اگر امام بود ...

«و من باید این را عرض بکنم که گاهى اشخاص با اینکه ممکن است که آدمهاى خوبى باشند، لکن یک چیزهایى در نفوس انسان هست که انسان از آن غفلت مى‏کند؛ مثلًا یک پدر و مادرى که بچه‏شان را خیلى دوست دارند، این هرچه مى‏بیند خوبى مى‏بیند از او، اصلًا غفلت مى‏کند از این که در این بدى باشد؛حُبُّ الشَّى‏ء یُعْمى‏ وَ یُصِمْ‏. از آن‏ور هم همین‏طور است، وقتى انسان در قلبش دشمنى یا مخالفت با یک کسى داشت یا با جمعى داشت، هرچه خوبى ببیند، بدى مى‏بیند، اصلًا خوبیها محو مى‏شود.

 

من به همه اشخاصى که قلم در دستشان است، زبان گویا دارند، مى‏خواهم سفارش کنم که متوجه باشند که قلم آنها، زبان آنها در حضور خداست، فردا مؤاخذه دارد، صحبت سر دولت و ریاست جمهورى و اینها نیست، صحبت سر نظام است، نظام اسلام است؛ آقاى خامنه‏اى- سلَّمه اللَّه- باشند رئیس جمهور یا یک کس دیگر، آقاى موسوى نخست وزیر باشند یا یک کس دیگرى، این مطرح نیست، مطرح نظام جمهورى اسلامى است، ما مکلفیم به حفظ او، همه نویسنده‏ها مکلف‏اند به حفظ نظام. وقتى که انسان- فرض کنید- از یک کسى گله دارد یا مى‏بیند نقیصه‏اى در کار هست، این نصیحت مى‏تواند بکند و باید بکند، اما لسان نصیحت غیر لسان لجن کردن و ضایع کردن است. من راجع به افراد هم عقیده‏ام هست- یعنى شارع هم همین‏طور است، ما تابع او هستیم- که اگر انسان یک مسلمانى را براى خاطر هواى نفسش لگدمال کند، این در آن دنیا شاید مجازاتش بدترین مجازات باشد و در این دنیا هم موفق نخواهد شد. ما لسانمان باید لسان نصیحت باشد و انسان مى‏بیند که گاهى وقتها لسانها لسان نصیحت نیست، قلمها، قلمهاى نصیحت نیست.

مطرح دولت نیست، مطرح جمهورى اسلامى است ... این کسى که قلم دستش مى‏گیرد باید توجه به این معنا بکند که مسئله، مسئله فرد نیست، مسئله اسلام است و نظام اسلامى و ما مکلفیم این نظام را حفظ کنیم. همچو نباشد که وقتى قلم دستمان آمد، اگر من با آقاى نخست وزیر مخالفم یا با آقاى خامنه‏اى مخالفم، دیگر فکر این نباشم که قلمم کجا مى‏رود، هر جا رفت بنویسم، هرچه شد بکنم. این در حضور خداست، در حضور ملائکة اللَّه است، ثبت مى‏شود اینها. و ممکن است که اشخاص هم خوب باشند، اما این چیزهایى که در نفس انسان است نمى‏تواند انسان به این زودى بر آن مکاید شیطان و مکاید نفس اماره تسلط پیدا کند، انبیا هم دنبال این بودند که یک وقت- خداى‏ نخواسته - گرفتار یک همچو مسائلى نشوند ..

 

«... آقایان توجه بکنند که قلم آنها یک وقت قلمى نباشد که جمهورى اسلامى را تضعیف بکند. و من مى‏بینم در بعضى قلمها این‏جورى است و اینها توجه بکنند. من همیشه میل دارم که با نصیحت، با- عرض مى‏کنم که- تقاضا، با ملایمت با آقایان رفتار کنم ... لکن اگر چنانچه یک وقتى اقتضا بکند مصلحت اسلام، یک وقت انسان ببیند که مى‏خواهد یک کسى اسلام را تضعیف کند ولو نمى‏فهمد خودش یا خداى نخواسته از روى فهم... مى‏خواهند لطمه بزنند ... آن وقت یک وضع دیگرى پیش مى‏آید. این‏جور نیست که همه‏اش قضیه نصیحت باشد و ملایمت باشد، یک مسئله دیگرى پیش مى‏آید ... اما یک چیزى که براى نظام مضر هست این را توجه کنید به آن؛ دستهاتان را یک قدر نگه دارید، قلمهاتان را یک قدر نگه دارید، توجه بکنید به اینکه هر چیزى نباید نوشته بشود، هر چیزى نباید منتشر بشود. و من به شما عرض مى‏کنم که ممکن است یک روزى اگر چنانچه- خداى نخواسته- تعقیب بکنند آقایان، ممکن است من یک وضع دیگرى پیش بیاید برایم ..»(1)

«... خوب، ما یک همچو ابتلایى الآن در دنیا داریم که حرف دشمنهاى ما که از اینجا بیرونشان راندند و آنقدر جنایات در این کشور کردند، مستند مى‏شود؛ براى اینکه الآن هر روز، روزى صد نفر در ایران در زندان اوین اعدام مى‏شوند- یکى از حرفهایش است- روزى صد نفر الآن دارد اعدام مى‏شود! خوب، یک همچو گرفتارى ما داریم.

وقتى یک همچو گرفتارى داریم، ما باید خودمان توجه به مسائل بکنیم، هوشمند باشیم، یک وقت بهانه دست ندهیم که- خداى نخواسته- یک چیز کوچکى را ما عمل کنیم، این بهانه بشود دست آنها و به قول خودشان، مستند پیدا بکنند ..

الآن تمام رسانه‏هاى گروهى به ضد ایران، به ضد اسلام [هستند.] اصلًا اسلام را آنها مضر مى‏دانند. با افراد ایرانى بد نیستند، با افرادى که مى‏خواهند طرف اسلام باشند، مى‏خواهند اسلام را پیاده کنند، با اینها بد هستند. آنها اسلام را مضر به حال خودشان مى‏دانند»(2)

«هیچگاه در ذهن من خطور نکرده و نمى‏کند که شما خداى ناکرده ذره‏اى خلاف واقع عمل کرده باشید. من به شما علاقه دارم و همگى شما را مى‏شناسم و همه شما مورد تأیید من هستید. ولى مطلبى را که من باید تذکر دهم این است که همه ما باید احتیاط را به طور کلى مراعات کنیم. هم شما و هم من هیچ کدام نمى‏خواهیم که حتى یک نفر بیگناه در زندان بماند، ولى این اسباب آن نشود که کسانى که گنهکارند به سزاى اعمالشان نرسند. دیدید که منافقین در دانشگاه چه کردند. همه مى‏گویند آنهایى که آدم کشته‏اند باید مجازات شوند. البته من هر وقت هر حرفى را میزنم هرکس بر طبق سلیقه خود از آن برداشت مى‏کند. هرکس هرچه مى‏خواهد بگوید، شما به کارتان ادامه دهید. من از دوران اواخر طلبگى‏ام شما را مى‏شناسم و به شما اطمینان دارم .. کار شما خدمتى است بزرگ. سعى کنید هیچ کس بیخود در زندان نماند. خداوند شمارا تأیید نماید و موفق کند.»(3)

«... و از همین قماش توطئه‏ها و شاید موذیانه‏تر، شایعه‏هاى وسیع در سطح کشور، و در شهرستان‌ها بیشتر، بر اینکه جمهورى اسلامى هم کارى براى مردم انجام نداد. بیچاره مردم با آن شوق و شعف فداکارى کردند که از رژیم ظالمانه طاغوت رهایى یابند، گرفتار یک رژیم بدتر شدند! مستکبران مستکبرتر و مستضعفان مستضعف‏تر شدند! زندانها پر از جوانان که امید آتیه کشور است مى‏باشد و شکنجه‏ها از رژیم سابق بدتر و غیرانسانیتر است! هر روز عده‏اى را اعدام مى‏کنند به اسم اسلام! واى کاش اسم اسلام روى این جمهورى نمى‏گذاشتند! این زمان از زمان رضاخان و پسرش بدتر است! مردم در رنج و زحمت و گرانى سرسام‏آور غوطه مى‏خورند و سردمداران دارند این رژیم را به رژیمى کمونیستى هدایت مى‏کنند! اموال مردم مصادره مى‏شود و آزادى در هر چیز از ملت سلب شده! و بسیارى دیگر از این قبیل امور که با نقشه اجرا مى‏شود.

و دلیل آنکه نقشه و توطئه در کار است آنکه هر چند روز یک امر در هر گوشه و کنار و در هر کوى و برزن سر زبانها مى‏افتد؛ در تاکسیها همین مطلب واحد و در اتوبوسها نیز همین و در اجتماعات چند نفره باز همین صحبت مى‏شود؛ و یکى که قدرى کهنه شد یکى دیگر معروف مى‏شود. و مع الأسف بعض روحانیون که از حیله‏هاى شیطانى بیخبرند با تماس یکى- دو نفر از عوامل توطئه گمان مى‏کنند مطلب همان است. و اساس مسأله آن است که بسیارى از آنان که این مسائل را مى‏شنوند و باور مى‏کنند اطلاع از وضع دنیا و انقلابهاى جهان و حوادث بعد از انقلاب و گرفتاریهاى عظیم اجتناب ناپذیر آن ندارند- چنانچه اطلاع صحیح از تحولاتى که همه به سود اسلام است ندارند- و چشم بسته و بیخبر امثال این مطالب را شنیده و خود نیز با غفلت یا عمد به آنان پیوسته‏اند ..

... و شما اشکالتراشان به فکر بنشینید که آیا بهتر نیست به جاى سرکوبى به اصلاح و کمک بکوشید؛ و به جاى طرفدارى از منافقان و ستمگران و سرمایه داران و محتکران بى‏انصاف از خدا بیخبر، طرفدار مظلومان و ستمدیدگان و محرومان باشید؛ و به جاى گروههاى آشوبگر و تروریستهاى مفسد و طرفدارى غیرمستقیم از آنان، توجهى به ترور شدگان از روحانیون مظلوم تا خدمتگزاران متعهد مظلوم داشته باشید؟.

اینجانب هیچ گاه نگفته و نمى‏گویم که امروز در این جمهورى به اسلام بزرگ با همه ابعادش عمل مى‏شود و اشخاصى از روى جهالت و عقده و بى انضباطى برخلاف مقررات اسلام عمل نمى‏کنند؛ لکن عرض مى‏کنم که قوه‏ مقننه و قضاییه و اجراییه با زحمات جانفرسا کوشش در اسلامى کردن این کشور مى‏کنند و ملتِ دهها میلیونى نیز طرفدار و مددکار آنان هستند؛ و اگر این اقلیت اشکالتراش و کارشکن به کمک بشتابند، تحقق این آمال آسانتر و سریعتر خواهد بود. و اگر خداى نخواسته اینان به خود نیایند، چون توده میلیونى بیدار شده و متوجه مسائل است و در صحنه حاضر است، آمال انسانى- اسلامى به خواست خداوند متعال جامه عمل به‏طور چشمگیر خواهد پوشید و کجروان و اشکالتراشان در مقابل این سیل خروشان نخواهند توانست مقاومت کنند ..

... و اینجانب در اینجا یک وصیت به اشخاصى که به انگیزه مختلف با جمهورى اسلامى مخالفت مى‏کنند و به جوانان، چه دختران و چه پسرانى که مورد بهره بردارى منافقان و منحرفان فرصت طلب و سودجو واقع شده‏اند مى‏نمایم، که بیطرفانه و با فکر آزاد به قضاوت بنشینید و تبلیغات آنان که مى‏خواهند جمهورى اسلامى ساقط شود و کیفیت عمل آنان و رفتارشان با توده‏هاى محروم و گروهها و دولتهایى که از آنان پشتیبانى کرده و مى‏کنند و گروهها و اشخاصى که در داخل به آنان پیوسته و از آنان پشتیبانى مى‏کنند و اخلاق و رفتارشان در بین خود و هوادارانشان و تغییر موضعهایشان در پیشامدهاى مختلف را، با دقت و بدون هواى نفس بررسى کنید، و مطالعه کنید حالات آنان که در این جمهورى اسلامى به دست منافقان و منحرفان شهید شدند، و ارزیابى کنید بین آنان و دشمنانشان؛ نوارهاى این شهیدان تا حدى در دست و نوارهاى مخالفان شاید در دست شماها باشد، ببینید کدام دسته طرفدار محرومان و مظلومان جامعه هستند ..(4)
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
پی نوشت:
1- صحیفه امام، ج‏20، ص 127.
2- صحیفه امام، ج‏16، ص 479.
3- صحیفه امام، ج‏19، ص 188.
4- صحیفه امام، ج‏21، ص 393.