عناصر اعتماد آفرين در روابط گفتاري
تعريف ارتباط، عوامل برقراري ارتباط گفتاري مؤثر، عناصر اعتماد آفرين در روابط گفتاري، معيارهاي سخن شايسته، موانع برقراري ارتباط گفتاري شايسته، آسيبشناسي سخن، آداب ويژه گفتوگو، گفتوگو با مخالف و زيرساختها و راهكارهاي تحقق آداب گفتوگو از مهمترين عناوين مورد بحث در اين كتاب است.
نويسنده اين اثر، ادب و احترام متقابل، مثبتنگري و اعتمادآفريني را از عوامل برقراري ارتباط گفتاري مؤثر دانسته و در بخشي از اين مطلب آورده است: «در ارتباط ميانفردي، مفاهيم مختلفي از سوي شنونده آفريده يا دگرگون ميشود، چرا كه نمادهايي همچون كلمات به خودي خود بار معنايي لازم را نميرسانند؛ بلكه نيازمند تفسيرند و در فرايند تفسيري، عواملي چون بافت و شرايط سخن، نگرش ها و فضاي ذهني گوينده نقش دارد. بنابراين دو طرف ارتباط همواره يكديگر را تفسير ميكنند و ميتوانند نگرشها مثبت يا منفي و گاه حتي بر خلاف هم در خود ايجاد كنند.از اين روست كه در آموزههاي ديني با تاكيد بر مثبت نگري، خواسته شده است تا هنگاه برقراري ارتباط با برادران ديني خود، همواره بهترين تفسير از سخنان آنان برداشت شود.»
نگارنده در ادامه همگاني، رازداري، اولويتشناسي، توجه به سطح فهم و نياز مخاطب، هنر خوب گوش دادن، بهرهگيري از نشانههاي غير كلامي و شايستگي سخن را از عناصر اعتمادآفرين در روابط گفتاري برشمرده و پرگويي، زشتگويي، گناهآلودي، نجوا در سخن، نازگويي و تعارض بين گفتار و شخصيت گوينده را از آسيبهاي سخن دانسته است.
در بخشي از آداب ويژه گفتوگو با عنوان سخن با همسر اينگونه ميخوانيم: «آدمي ميتواند براي عبرتگيري، تنها نيم نگاهي به خاطرات غمانگيز گذشته داشته باشد و براي برنامهريزي، نيم نگاهي به آينده. بدين سان يك ويژگي همسر ايدهآل آن است كه نگاه به او و گفتوگو با وي سرورانگيز و نشاطآفرين باشد.»
كتاب مهارت گفتوگو به قلم جواد ايرواني از سوي دانشگاه علوم اسلامي رضوي در 85 صفحه جيبي و شمارگان دوهزار نسخه براي نخستين بار در اسفند 86 به بازار نشر عرضه شد.