حکایت حق نمایان

هنگام منازعه ها و مشاجره ها و فتنه ها و آشوب ها وبسیاری ا زمردم دچار سرگردانی می شوند و نخستین پرسشی که ذهن آنان را فرا می گیرد این است که حق با چه کسی است. این پرسش ویژه عصر ما نیست. در اعصار پیشین نیز چنین بوده است.

 

در عالم اسلام تا آن زمان که رسول خدا (ص) در قید حیات بود، مردم کمتر دچار شبهه و سرگردانی بودند و حق و باطل را به راحتی تشخیص می دادند. با رحلت رسول گرامی اسلام دهه ظهور و بروز جبهه نفاق، بسیاری دچار سرگردانی شدند؛ چه اینکه باطل به لباس حق در آمده بود و بسیاری که از تحلیل برخوردار نبودند و اسلام را وابسته به اشخاص گمان می کردند دچار تردید شدند و گاه راه عزت را پیش گرفتند و زندگی صوفیانه را برگزیدند.

 

در نبرد جمل فردی نزد امیرالمومنان آمد. این فرد طلحه و زبیر و عایشه را – که از یاران و خانواده پیامبر (ص) بودند- در سپاه دشمن می دید و متحیرانه گمان می کرد که آنان به حق احتجاج کرده اند. این بود که حال درونی خود را بر امیرالمومنان (ع) عرضه کرد و آن حضرت در پاسخ فرمود:« همانان حق و باطل به مردم (و شخصیت افراد) شناخته نمی شوند؛ بلکه حق را به پیروی کسی که از آن پیروی می کند بشناس و باطل را به اجتناب کسی که از آن اجتناب می کند»1 نیز در نقل دیگری آمده است:« تو حق را نشناختی تا اهلش را بشناسی و باطل را نشناختی تا باطل گرایان را بشناسی»2.

همه تلاش جبهه باطل در هم آمیختن حق با باطل است ؛ به گونه ای که افراد نتوانند آن را باز شناسند؛ نیز ویژگی خواص جامعه و نخبگان قدرت بازشناسی حق از باطل است. خواص جامعه به دلیل داشتن تحلیل می توانند حق را از باطل تشخیص دهند و از این رو کمتر اسیر دست حق نمایان باطل طینیت می شوند.

 

دیگر آنکه به حکم آیه قرآن کریم (جاءالحق و زهق الباطل ان الباطل کان زهوقا) باطل نابود شدنی است؛ چه اینکه باطل حیات خود را در سایه حق و در آمیختن با آن می داند. از این رو به محض حضور حق، باطل – که حق نما و سکه بدلی است- نابود می شود. باطل مثل سایه است که در هنگام غیبت آفتاب برای همگان عرض اندام می کند و با آمدن آفتاب جایی برای او باقی نمی ماند.

در انتخابات ریاست جمهوری دهم ، امر برای برخی مشتبه شده بود، به گونه ای برخی در شناخت کاندیدای اصلح و دوستدار مردم و قانون مدار و ... دچار تردیدبودند. فضای سنگین تبلیغات وجنگ روانی دشمن برای کم رنگ جلوه دادن ارزش های انقلاب کار را بسیار دشوار کرده بود.

اکنون که ابرهای تیره حیرت و سرگردانی به کناری رانده شده و پس از مدتی بسیاری از حقایق برای مردم آشکار شده، صف حق طلبان و صف باطل گرایان از هم جدا شده است و قانون گرایان حقیقی و قانون گریزان واقعی به راستی چهره خود را نشان داده اند.

آنانی که دم از حق مردم می زدند و خود را دوستدار مردم جلوه می دادند، امروز زمینه کشته شدن مردم و ریختن خون بی گناهان را فراهم می آورند. آنان که تا دیروز خود را پیرو خط امام می دانستند امروز در برابر نصایح آخرین امام در رعایت قانون و فصل الخطاب بودن آن به صراحت می ایستند.

از این رو همان گونه که امیرالمومنان علی (ع) فرموده اند: حق و باطل با افراد شناخته نمی شود بلکه نخست باید حق و باطل را شناخت، آن هنگام افراد و پیروان آن به خوبی مشخص می شوند:« اعرف الحق تعرف اهله؛3 خود حق را بشناس تا پیروان آن را بشناسی».

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
1. امامی طوسی،ص134
2. نهج البلاغه، حکمت 262
3. مجمع البیان، ج1، ص211