معتقدم نگاه رهبری عمیق و جهانی است
به گزارش سرویس پیشخوان خبرگزاری رسا، حجت الاسلام محسن غرویان در گفتوگو با نشریه پنجره اظهار داشت: بهرهبرداری مثبت از تأثیرگذاری هنر، ضرورتی است که نباید از آن غفلت کنیم.
کجا به دنیا آمدهاید؟
سال 1338 در نیشابور. پدربزرگم شیخ احمد واعظ شاهرودی که درس خوانده نجف اشرف بود، امام جماعت مسجدی بود و من مکبر او بودم. فامیلی ما هم به همین مناسبت «غرویان» شده. غروی یعنی «نجفی».
ورودتان به حوزه علمیه کی و چطور اتفاق افتاد؟
بهخاطر شرایط خانوادگی و مطالعات آزاد مذهبی، بعد از دریافت دیپلم فنی، با مشورت دوستانی که قبل از من طلبه شده بودند، همزمان با پیروزی انقلاب، تحصیل در حوزه علمیه قم را آغاز کردم.
بعد از دو سال با مؤسسه «در راه حق» آشنا شدم و تحت نظر حضرات آقایان مصباح یزدی و خرازی و استادی و مظاهری دورههای علمی را گذراندم. سپس در بنیاد فرهنگی باقرالعلوم و مؤسسه آموزشی ـ پژوهشی امام خمینی، در کنار فقه و اصول به فلسفه و علوم انسانی و دانشهای معاصر پرداختم.
برجستهترین دغدغه این روزهای شما چیست؟
جهانی شدن اسلام و فراگیر شدن گفتمان امام و رهبری. تمام همتم در مجامع علمی و کنفرانسهای بینالمللی، انتقال آموزههای قرآن و پیام انقلاب اسلامی بوده. به تازگی هم در یک گردهمایی درباره «صلح از دیدگاه ادیان» در ژاپن، عمده مشغولیت ذهنیام بهکارگیری ابزاری جهت طرح این معنا بود.
در مورد «گفتمان آزاداندیشی» که مطالبه جدی رهبری است، از نحوه انعکاس و خروجی آن رضایت دارید؟
توقعم بالاست و بهسختی از وضع موجود راضی میشوم؛ اما مأیوس نیستم و آیه یأس هم نمیخوانم. به آینده خوشبینم. معتقدم نگاه رهبری عمیق و جهانی است، اما آنطور که باید لبیک خوبی به فرمایشات ایشان گفته نشده. حتی در این سفرشان به قم احساس کردم اشاراتی هم داشتهاند مثلا در مورد اصلاح متون درسی حوزهها که ایشان سالیان پیش در مورد نگارش نوین و تنقیح آنها تذکر داده بودند و متأسفانه انجام نشده، ایندفعه فرمودند حالا انشاءالله خود حوزه یک زمانی به این نتیجه خواهد رسید. این نشان میدهد آقا انتظار دارند سریعتر اتفاق بیفتد. البته افرادی هم که در مصادر امورند، باید به این ذهنیت برسند تا اقدام عملی صورت بگیرد.
مقام معظم رهبری خصوصا در فرمایشات اخیرشان با تأکید بر علوم انسانی و ضرورت پرداختن بیشتر به فلسفه و اکتفا نکردن به فقه و اصول و تکیه بر جامعیت علمی روحانیون، حجت را تمام کردند. از دید اینجانب اگر فضای تخصص و تولید نظریه و پرسش و پاسخ گسترش پیدا کند، ولو اینکه احیانا آرای نادر و حتی خلافی هم بیان بشود، در نهایت موجب تزریق نشاط، انگیزه و گشایش علمی میشود.
چرا موضوع «ولایت فقیه» را برای درس خارج فقه انتخاب کردهاید؟
دیانت ما از سیاست جدا نیست. اما این هیچ کردی در متون درسی حوزوی ندارد. بنده دلم حقیقتا میسوزد که آنچنانکه باید و شاید به افکار حضرت امام و ولایت فقیهی که ایشان مطرح فرمودند، اهمیت داده نشده: «حال آنکه اساس و اصل انقلاب و نظام ماست.» همین مسأله باعث شد که ساعاتی را به این مهم اختصاص دهم. این مباحث اگر در حوزه نادیده گرفته شود، پس کجا باید جا بیفتد؟ شنیدهام گویا فقط دو ـ سه جلسه ولایت فقیه در حوزه قم دائر است. این جفاست. خاصه اینکه نظریه ولایت فقیه بسیار در معرض شبهه و هجمه است، چه در داخل چه از خارج.
اگر عنایت کافی به «فقهالدوله» و «فقهالحکومه» نشود، خدای ناکرده خروجی حوزههای علمیه ما در آینده طلابی خواهند بود که دین را از سیاست جدا میدانند.
هنر و ادبیات چطور؟ اصلا ورود طلاب را به چنین عرصههایی مناسب میدانید؟
درباره ضرورت هنر و امثال این مقولات قبلا به تناسب اشاراتی داشتهام. هنر خوب صحبت کردن، خوب قلم زدن، خوب شعر سرودن و سایر هنرها که ابزار انتقال فکر و فرهنگ هستند. مخصوصا حالا که تکنولوژی، صوت و تصویر و سینما دنیا را در اختیار گرفتهاند و تأثیرگذاری فراوان دارند. حتی موسیقی حلال؛ همانطور که در مراسم مذهبی مثل تعزیه، روح حزن و اندوه را بهوسیله مارش عزا میدمند، در محافل دیگر هم قابلاستفاده است. در جلسات زیادی بودهام که تلفیق موسیقی و تصاویر شبیه نماهنگ، جمعیت زیادی را منقلب کرده. بهرهبرداری مثبت از تأثیرگذاری هنر، ضرورتی است که نباید از آن غفلت کنیم./916/د102/ع