تاثیر تربیت دینی در تسکین و کاهش رنجها از نگاه آیتالله صافی گلپایگانی
خبرگزاری رسا ـ حضرت آیتالله صافی گلپایگانی در پاسخ به استفتایی به بیان تاثیر تربیت دینی در تسکین و کاهش رنجها، پریشانیها و بیماری جسمی پرداخت.
به گزارش خبرگزاری رسا، حضرت آیتالله لطفالله صافی گلپایگانی از مراجع تقلید در پاسخ به استفتایی در خصوص این که تربیتهای دینی تا چه حد میتواند در تسکین و کاهش رنجها، موثر باشد؟ اظهار داشت: بسیاری از تعالیم اخلاقی اسلام، مستقلاً موجب درمان بیمار یا کمک به درمان و روحیهبخش است که مقاومت بیمار، در اثر این تربیتهای دینی، فوقالعاده میشود.
متن و پاسخ کامل استفتا بدین شرح است:
بسمه تعالی
مرجع عالیقدر با سلام و احترام؛
بنظر حضرتعالی، تربیتهای دینی تا چه حد میتواند در تسکین و کاهش رنجها، پریشانیها و حتی بیماریهای جسمی آدمی مؤثر باشد؟
بسم الله الرحمن الرحیم
علیکم السلام ورحمةالله
ج. در این باب، بسیاری از تعالیم اخلاقی اسلام و خلقیات و صفاتی که به کسب یا تقویت آنها در قرآن مجید و در روایات شریفه تشویق شده، مثل توکل و تسلیم و تفویض و رضا و ابواب معرفة الله؛ همه یا مستقلاً موجب درمان بیمار یا کمک به درمان و روحیهبخش است که مقاومت بیمار، در اثر این تربیتهای دینی، فوقالعاده میشود.
دعاء استشفاء؛ چه دعاهای وارده و مأثور و چه مطلق دعا و خواستن شفا، از برنامههای عالی اسلام و هدایتهای ائمهعلیهمالسلام است که در عین حال، همه این برنامهها از شعب ایمان صحیح و معرفت به خداوند متعال است.
خلاصه، معنویات و آموزههای معنوی اسلام که باید از آنها، هم بیماران و هم پزشکان محترم و هم پرستاران و هم عیادتکنندگان بیماران کمک بگیرند و استفاده کنند سرمایههایی بسیار غنی و سرنوشتساز است. آیه کریمه «أَلا بِذِکْرِ اللهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ» اثر یاد خدا و ذکر خدا را در اطمینانبخشی به قلب بیان میکند و واقعیتی است که همه آن را درک کرده و تصدیق دارند.
شخص مؤمن برای همه حالات به ظاهر ناگوار و نامطلوب، تفسیری خوب دارد و هیچ حالی از این حالات را برای خود، ضرر حقیقی نمیداند و آیه «عَسَى أَنْ تَکْرَهُوا شَیْئاً وَ هُوَ خَیْرٌ لَکُمْ وَ عَسَى أَنْ تُحِبُّوا شَیْئاً وَ هُوَ شَرٌّ لَکُمْ وَ اللهُ یَعْلَمُ وَ أَنْتُمْ لاَ تَعْلَمُونَ؛ چه بسا از چیزی کراهت داشته باشید در حالی که خیر و به صلاح شماست و چه بسا چیزی را دوست بدارید در حالی که به صلاح شما نیست؛ خدا به همه چیز داناست و شما نمیدانید.»، همواره به او روحیه و توانائی میدهد و از سوی دیگر به ثوابهایی که برای بیماران شاکر مقرر است دل میبندد و درد و رنج خود را هدر نمیدهد و زبان حالش با خدا این است:
گر نوازی چه سعادت به از این خواهم یافت؟
ور کشی زار چه دولت به از آنم باشد؟
در بیماری، مدارج و معارف بلند عرفانی را طی میکند و خدا را شاکر است که او را با درد از بیدردی واقعی نجات داده و به یاد او و گفتن (یا شافی) مشرف نموده و صعود داده است.موفق باشید
9 ذی القعدة 1432
لطفالله صافی/917/د102/ص
ارسال نظرات