۲۹ مهر ۱۳۹۸ - ۱۹:۱۵
کد خبر: ۶۲۴۵۳۷
پ
حضرت آیت الله مکارم شیرازی که در دوران طلبگی خود دو بار توفیق حضور در راهپیمایی اربعین را داشته، خاطراتی خواندنی از این سفر معنوی بیان می کند.

به گزارش خبرگزاری رسا، حضرت آیت الله مکارم شیرازی که در دوران طلبگی خود، در سال های 1369 تا 1370 هجری قمری، در نجف اشرف ساکن بوده و دو بار توفیق پیاده روی از نجف تا کربلا را داشته است. معظم له با پای برهنه از مسیر شط (رودخانه) که حدود 20 کیلومتر طولانی تر از مسیر کنونی نجف کربلاست و حدود 3 روز به طول می انجامید، به زیارت اباعبدالله الحسین(ع) مشرف شدند.

آنچه از نظرتان می گذرد، خاطرات خواندنی این مرجع تقلید از پیاده روی اربعین است که در جمع نمایندگان و مسئولین هیئت های دانشجویی عازم پیاده روی اربعین بیان شده است.

پیاده روی علما در اربعین حسینی

وقتی در نجف بودیم و درس می خواندیم، طلاب در ایّام خاصی، اربعین یا غیر اربعین، پیاده به کربلا می رفتند که در این میان علما، و مراجع هم بودند. بنده نیز دو بار موفق شدم در پیاده روی از نجف تا کربلا شرکت کنم، اما در آن روزگار، دسته های کوچکی پیاده روی می کردند.

سه روز و دو شب در راه بودیم

در یکی از سفر ها که پیاده عازم کربلا بودیم، ظهر اطراق کردیم، نصف راه قبل از ظهر و نصف راه را بعد از ظهر در طول سه روز طی می کردیم. لذا سه روز و دو شب در راه بودیم و شب ها در مضيف های شیعیان فرات (الفرات الاوسط) که سالنی ساده برای پذیرایی از زائران حسینی داشتند، استراحت می کردیم، امروزه مردم از جاده ای که از میان بیابان عبور می کند، حرکت می کنند ولی در گذشته، نمی توانستیم از آنجا برویم، چون بیهوده بود، کسی نبود، نفرات کم...، و در وسط راه، شب کجا بمانیم؟ لذا ما از نجف می آمدیم کوفه؛ کوفه کنار شط است. از کنار شط می رفتیم به سوی کربلا. یعنی یک نیم دایره، تقریباً طی می کردیم.

در اطراف شط، قبایل شیعه هستند. و خیلی علاقه به زوّار دارند. رئیس قبیله یک مُضیفی دارد، یعنی یک میهمان خانه ای دارد، یکی از شرایط رئیس قبیله، داشتن آن مُضیف است. شب ها ما می رفتیم در مضیف آنها و خیلی هم خوشحال می شدند که پذیرایی از زوّار امام حسین(ع) کنند، تمام قبایل وسط راه، شیعه بودند.

دوغ خنک

یک خانمی بود و وسط راه دوغ آورده بود که به زوّار بدهد. من یادم هست که این چادرش را گرفته بود روی این دوغ، که آفتاب بهش نخورد، گرم نشود. اینقدر دقت داشت که در پذیرایی از زوّار، بهترین راه را [به کار ببندد].

خنجر کشیدند تا مهمانشان شویم

ظهر که می شد زیر درختان نخل اطراق می کردیم و همراه خودمان یک مقدار نان خشک و یک مقدار ماست آب گرفته و یک چراغ ، از این چراغ نفتی هایی که با فشار روشن می شد، می بردیم و چایی و بساط و اینها.

ظهر ها جایی نمی رفتیم، خودمان کنار شط، در آن سایه می نشستیم، منتها آب فرات، خواهید دید، گل آلود است، نمی شود از آن برای خوردن استفاده کرد. باید ته نشینش کنی، ما هم که نمی توانستیم ته نشین کنیم.

زوّار از روشی استفاده می کردند، ماده ای هست به نام «زاق» ، که این را در آب، با دست حرکت می دادند، تمام آن چیز ها را ته نشین می کرد و از آب صاف، استفاده می نمودند، یک خورده زاق همراهمان می بردیم، نان خشک همراهمان می بردیم، ماست کیسه انداخته همراهمان می بردیم؛ چراغی و بساطی و اینها، و شب را در مضیف ها می ماندیم، طبعاً صبح هم آنجا بودیم.

در یکی از سفر ها ما ظهر اطراق کردیم و استراحت، و دیگر بعد از ظهر باید راه می رفتیم.
شروع کردیم به راه رفتن، چندتا از جوان های عرب، مال یکی از مُضیف ها، آمدند به ما پیشنهاد کردند که امشب را اینجا باشید. گفتیم ما تازه راه افتادیم، تا شب خیلی وقت است، ما باید برویم. یکیشان گفت علاج ندارد. از او اصرار و از ما انکار، یک وقت دیدیم خنجر کشید که باید پیش ما بمانید! یعنی اینقدر علاقه به زوّار داشتند!
من گفتم ما قول می دهیم که از طرف شما هم زیارت می کنیم، بنابراین اجازۀ مرخصی ما را بدهید. دیگر هر طوری بود راضی شان کردیم و اجازۀ مرخصی را گرفتیم و حرکت کردیم.

پیاده روی با پای برهنه

به ما گفته بودند با کفش نمی توانید پیاده روی کنید، توی کفش، پاهایتان، انگشت هایتان زخم می شود، لِه می شود، باید با پای پیاده بروید، با پای برهنه. طبعاً ما با پای برهنه می رفتیم و خار ها هم در پایمان می رفت و خار ها را هم قبول می کردیم، «در بیابان گر به شوق کعبه خواهی زد قدم *** سرزنش ها گر کند خوار مغیلان، غم مخور» و مهم هم نبود.

و از جمله یکی از دوستان ما بود دوتا فرزند داشت، تقریباً پنج ساله شش ساله؛ اینها را هم با خودش آورده بود. و اینها هم سه روز پیاده راه رفتند و بالاخره رسیدند به کربلا. وقتی رسیدیم آنجا دیگر واقعاً یک عالم پُرنشاطی داشتیم که این راه را ما طی کردیم.

و از خاطراتی که من هیچ وقت فراموش نمی کنم، گاهی خسته می شوم و ناراحت می شوم از بعضی چیز ها، و ناچارم یک خاطرات شاد کننده ای را به ذهنم بیاورم، می روم توی آن حال و هوا و فکر می کنم از نجف داریم حرکت می کنیم و رفتیم زیر درخت ها، از آنجا رفتیم کجا و... اینها را در نظر مجسم می کنم تا رفع آن خستگی و ناراحتی بشود.

یک شرط دارد و آن شرطش هم این است که ...

امیدوارم سفر بسیار خوبی داشته باشید و در این چند روز که با هم هستید بتوانید واقعاً اهداف اسلامی تان را روشن تر کنید، سطح معرفت تان را بالاتر ببرید. قوّت ایمان و تهذیب نفس تان را بیشتر کنید و در واقع مایه ای بگیرید برای تمام عمرتان ان شاءالله که از آن سرمایه استفاده کنید.

ولی یک شرط دارد و آن شرطش هم این است که ما را هم از دعا فراموش نکنید. من به دعای کوچک هم قانع هستم، یک دعای کوچک هم بکنید و یک السّلام علیک یا اباعبدالله هم کوچک بگویید به همان هم ما قناعت می کنیم، من هم از صمیم دل برای موفقیت شما دعا می کنم.

ای کاش ما هم می رفتیم

در پایان برای کسانی که در مسیر پیاده روی اربعین به سمت حرم امام حسین علیه السلام حرکت می کنند توفیقات روز افزون را خواهانم، ای کاش ما هم در این سن و سال می توانستیم در این مسیر باشیم.

پژوهش؛ تهیه و تنظیم؛ معاونت تحریریه خبر پایگاه اطلاع رسانی دفتر حضرت آیت الله العظمی مکارم شیرازی

منبع: بیانات حضرت آیت الله مکارم شیرازی در دیدار با نمایندگان دانشجویان اعزامی به پیاده روی اربعین

انتشار یافته: ۵
در انتظار بررسی: ۰
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
08:43 - 1398/07/30
بسیاز خواندنی بود ممنون
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
08:44 - 1398/07/30
حقیقتا عاشقان امام حسین علیه السلام با همه دارایی شان با آقا معامله می کنند خدمت جانانه و بی منت به زوار بسیار شگفت آور است
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
09:55 - 1398/07/30
مسعمود بحرینی مدیر سایت و کانال شیعه نیوز در کانال از خاطرات امسال اربعین چنین نوشته است
دیدار با سید طالب رفاعی، روحانی شیعه که بر جسد شاه نماز میت خواند
امروز ظهر با سید طالب رفاعی از موسسین حزب الدعوه عراق دیدار کردم، او زاده ی روستای رفاعی در منطقه ناصریه عراق در سال 1931 میباشد، وی به دستور مرجع عالیقدر آیت الله سید محسن حکیم به قاهره رفت و حدودا 20 سال در مصر اقامت داشت .

محمد رضا پهلوی که ایران را ترک کرد پس از مرگش قرار شد در مصر دفن شود، رفاعی نقل میکند که شب ماموران امنیتی مصر به خانه ی ما آمدند و گفتند یکی از مقامات کشوری میخواهد شما را ببیند، من بهمراه آنان رفتم و وزیر به من گفت: همتنطور که میدانید شاه ایران در گذشته است و وصیت کرده است با مدل فقه شیعه غسل داده، کفن و دفن شود و رییس جمهور خواسته وصیت وی دقیق انجام شود آیا شما حاضرید این کار را انجام دهید؟

رفاعی میگوید این کار سختی بود با توجه به فضای آن زمان در ایران و نفرت شدید از او، تا آمدم عذری بیارم وی گفت: فقط یک کلام به من بگو این کار را انجام میدهی یا خیر؟!
به ناچار پذیرفتم !

نیمه شب بود که نیروهای امنیتی آمدند درب منزل و من را بردند بیمارستان در سردخانه بیمارستان درب یکی از کشوهای حامل اجساد را باز کردند و با جنازه شاه مواجه شدم .

وقت غسل دادن شد و من بر تمام مراحل غسل شاه نظارت کردم پس از آن خواستم به منزل بروم که نیروهای امنیتی گفتند امکانش نیست و باید تا زمان تشییع با ما بمانید !

نماز صبح را همانجا خواندم و گفتم من خسته ام و باید استراحت کنم مرا به محلی راهنمایی کردند و در آنجا استراحت کردم تا وقت نماز میت شد مرا راهنمایی کردند در آنجا مقامات لشکری و کشوری مصر و برخی از روسای جمهور کشورها همچنین خانواده شاه حضور داشتند .

توسل کردم که در آن بخش از نماز که میگویند : اللهم انا لا نعلم منه الا خيرا و انت اعلم به منا .... ! چه بگویم ؟!

وقت نماز که شد ایستادم برای نماز، می‌دانید که نماز میت شیعیان پنج تکبیر دارد، تکبیر اول: شهادتین؛ تکبیر دوم: صلوات بر محمد و آل محمد؛ تکبیر سوم: دعا برای مؤمنان؛ تکبیر چهارم: دعا برای خود میت است، ماندم چه بگویم! بعد از کمی کلنجار رفتن با خودم این‌طور گفتم: خداوندا، اینکه در برابر توست بندهٔ تو و پسر بندهٔ تو و پسر کنیز توست. او از ملک و سلطنت خویش بیرون شد و اکنون نیازمند و اسیر توست. اگر با او چنان‌ کنی که شایستهٔ اوست، وی شایستهٔ آن است؛ و گر چنان کنی که شایستهٔ توست تو اهل بخشایش و مغفرتی.
رفاعی نقل کرد که شیخ الازهر از اینکه برای نماز میت دعوت نشده بود بسیار عصبانی شده بود .

شایان ذکر است رفاعی پس از این اقدام بسیار سرزنش شد و حال اینکه اقدام ایشان صحیح یا غلط بوده را تاریخ و ایندگان قضاوت خواهند کرد .
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
09:58 - 1398/07/30
هر چه هست در نوکری امام حسین علیه السلام است و لا غیر
(بیانات آیت الله وحید خراسانی در پاسخ به برخی شبهات اخیر
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
10:00 - 1398/07/30
بی‌بی‌سی نام ۱۰۰ زن تاثیرگذار جهان را معرفی کرد که کیمیا علیزاده تکواندوکار ایرانی نیز در لیست دیده می‌شود اما نام مسیح علی نژاد در لیست وجود ندارد!
آیا اطلاعات سپاه در بی بی سی هم نفوذ کرده است
ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر:
لطفا نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
نظراتی که حاوی توهین یا افترا به اشخاص،قومیت‌ها باشد و یا با قوانین کشور و آموزه های دینی مغایرت داشته باشدمنتشر نخواهد شد.
آخرین اخبار
پربازدید
پربحث
پرطرفدارترین