چند نكته اخلاقي از آيت الله مصباح يزدي

به گزارش خبرنگار خبرگزاري رسا، آيت الله محمدتقي مصباح يزدي، شامگاه پنجشنبه، 98 شهريور ماه در ادامه سلسله سخنراني هاي خود در دفتر مقام معظم رهبري در قم، ابراز داشت: براى اين كه انسان حال توبه و مناجات پيدا كند، بايد با خدا به زبان استرحام سخن بگويد، زبانى كه در همه دعاها و مناجات‏ها ملاحظه مى‏شود.
وي ادامه داد: روح اين زبان اين است كه انسان، نياز شديد، فقر ذاتى و عجز و ناتوانى‏اش را در مقابل خداى متعال درك كند؛ چون اين فقر است كه رحمت را جذب مى‏كند. جانى كه احساس بى نيازى كند رحمت حق را جذب نمى‏كند. اگر حال عجز و ناتوانى و فقر و نياز در انسان پديد آمد، آن‏گاه مى‏تواند از شيوه‏هاى مختلفى براى استرحام بهره گيرد.
آيت الله مصباح يزدي خاطر نشان کرد: ما انسان‏ها چيزهايى را براى خود كمال مى‏دانيم كه اگر آن‏ها را نداشته باشيم نقص است. بنابراين اين مفهوم را براى خدا نيز به كار مى‏بريم. يعنى وقتى رحمت و غضب را به خدا نسبت مى‏دهيم، اول رابطه‏اى را بين خودمان با انسانهاى ديگر تصور مى‏كنيم، و بعد آن را به خداوند نسبت مى‏دهيم.
  وي تصريح کرد: براى ارتباط با خدا بايد به زبانى صحبت كنيم كه رحمت خدا را به جوشش آورد و كارى كنيم كه استعداد دريافت رحمت خدا را پيدا كنيم، ذكر درماندگى‏ها، ضعف‏ها و زيان‏ها باعث مى‏شود كه مخاطب ما بر سرِ رحم بيايد. بنابراين براى طلب رحمت خدا بايد از زبان استرحام بهره جست. يعنى از يك طرف بايد ضعف‏هاى خود را يادآورى كنيم و از طرف ديگر هم رحمت خدا را. در اين صورت استعداد درك رحمت الهى را پيدا مى‏كنيم.