌ها از مواجهه نظامی با ایران اسلامی، آگاهی آن‌ها از حقانیت انقلاب است و آن‌ها به‌رغم افکار شیطانی خود، به‌خوبی می‌دانند که چنین نظامی از عنایت الهی و حمایت گسترده مردمی در سراسر جهان برخوردار است و لذا خود را قادر به مصاف با چنین نیرویی نمی‌دانند.

ناکامی آن‌ها در جریان حمله نظامی به طبس، بی‌نتیجه بودن اقدامات آن‌ها برای به آشوب کشیدن و ایجاد اغتشاش در کشور، اخذ نتیجه معکوس از اجرای این اقدامات و یا عدم اخذ نتیجه مطلوب در جریان اجرای توطئه‌های دیگری مثل؛ تخریب، ترور و تحریم نیز، عوامل دیگری هستند که، برتری قدرت فرامادی ایران را به آن‌ها ثابت نموده و مانع از تحقق خیال خام آن‌ها در مورد جمهوری اسلامی ایران شده است.

به عبارت دیگر؛ قدرت معنوی رزمندگان ایرانی عامل دیگری است که سربازان آمریکایی کاملاً از مزایای آن بی‌بهره‌اند و متقابلاً به این عامل باید مواردی مانند؛ بی‌انگیزگی و ترس سربازان آن‌ها برای جنگ با یک کشور ثالت قدرتمند در کیلومتر‌ها دورتر از سرزمین خود را اضافه نمود.

۲- همان‌گونه که اشاره شد، تجارب ناشی از جنگ‌های قبلی آمریکا، بیانگر این واقعیت است که در هر جنگ فرضی، تا شرایط ایده‌آل و احتمال پیروزی قطعی برای فرماندهان بزدل ارتش آمریکا به طور کامل فراهم نباشد، جرأت جنگیدن ندارند و از رویارویی مستقیم نظامی با دیگران اجتناب خواهند نمود.

درست به همین دلیل است که همانند سایر موارد، در جریان جنگ با لیبی و عراق نیز در یک سناریوی از پیش طراحی شده و با انجام جنگ روانی و متهم ساختن این دوکشور به تلاش برای دستیابی به تسلیحات کشتار جمعی، ابتدا برای تضعیف قدرت اقتصادی و خلع سلاح این کشور‌ها اقدام کردند و سپس در کسوت یک ارتش قدرتمند و شکست‌ناپذیر، به سادگی و با تمام توان نسبت به تخریب زیرساخت‌های نظامی و اقتصادی آن‌ها مبادرت نمودند.

در واقع یکی از علل اصلی اصرار آمریکایی‌ها بر سر قدرت موشکی ایران نیز ناشی از همین سیاست ناجوانمردانه و راهبرد منفعلانه است، در واقع آن‌ها با طرح این موضوع قصد دارند، ابتدا خطر قدرت سهمگین موشکی ایران را از سر رژیم صهیونیستی و سایر کشور‌های وابسته به خود و نیز مراکز و شناور‌های نظامی آمریکا در منطقه دور نمایند، تا پس از آن بتوانند اهداف نظامی خود را دنبال نمایند.

۳- بر اساس اصول تعیین شده برای ارتش آمریکا، حداکثر تلفات انسانی و خسارت مادی قابل قبول برای ارتش این کشور در جنگ با سایر کشور‌ها کمتر از ۲ درصد تعیین شده است، (در جنگ سال ۲۰۰۳ حدود ۱۰ نفر برای هر لشکر در هر روز) چرا که از نگاه سردمداران این کشور، تلفات و خسارت بیش از این مقدار، می‌تواند اعتبار قدرت پوشالی این ارنش را به شدت زیر سوال ببرد.

بنابراین؛ در شرایط کنونی که بسیاری از پایگاه‌ها، شناور‌ها و سایر منافع آمریکا در منطقه، در تیررس آتش نیرو‌های مسلح قدرتمند جمهوری اسلامی قرار دارد و می‌دانند که واکنش ایران و گروه‌های همپیمان آن به هرگونه تجاوز به حریم انقلاب اسلامی، غیرقابل پیش‌بینی و بسیار سهمگین و جدی خواهد بود، تن دادن به چنین ریسک بزرگی برای آن‌ها امکان‌پذیر نیست، چرا که چنین اقدامی می‌تواند به تسریع در نابودی کامل اندک اعتبار باقی‌مانده آمریکا در کمترین زمان ممکن منجر گردد.

اهمیت این نکته وقتی بیشتر روشن می‌شود که به یاد بیاوریم زمانی نه‌چندان دور، فقط انتشار خبر حرکت یک ناو آمریکایی به سمت کشور هدف، کافی بود تا هرگونه مقاومت آن‌ها در برابر زورگویی‌های یانکی‌ها را در هم بشکند، در حالی که امروز به یُمن پیروزی و مقاومت انقلاب اسلامی در برابر نظام سلطه، آمریکایی‌ها در حدی از ضعف و اضمحلال قرار گرفته‌اند که قدرت یکه‌تازی از آن‌ها سلب شده است.

این ضعف در حدی است که؛ همپیمان پلیدش که داعیه کشورگشایی از نیل تا فرات را داشت، خود را در حصاری از دیوار‌های بتنی در سرزمین‌های اشغالی محصور نموده، حمایت همه‌جانبه‌اش از سعودی‌ها علیه یمنِ بی‌دفاع بی‌نتیجه مانده، کره شمالی تهدید‌های مکرر یانکی‌ها را نادیده می‌انگارد و علاوه بر ده‌ها ناکامی دیگر، اینک ناو‌های آن‌ها در خلیج همیشه فارس نیز باید پاسخگوی هشدار‌ها و سوالات انبوه قایق‌های تندرو و پهپاد‌های تیزپرواز ایرانی باشند، بدون آنکه فرماندهان آمریکایی بتوانند واکنش دلخواه خود را نشان بدهند.

۴- ممکن است آمریکا در یک نبرد نظامی نابرابر بتواند خساراتی را به ایران وارد نماید، اما قطعاً هرگونه تجاوز از سوی این کشور بی‌پاسخ نخواهد ماند و پایگاه‌های نظامی و غیرنظامی و حتی شناور‌های نظامی آن‌ها و نیز منافع آمریکا در کشور‌های هم‌پیمان این کشور از جمله؛ رژیم اشغالگر قدس و کشور‌های مرتجع و مزدور عربی را گرفتار آتش خشم رزمندگان اسلام خواهد نمود و هرگونه آسیب به این اهداف می‌تواند، ماهیت پوشالیِ توان دفاعی یانکی‌ها را افشا و اعتبار قدرت نظامی آن‌ها را به‌شدت خدشه‌دار نماید.

به عبارت دیگر، با عنایت به فرمایش رهبر معظم انقلاب اسلامی که فرمودند؛ «دوران بزن در رو به پایان رسیده است» عواقب و پیامد‌های بروز این جنگ احتمالی می‌تواند دچار چنان گستردگی و شدتی باشد که دامن بسیاری از دیگر کشور‌های منطقه، به‌ویژه کشور‌های هم‌پیمان و وابسته به آمریکایی‌ها را نیز در برگرفته و برای سالیان دراز، شرایط را برای هرگونه رشد و پیشرفت، از آنان سلب نماید.

در واقع آمریکایی‌ها و غربی‌ها به خوبی می‌دانند، که به‌واسطه شرایط ملتهب و شکننده حاکم بر منطقه، در صورت وارد شدن به جنگ مستقیم با ایران، امکان گسترش این جنگ احتمالی به کل منطقه و بلکه جهان (جنگ جهانی سوم) دور از انتظار نیست و در این صورت دیگر گاوی برای دوشیدن و شیری برای دوشیده شدن وجود نخواهد داشت و این نکتهِ قابل تأمل دیگری است که خوشایند هیچ‌کس نیست.

لازم به یادآوری است که؛ بسیاری از پایگاه‌ها و شناور‌های آمریکا و غرب در منطقه، مؤسسات تجاری متعلق یا وابسته به غرب، نقاط محدود و شناخته شده‌ای هستند که در صورت تجاوز غربی‌ها، هدف قراردادن برخی از آن‌ها حتی نیاز به جنگ موشکی ندارد و با توپ‌های دوربرد ایران نیز قابل انهدام است. (فهرست ۸۵۰ پایگاه برون‌مرزی آمریکا در نقاط مختلف جهان، در اینترنت نیز موجود است)

۵- در صورت بروز جنگ احتمالی، ایران در سرزمین خود می‌جنگد و پشتیبانی نیروهایش در چنین شرایطی (به‌خصوص در یک جنگ فرسایشی و بلندمدت)، به مراتب کم‌هزینه‌تر و راحت‌تر از پشتیبانی از نیرو‌هایی است که از هزاران کیلومتر دورتر، وارد جنگ شده‌اند.

۶- اقتصاد آمریکا و غرب نیز در معرض ورشکستگی است و لذا با توجه به هزینه بالای یک جنگ فراسرزمینی، تأمین هزینه مادی و انسانی چنین جنگی برای غربی‌ها امکان‌پذیر نیست و درست به همین دلیل است که سردمداران آمریکا، در سال‌های اخیر سیاست جنگ‌های نیابتی را جایگزین جنگ مستقیم کرده‌اند.

گزارش‌های بین‌المللی و نتایج بررسی‌های مراکز رسمیِ خود آمریکا نیز نشان می‌دهد که این کشور از نظر اقتصادی و همچنین اوضاع و احوال اجتماعی و حتی وضعیت نظامی در شرایطی نیست که بتواند درگیر یک جنگ نظامی جدید (هرچند به ظاهر محدود و کوتاه‌مدت)، در منطقه بشود.

۷- برای افکار عمومی جهان و به‌خصوص منطقه نیز، بروز یک نزاع جدید که پایانی برای آن متصور نیست و معلوم نیست دامنه آن تا کجا گسترش پیدا کند، پذیرفتنی نخواهد بود و لذا نه‌تن‌ها مانع از ایجاد هماهنگی آمریکا با سایر کشور‌های همپیمان برای ایجاد یک ائتلاف بین‌المللی در جهت ورود به جنگ جدید در منطقه خواهد شد. بلکه واکنش سایر کشور‌های مختلف جهان را نیز در پی خواهد داشت.

علاوه براین؛ گسترش حضور آمریکا در منطقه، برای رقیب دیرینه‌اش یعنی روسیه نیز قابل تحمل نیست و ممکن اسست به رویارویی مستقیم این دو بینجامد که این مسئله نیز برای هیچ یک از آن‌ها و همینطور سایر کشور‌ها خوشایند نیست.

۸- عدم شناخت و آگاهی دقیق غربی‌ها از شرایط منطقه و ایران و نیز واکنش احتمالی جبهه مقاومت و مسلمین جهان اسلام و متقابلاً آگاهی‌ها و تجارب ارزشمند ایران در جریان ۸ سال جنگ تحمیلی و مبارزه با تروریست در کشور‌های عراق و سوریه و استفاده از روش‌های ناشناخته و خلاقانه و همچنین اِشراف اطلاعاتی در منطقه و نیز گستردگی سرزمینی و حضور نیرو‌های ایثارگر بسیج در اقصی نقاط کشور، از دیگر مؤلفه‌های برتری‌ساز ایران برای مقابله در برابر تهدیدات خارجی و متقابلاً ایجاد موانع ناشناخته در مسیر متجاوزین آمریکایی در یک جنگ نامتقارن محسوب می‌شوند.

۹- موقعیت استراتژیک و به‌خصوص اِشرافیت ایران بر تنگه هرمز که یکی از مسیر‌های اصلی انتقال انرژی و تبادلات تجاری جهان و کشور‌های منطقه به‌شمار می‌رود و بیش از ۴۰ درصد از منابع انرژی جهان از آن عبور می‌کند، سبب شده تا بروز هرگونه ناامنی در این منطقه خطر جدی برای اقتصاد جهان تلقی شود، زیرا قطعاً در صورت بر هم خوردن امنیت این تنگه، قیمت نفت و سایر محصولات تولیدی کشور‌ها به شدت افزایش خواهد یافت و تبادلات تجاری دنیا دستخوش آسیب‌های جبران ناپذیر خواهد شد و این چیزی نیست که برای اقتصاد شکننده کشور‌های غربی و قدرت‌های نوظهور اقتصادی قابل هضم باشد.

۱۰- وسعت سرزمینی و موقعیت سوق‌الجیشی ایران، وجود رده‌های مقاومت بسیج در اقصی نقاط ایران و برخورداری کشور از وجود میلیون‌ها جوان با انگیزه و آماده رزم بسیجی، حمایت هسته‌های مقاومت انقلابی سراسر دنیا از انقلاب اسلامی، بهره‌مندی ایران از سایر قدرت‌های پنهان و ناشناخته و ناآگاهی غرب از آنها، ظرفیت‌های فراوان خوداتکایی و خودکفایی کشور برای مقاومت در برابر تهدیدات احتمالی خارجی نیز، در ردیف سایر مؤلفه‌های بازدارنده‌ای قرار دارند که مانع از خیال پردازی غربی‌ها می‌شوند.

۱۱- علاوه بر همه این موارد، تجارب جنگ تحمیلی ۸ ساله نشان داده که در جریان جنگ احتمالی آمریکا با ایران، مین‌های شناور دریایی و همچنین موشک‌های شلیک شده به سمت شناور‌ها و پایگاه‌های نظامی آمریکا در منطقه نیز، می‌توانند همانند دوران جنگ عراق با ایران، به موشک‌های سرگردانی تبدیل شوند که خواسته یا ناخواسته، شناور‌ها و تأسیسات نفتی و غیرنفتی مجاور آن‌ها در مناطق هدف را نیز مورد اصابت خود قرار داده و صاحبان آن‌ها را از هست و نیست ساقط نماید.

۱۲- البته اهرم‌های قدرت ایران فقط به اشرافیت بر نقاط ضعف دشمن یا توان داخلی کشور محدود نمی‌شود، بلکه هسته‌های مقاومت جهان اسلام در سراسر دنیا و همچنین توان جنگ سایبری، امکان بالقوه‌ای دیگری هستند، که در صورت لزوم و به هنگام نیاز برای ضربه زدن به منافع متخاصمین، به کمک ایران اسلامی خواهند شتافت. /۱۰۱/۹۶۹/م
منبع: رسالت
ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر:
لطفا نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
نظراتی که حاوی توهین یا افترا به اشخاص،قومیت‌ها باشد و یا با قوانین کشور و آموزه های دینی مغایرت داشته باشدمنتشر نخواهد شد.
آخرین اخبار
پربازدید
پربحث
پرطرفدارترین