رسالتي بس خطير (بخش دوم)

4. محافل و مجالس مذهبي، نقش مهمي در فرهنگ‌سازي دارند و پر واضح است كه هرجا اين نقش را دارا باشد، همواره مورد هجمه و حيله دشمن واقع خواهد شد؛ از اين رو در تهاجم فرهنگي، ايجاد انحراف و تحريف در محافل مذهبي، به قطع مورد نظر دشمن بوده است. تهاجم فرهنگي دشمن در گستره‌هاي ديگر، ابعاد آشكار و پنهان و روش‌هاي آسان و پيچيده بسياري دارد؛ پس در عرصه محافل مذهبي نيز، بايد مراقب ابعاد حمله باشيم. آنان كه به پديده‌هاي اطراف با نگاه ژرف مي‌نگرند، ابعاد اين مسئله را بهتر مي‌يابند. آنان به خوبي درمي‌يابند كه دفاع مقدس ما پايان نيافته است! آنان به خوبي مي‌پذيرند كه جنگ هشت ساله ما پايان نپذيرفته است! بلكه جنگ از ابعاد نظامي، به ابعاد فرهنگي و اعتقادي كشيده شده است؛ پس ستايشگر اهل‌بيت (ع)، بايد با سلاح روز وارد اين معركه شود. سلاح او، ايمان و تقوا، باور به اسلام، تلاش فراوان براي ارتقاي كيفيت هنرنمايي خود و ... است. اين حقيقت شگرف را رهبر فرزانه انقلاب چنين تبيين فرموده‌اند: «شما اينجا نشسته‌ايد، خيال مي‌كنيد كه همين‌طور زندگي دارد مي‌چرخد. نه آقا! يك جنگ است؛ يك جنگ حقيقي است. الآن بين اين جامعه، اين نظام، متفكران اين نظام، فعالان اين نظام در رده‌هاي مختلف، از جمله خود شما كه مداح مجموعه كشور هستيد از يك طرف، با يك طرف ديگر، كساني كه مي‌خواهند ريشه اين ايمان را از اين خاك مقدس و از اين دل‌هاي پاك در بياورند؛ چون فهيمده‌اند آن نظامي، آن بنايي كه بر اين اساس شكل گرفته، با منافع سودجويانه و زورگويانه و زياده‌خواهانه اينها سازگار نيست، با دست‌اندازي و سيطره‌طلبي دنياي استكبار بالاخره كنار نخواهد آمد؛ اين را فهميده‌اند».
با تدبر در سخنان پيشين، اين پرسش رخ مي‌نمايد: در عرصه محافل ديني و مذهبي، دشمن چه هدف كلاني را دنبال مي‌كند؟ پاسخ اين پرسش در كلام رهبر ژرف‌انديش انقلاب چنين آمده است: «دنبال اين‌اند كه فكر توحيدي را، فكر ولايت را، محبت اهل‌بيت را، محبت به قرآن را، تعصب و غيرت نسبت به مباني ديني و اعتقاد به مبارزه با ظلم را، اعتقاد به قبح و زشتي ظلم‌پذيري را از دل اين مردم با انواع حيله‌ها بيرون بكشند. انواع و اقسامش را دارند انجام مي‌دهند و آن را بيان هم مي‌كنند».
5. «انسجام اسلامي يعني عصبيت‌هاي بين‌المذاهبي مسلمان‌ها نبايد تحريك شود.» اين تعريف انسجام كه بر لبان رهبر معظم انقلاب جاري شد، حدود و ثغور اتحاد و انسجام اسلامي را مشخص كرد. وحدت به معناي دست برداشتن از اعتقادات و مسلّمات نيست؛ وحدت به معناي اينكه شيعه، سني شود يا به عكس، نخواهد بود؛ وحدت به معناي هضم شدن فرق مختلف در همديگر نيست؛ بلكه اتحاد و انسجام به معناي پرهيز از كارهايي است كه عصبيت‌هاي مذاهب گوناگون اسلامي را تحريك كند و آتش نفاق و كينه را شعله‌ور سازد. از اين رو قرائت‌هايي كه اتحاد در انسجام را نوعي دست برداشتن از اصول مي‌دانند، غلط است؛ برداشت‌هايي كه اتحاد در انسجام را نوعي تشريفات مي‌دانند، نيز باطل است.
6. رعايت نكردن مباني وحدت به چه مي‌انجامد؟ اهميت ندادن به اصول وحدت اسلامي، سرانجام سبب جنگ بين مذاهب و احزاب اسلامي خواهد شد و اين، آن چيزي است كه دشمنان اسلام – به ويژه آمريكا، اسرائيل و انگليس – همواره در پي آن‌اند. امروز در عرصه خاورميانه، شاهد اختلاف بين گروه‌هاي فلسطيني و لبناني هستيم و اين، آن چيزي است كه آمريكا و اسرائيل خواهان آن‌اند. اينك سخنان رهبر فرزانه انقلاب در اين‌باره: «الان شما ببينيد دو تا گروه فلسطيني در فلسطين دارند با هم مي‌جنگند! براي اسرائيل چه از اين بهتر؟ به جاي اينكه تفنگ‌ها به طرف آنها متوجه شود، عليه همديگر دارند مي‌جنگند! خوب، اين خيلي چيز خوبي براي اسرائيل است. چقدر خرج كند، مي‌ارزد كه يك چنين وضعي پيش بيايد. فرض بفرماييد در لبنان هم يك گروهي پيدا مي‌شوند و بنا مي‌كنند با يك گروه ديگري مبارزه كردن و جنگيدن. چه نعمتي بزرگ‌تر از اين براي اسرائيل و آمريكا! اين بهتر است يا اينكه يك گروهي مثل حزب‌الله بيايد جلو، همه هم دنبالش – بعضي از روي دل و ايمان، بعضي هم از روي ترس از افكار عمومي – و اسرائيل را شكست بدهند؟ معلوم است كه وضعيت اختلاف براي آنها بهتر است. در دنياي اسلام، قضيه همين است. آيا مسلمان‌هاي مصر و اردن و عراق و پاكستان و هند و تركيه و جاهاي ديگر، اگر به خيابان‌ها بيايند و به نفع جمهوري اسلامي شعار بدهند، براي آمريكا بهتر است يا كاري كند كه اگر در يك مسأله‌اي، ايران اسلامي صدايي بلند كرد، همه اين ملت‌ها خاموش بشوند؛ بعضي‌ها اظهار مخالفت هم بكنند؟‌ پيداست دنبال دومي‌اند. چه جوري مي‌شود؟ چطور ممكن است اين كار؟ خيلي آسان است». و سپس راهكار دشمن را چنين معرفي مي‌فرمايند: «كاري كنند كه عصبيت‌هاي شيعه و سني را زنده كنند. به آنه تفهيم كنند، اينها شيعه‌اند؛ اينها صحابه را سبّ مي‌كنند؛ اينها مقدسين شما را چنين و چنان مي‌كنند.» و اين طعم تلخي است كه از ميوه تفرقه به ذائقه چشانده مي‌شود. از اين رو، امروز سبّ صحابه پيامبر(ص) به هرگونه كه باشد، در خدمت تفرقه‌سازي دشمن است و اين چيزي است كه ستايشگران اهل‌بيت(ع) بايد هوشيارانه دريابند.