رهبر، سکان دار وحدت و ناخدای هدایت

به گزارش خبرنگار سرویس حوزه و روحانیت خبرگزاری رسا،در میان تار و پود تاریخ، انسان‌ها چون مهره‌هایی‌اند بر رشته‌ی زمان، پراکنده و بی‌سرانجام. و آن‌که «قَیِّمِ بالأمر» است، همچون ریسمان استواری است که همه‌ی جان‌ها را در مدارِ معنا به هم گره می‌زند؛ او نه صرفاً سلطانِ تدبیر، که ستونِ هستی امت است. 

قال‌أمیرالمؤمنین علی علیه‌السلام:مَكانُ القَيِّمِ بالأمْرِ مَكانُ النِّظامِ مِنَ الخَرَزِ، يَجْمَعُهُ و يَضُمُّهُ، فإنِ انقَطَعَ النِّظامُ تَفَرَّقَ و ذَهَبَ، ثُمَّ لَم يَجْتَمِعْ بِحَذافيرِهِ أبَدا

موقعيت زمامدار مانند رشته ای است که مهره‌ها را جمع مى‌کند و ارتباط مى‌بخشد، اگر رشته از هم بگسلد، مهره‌ها پراکنده مى‌شوند، و هر يک به جايى خواهد افتاد، به گونه‌اى که هرگز نتوان همه را جمع کرد.

این سخن علوی، پژواکی است از حکمت آسمان در قلب خاکیِ بشریت، هشدار به آن‌که اگر آن رشته پاره شود، نه تنها مهره‌ها فرو می‌ریزند، بلکه دیگر هیچ دستی توان جمع‌ کردنشان را ندارد. زیرا آن رشته، رشته‌ی ایمان و بصیرت است که با نورِ هدایت امام می‌درخشد.

رهبری در نگاه نهج‌البلاغه، مقامِ پاسدارِ معناست؛ او محورِ وحدت، ترازوی حق، و نگهبانِ مسیرِ امت است. در طوفان فتنه‌ها، او هم‌چون ناخدایی است که با علم و ایمان، کشتی امت را از میانِ گردابِ تفرقه به ساحل یقین می‌رساند. 

هرگاه زمامدار بر محورِ حق بایستد، ملت، رشته‌ای واحد از دل‌های مؤمن می‌شود؛ و هرگاه رشته دریده شود، هزاران دل بی‌قرار، در هزار مسیرِ بی‌فرجام می‌افتند.

در پرتو این معنا، امتِ آگاه می‌فهمد که حضورِ رهبرِ الهی، صرفاً یک ضرورت سیاسی نیست، که رازِ بقا و گِرهِ انسجام روح‌هاست. هر نسلی، امامی و هادی‌ای می‌طلبد تا رشته‌ی نور گسسته نشود، تا جوهرِ ایمان از تشتت نجات یابد، تا پرچم حقیقت بر قله‌ها برافراشته بماند. 

در این حدیث، امیرالمؤمنین همانند تندیس خرد و نظم الهی، فریاد می‌زند که: «ای اهل ایمان، نظامِ شما بی‌نظمِ رهبری از هم می‌پاشد!» و چه زیباست که در طول قرون، جوهرِ این سخن هنوز زنده است؛ در هر زمان، رشته‌ای از تربیت علوی، قلب مؤمنان را به ولیّ زمانشان پیوند می‌زند. 

این کلام نه تنها فلسفهٔ حکومت است، بلکه بیانی عالمانه از پیوند دل‌ها و دوام امت است. امت بی‌رهبر، چون ستارگانی پراکنده‌اند؛ امتِ دارای امام و رهبر، چون کهکشانِ واحدی است که هر ذره‌اش در مدارِ نور می‌چرخد. 

رشته‌ی ولایت باید حفظ شود؛ نه برای مصلحتِ سیاست، بلکه برای پاسداری از حقیقتِ جان. تا آن رشته برقرار است، امت زنده است، عزت پایدار است، و تاریخ در زیر سایهٔ آن چراغ، از تاریکیِ تفرقه در امان می‌ماند.

منبع: نهج‌البلاغه، خطبه ۴۶

فاطمه سلطان محمدی، دبیر انجمن علمی پژوهشی تفسیر و علوم قرآن جامعه‌الزهرا سلام‌الله‌علیها