حیات طیبه ثمره پذیرش دعوت خدا است
![امام جمعه نجف آباد](/Original/1391/12/07/IMAGE634974997079687500.jpg)
به گزارش خبرنگار خبرگزاری رسا در نجف آباد، حجت الاسلام مصطفی حسناتی، امام جمعه نجف آباد، ظهر امروز، در ادامه جلسات اخلاق ماه مبارک رمضان، که در مسجد جامع برگزار میشود، با اشاره به اینکه ذکرها زمینه حضور خداوند در زندگی انسان است، گفت: زمانی که ذکر به صورت عملی در آید، در اعمال انسان اثر می گذارد و ثواب این ذکرها با توجه و حضور قلب بیشتر می شود.
وی به تفسیر چند آیه از سوره انفال پرداخت، و بیان داشت: خطاب خداوند به مؤمنان، لطف خداوند است، چنان که در مورد خطاب کردن کافران، به پیامبر می گوید به کافران بگو ولی به مؤمنان مستقیم خطاب می کند.
امام جمعه نجف آباد در ادامه با بیان خطاب مستقیم خداوند درباره روزه ابراز داشت: به تعبیر برخی بزرگان، این خطاب مستقیم خداوند تشنگی و گرسنگی را از انسان مؤمن دور می کند و این زمانی است که انسان لذت این خطاب را با همه وجودش درک کند.
حجت الاسلام حسناتی در ادامه با بیان این که مؤمن در برابر اوامر الهی هیچ از خود ندارد و تسلیم محض است، اظهار داشت: وقتی خداوند حکم واجبی را بیان می کند، منظورش زن یا مرد، کوچک یا بزرگ نیست، بلکه همه مؤمنان است.
وی در ادامه اظهار داشت: اجابت خدا و رسولش دارای یک ویژگی و آن حیات و زندگی و انسانی که جواب خدا و رسولش را ندهد، قلبش مرده است.
نماینده ولی فقیه در نجف آباد در ادامه بیان داشت: سرّ عبادت خداوند و رسولش این است که انسان ها را زنده کنند و ما اشتباه فکر می کنیم که وقتی طرف نفس می کشد، زنده است؛ در حالی که فرهنگ قرآن به حیات طیبه و حیات اخروی اشاره می کند که حتی پس از مرگ نیز همراه مؤمن است و این جهان تنها پلی عبوری برای انتقال این دنیا است.
حجت الاسلام حسناتی در ادامه تفسیر آیات نخستین سوره انفال در تفسیر این که خداوند حائل میان شما و قلب شما است، گفت: یک معنای این سخن این است که اگر به واقع توبه کنیم و با قلب الهی کار انجام دهیم، هرگز اشتباه نمی کنیم و به دنبال هوی و هوس نمی رویم و انسان هایی که دنبال هوی و هوس می روند و بت هایی در مقابل خدا و رسولش می تراشند، نشانه مردگی قلب است.
وی در ادامه گفت: آنهایی که گوش به حرف خدا و رسول نمی دهند کسانی هستند که گوش به حرف قلبشان نمی دهند و آدم عاقل زبانش پشت قلبش است؛ از این رو دلیل کلامش الهی، قولش سدید، معروف و رحیم می شود و تکرار ذکر خدا الهی می شود./939/پ202/غ