برای عطا و ماهان فرزندان ایران

به گزارش خبرگزاری رسا از تبریز، کمک که نه، بمب و موشک و پهپاد و راکت برای کودکان ما در راه بود، بمب ها و موشک های که به تشویق و ترغیب و مشاطه گری مشتی وطن فروش خائن آن ور آبی، بر سر کودکان و زنان و شهروندان بی دفاع و غیرنظامی ما ریخته می شود، شاید، "بعل" ها و "شیطان" های زمان، سیراب شوند.

آخر، تن نحیف و جسم بی دفاع کودکان را چه نسبتی با موشک و بمب است؟ کودکان مظلومی که نه قرابتی با جنگ دارند نه نسبتی با بمب و آوار؛ اما اینجا، در ایران و در کوشه و کنار شهرهای کشور، ما کودکانمان را یکی یکی از زیر آوارهای کینه و عداوت رژیمی بیرون می کشیم که تنها هنرش، "کودک کشی" است!

کودکانمان را از لای بتن ها و آوار خانه‌هایی که امن‌ترین نقطه جهان برایشان بود، بیرون می کشیم، کودکانی که فرصت بازی و کودکی کردن نیافتند، اصلا، اجازه نیافتند بزرگ شوند و در خواب ناز یا کلاس درس، خدا را ملاقات کردند!جای جای شهرک ها و محلات مسکونی ایران و مناطقی که هدف حملات رژیم غاصب و کودک‌کش اسرائیل و ارباب خونخوارترش، آمریکا قرار گرفتند، مملو از یادانگاره‌هایی چون دفتر، کتاب، کیف مدرسه، اسباب بازی، عروسک، عکس‌ها و لباس‌های خاک گرفته و خون آلود کودکان مظلوم ایرانی است، کودکانی که از ۴ ماه تا ۴ سال و از ۷ سال تا ۱۳ سال سن داشتند و همگی، بزرگ نشده، شهید شدند!

درست است که ما و تمام ایرانی های مقاوم، با جنگ و مبارزه و خون و شهادت، پیوندی دیرینه و دائمی داریم و هنوز، خط سرخ شهادت را، با تقدیم رهبر شهید، سربازان و سرداران دلیر و بی تکرارمان تداوم می‌بخشیم اما به خاطر کودکان و زنان بی‌دفاع و مظلوممان هم که باشد، از خونخواهی خود علیه آمریکا و اسرائیل کوتاه نخواهیم آمد؛ چراکه معتقدیم، بهترین زمان برای دفع ابدی "شر مطلق"، همین حالاست.