روایت رهبر معظم انقلاب از اولین دیدار با علامه جعفری
خبرگزاری رسا ـ رهبر معظم انقلاب اسلامی درباره علامه جعفری گفتند: در آقاى جعفرى خصوصیات برجستهاى بود که بهنظر من همه اینها براى نسل جوان و پژوهنده و اهل علم و تحقیق الگوست.
به گزارش خبرگزاری رسا نقل از پایگاه اطلاع رسانی دفتر حفظ و نشر آثار آیتالله خامنهای، مقام معظم رهبری اولین دیدار خود را با علامه جعفری در میان مسؤولان برگزاری مراسم بزرگداشت علامه در تاریخ هفدهم آذر سال 1377 این گونه بیان می کنند:
در آقاى جعفرى (رحمةاللَّه علیه) خصوصیات برجستهاى بود كه بهنظر من همهى اینها براى نسل جوان و پژوهنده و اهل علم و تحقیق الگوست. ایشان آن وقتى كه كارهاى تحقیقى خودشان را شروع كردند، خیلى جوان بودند.
البته من حدود سالهاى سىوچهار و سىوپنج بود که ایشان را شناختم. ایشان تازه از نجف آمده بودند و جوان و فاضل و اهل تحقیق و فعّال و پر شور و مورد احترام بزرگان ما - مانند مرحوم آقاى میلانى و بعضى از آقایان دیگر در مشهد - و نیز مورد احترام طلّاب بودند. اخوانشان هم در مشهد بودند؛ مثل آقاى آمیرزا جعفر که مرد بسیار با صفا و با معنویت و با روحى است. بله؛ عرض مىکردم که ایشان هم به مناسبتى به مشهد آمده بودند و چند ماه یا یک سال - درست یادم نیست - در مشهد ماندند. ما از آنجا با ایشان آشنا شدیم. در ایشان واقعاً روح تحقیق و تفحّص و نشاط و شور علمى مشاهده مىشد.
این روحیه، از دوران جوانى تا پایان عمر ادامه داشت. آن وقت ایشان تقریباً سى و چند ساله بودند. همهى این شور جوانى، در کار علمى و فکرى و بحث و نوشتن و تحقیق و مطالعه و اینگونه کارها صرف مىشد و البته حافظهى فوقالعاده و استعداد علمى ایشان هم به جاى خود محفوظ بود. این حالت تا همین آخر هم ادامه داشت که این چیز عجیبى است. یعنى در عین اینکه ایشان یک مرد هفتاد و چند ساله بودند، ولى تا آخرین بارى که ایشان را دیدیم - به گمانم یک سال، یا هفت، هشت ماه پیش بود که ایشان را ما زیارت کردیم - باز انسان همان حالت و همان شور و همان تحرّک را در ایشان مىدید.
این خیلى باارزش و قیمتى است که انسان نگذارد گذشت زمان و حوادث گوناگون، شور و تحرّک و تهیّجى را که خداى متعال در او قرار داده و مىتواند آن را مثل یک سرمایهى گرانبها براى پیشرفتهاى گوناگون در میدانهاى مختلف مصرف کند، از بین ببرد. بههرحال وجود ایشان، حقیقتاً وجود ذىقیمتى بود و براى اسلام و مسلمین و نظام اسلامى ارزش داشت. ایشان تا آخر هم کار کردند؛ یعنى واقعاً آقاى جعفرى هیچ وقت از کارافتاده و کنار نشسته و بیکاره نشدند و دائم مشغول کار و تلاش و تحرّک بودند. خداوند انشاءاللَّه درجاتشان را عالى کند.»/د102
این روحیه، از دوران جوانى تا پایان عمر ادامه داشت. آن وقت ایشان تقریباً سى و چند ساله بودند. همهى این شور جوانى، در کار علمى و فکرى و بحث و نوشتن و تحقیق و مطالعه و اینگونه کارها صرف مىشد و البته حافظهى فوقالعاده و استعداد علمى ایشان هم به جاى خود محفوظ بود. این حالت تا همین آخر هم ادامه داشت که این چیز عجیبى است. یعنى در عین اینکه ایشان یک مرد هفتاد و چند ساله بودند، ولى تا آخرین بارى که ایشان را دیدیم - به گمانم یک سال، یا هفت، هشت ماه پیش بود که ایشان را ما زیارت کردیم - باز انسان همان حالت و همان شور و همان تحرّک را در ایشان مىدید.
این خیلى باارزش و قیمتى است که انسان نگذارد گذشت زمان و حوادث گوناگون، شور و تحرّک و تهیّجى را که خداى متعال در او قرار داده و مىتواند آن را مثل یک سرمایهى گرانبها براى پیشرفتهاى گوناگون در میدانهاى مختلف مصرف کند، از بین ببرد. بههرحال وجود ایشان، حقیقتاً وجود ذىقیمتى بود و براى اسلام و مسلمین و نظام اسلامى ارزش داشت. ایشان تا آخر هم کار کردند؛ یعنى واقعاً آقاى جعفرى هیچ وقت از کارافتاده و کنار نشسته و بیکاره نشدند و دائم مشغول کار و تلاش و تحرّک بودند. خداوند انشاءاللَّه درجاتشان را عالى کند.»/د102
ارسال نظرات