علت اینکه ما در برابر رخدادهای زندگی بیتابی میکنیم و حتی آنها را ناعادلانه میگیریم به خاطر آن است که دید ما عمدتاً دید محدودی است. هر وقت که در برابر کودک یا فرزند خودت قرار میگیری و به او توصیههایی میکنی که معقول است در نسبتی که به عنوان پروردگار کوچک با پروردگار بزرگ داری دقت کن. در حقیقت نسخهای که تو برای فرزندت میپیچی نسخه خود توست و اگر خوب دقت کنی آن دارویی است که تو باید بخوری. وقتی من به کودک میگویم آرام باش در حقیقت دعوت به آرامش اول از همه نسبت به من است.