جامعیت چهار وجهی بودن زبان قرآن در قم بررسی شد

به گزارش خبرنگار خبرگزاری رسا، نشست تخصصی جامعیت چهار وجهی بودن زبان قرآن دومین نشست از سلسله نشست‌های تخصصی همایش بین‌المللی منطق فهم دین، عصر سه‌شنبه 5 اردیبهشت‌ماه در تالار معرفت پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی دفتر قم برگزار شد.
 
حجت‌الاسلام حمیدرضا شاکرین عضو هیأت علمی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی در این نشست به ارائه تحقیق خود با عنوان «جامعیت چهاروجهی بودن زبان قرآن» پرداخت و جامعیت زبان قرآن را در ابعاد چند کنشی بودن، چند وجهی بودن، چند سطحی بودن و چند ساختاری بودن مورد بررسی قرار داد.
 
وی پیش از تبیین این چهار وجه در بیان فهم قرآن، یادآور شد: امروزه در منطق فهم قرآن مباحث جدیدی مطرح می‌شود که در گذشته مطرح نبوده است، چراکه پیش از این مفسران مقدمات و قواعدی را برای تفسیر مطرح می‌کردند و منطق تفسیر آنها در قواعد خلاصه می‌شود.
 
این استادیار گروه منطق فهم دین از بحث زبان‌شناسی قرآن به عنوان یکی از حوزه‌های بسیار مهم در حوزه فهم قرآن نام برد و افزود: با پدید آمدن دانش‌های جدید و مورد استفاده قرار گرفتن آن در فهم قرآن، زمینه‌های دیگری گشوده و مسائل جدیدی مطرح شده است.
 
وی با بیان این‌که یکی از ابعاد جامعیت قرآن بعد کارکردی زبان قرآن است و در گونه‌شناسی زبان‌ها برای هر زبانی کارکرد ویژه‌ای مطرح می‌شود، گفت: زبان قرآن زبان اخباری و انشائی محض نیست، بلکه هم کارکرد توصیفی، شناختاری و معرفت‌آموز دارد و هم زبان انشائی، تحریکی و هنجارگذار است.
 
پس از ارائه مقاله «جامعیت چهار وجهی بودن زبان قرآن» از سوی حجت‌الاسلام شاکرین، نوبت به نقد ناقدان رسید که براساس آن حجت‌الاسلام رستم‌نژاد با بیان این‌که در اصل ترکیبی یا جامع بودن زبان قرآن که شامل همه ویژگی‌های مثبت و به دور از اشکال‌ است، هیچ نقدی ندارد، بررسی زبان قرآن را بحثی بسیار مهم و چالشی دانست.
 
وی با اشاره به این‌که در تعابیر جامعیت چهار وجهی بودن زبان قرآن، مطلق‌گویی شده است، اظهار داشت: وقتی می‌خواهیم نظریه رقیب را مطرح کنیم، باید به صورت مشخص عنوان و افراد شاخص نیز معرفی شوند و در مقاله‌های علمی مطلوب نیست که مطرح شود برخی چنین می‌گویند.
 
این استاد حوزه افزود: وقتی می‌خواهیم از یک نظریه‌ای نقد کنیم ابتدا باید خود نظریه به درستی تبیین شود، نه این‌که گزارش شود چه این‌که در گزارش نویسنده چیزی بگوید و نیت ارائه دهنده چیز دیگری باشد. بین آنچه نقد می‌شود و آنچه گفته شده ارتباط نمی‌توان برقرار کرد و نیاز دارد دقت بیشتری شود.
 
همچنین حجت‌الاسلام جواهری از استادان حوزه علمیه قم و از دیگر ناقدان این پژوهش به تحلیل خود از جامعیت چند وجهی بودن زبان قرآن پرداخت و با بیان این‌که در جامعیت نظریه‌های رقیب مطالبی مطرح شده که چندان مناسب نیست، خواستار دقت بیشتر در نسبت‌ها و آدرس‌دهی مطالب شد.
 
وی با بیان این‌که درباره زبان قرآن از جهات مختلف بحث می‌شود، اما این مقاله تنها درباره شناخت ویژگی‌های آن تدوین شده است، زبان عرف را با زبان گفتار متفاوت دانست و گفت: بین زبان دین و زبان قرآن باید تفکیک قائل شد و نباید هرگز بین آن دو خلط کرد.
 
این استاد حوزه بر نزدیک شدن به شناخت زبان قرآن و تبیین زیرمجموعه‌های آن تأکید کرد و افزود: برای بررسی یک زبان باید ویژگی‌های فراگیر و انحصاری آن را بررسی کرد که فصل ممیز از زبان‌های دیگر باشد؛ از بین چهار وجهی که برای زبان قرآن مطرح شده، تنها چند ساختاری دارای این دو ویژگی‌ است. /920/پ201/ع