عضو هیأت علمی دانشگاه باقرالعلوم:
وجه اصلی زبان قرآن استعاری بودن آن است
خبرگزاری رسا ـ عضو هیأت علمی دانشگاه باقرالعلوم(ع) گفت: اگر بخواهیم با یک رویکرد کلامی سراغ صفات خدا برویم، نمیتوانیم بحث زبان قرآن را سامان دهیم.
به گزارش خبرنگار خبرگزاری رسا، حجتالاسلام علیرضا قائمینیا، عضو هیأت علمی دانشگاه باقرالعلوم(ع) در نشست علمی زبان قرآن و چالشهای معاصر در تفسیر با بیان اینکه زبان دین از اصطلاحاتی است که مشکل آفرین است، گفت: زبان دین و زبان دینی با هم فرق دارد و بحث زبان دینی یکی از مباحث فلسفه دین است که در قرن بیستم رونق پیدا کرد و به صورت سرفصل مستقلی از مباحث فلسفه دین مطرح شد.
استاد حوزه علميه قم به زبان تأسیسگر و زبان تأسیس شده اشاره کرد و افزود: زبانی که پیامبر اکرم(ص) داشتند تأسیسی بود. واژگان قرآن پس از اینکه وارد فضای فکری مسلمانان صدر اسلام شد، تغییر و تحول ایجاد کرد و در فضای فکری آنها تأثیر گذاشت.
عضو هیأت علمی دانشگاه باقرالعلوم(ع) ادامه داد: مباحثی که در فلسفه دین با عنوان زبان دین مطرح شده به عنوان یک مقدمه تأثیر میگذارد و تنها میتواند کارکرد مقدمهای داشته باشد.
وی در ادامه سخنان خود افزود: وقتی بحث زبان قرآن را مطرح میکنید باید این زبان با زبان متون دینی متفاوت باشد. مباحث فلسفه دین که امروزه با عنوان زبان دین مجهول است، تنها میتواند کارکرد مقدمهای داشته باشد.
حجتالاسلام قائمینیا با تأکید بر اینکه اگر بخواهیم با یک رویکرد کلامی سراغ صفات خدا برویم، نمیتوانیم بحث زبان قرآن را سامان دهیم، گفت: ضروری است خصلت اصلی بحث ما یک بحث زبانشناختی باشد.
استاد حوزه علمیه قم با اشاره به اینکه زبان صرفاً آیینه عالم خارج است، خاطرنشان کرد: هر نظریهای را که بخواهیم پرورش دهیم باید از دو جا بهره ببریم، یکی از میراث گذشتگان و دیگر از مباحثی که جدید مطرح شده است.
عضو هیأت علمی دانشگاه باقرالعلوم(ع) تصریح کرد: با همه مباحثی که نواندیشان مطرح کردهاند مخالف هستم، نواندیشان میراث گذشتگان را کنار گذاشتهاند و مطالعات عینی نکردهاند.
وی افزود: در حل همه مسائل فکری جدید از جمله بحث زبان قرآن، چارهای جز این نداریم که هم به مباحث زبانشناسی جدید رجوع کنیم و هم از میراث بزرگان استفاده کنیم.
حجتالاسلام قائمینیا با بیان اینکه زبان قرآن یک زبان اعتباری است و به یک حقیقت که باطن آن است رجوع میکند، گفت: یکی از مباحث مهمی که امروزه در زبانشناسی جدید مطرح شده، بحث استعارههای مفهومی است.
استاد حوزه علمیه قم با اشاره به اینکه قرآن تجلی خدا در زبان بشری است، اظهار داشت: وجه اصلی تفکر بشر این است که تفکر بشر استعاری است و زبان بشر هم خصلت استعاری دارد.
عضو هیأت علمی دانشگاه باقرالعلوم(ع) گفت: ویژگی اصلی زبان بشر این است که روابط زمانی و مکانی در آن حاکم است. توسعه پیدا کردن زبان بشری در دو جهت است، یکی حوزه امور دنیوی و نه روابط مادی و دیگر اینکه زبان از حوزه مادی به حوزه مجرد انتقال پیدا میکند.
وی همچنین اظهار داشت: بشر برای اینکه مقاصد مجرد و انتزاعی خود را بیان کند مجبور است از زبان مادی استفاده کند و آنجاست که روابط مکانی رنگ خود را از دست میدهد و روابط ذاتی زمان دگرگون میشود و زبان بشر نمیتواند محدود شود.
حجتالاسلام قائمینیا در پایان گفت: وجه اصلی زبان قرآن، استعاری بودن آن است که علیرغم کارکردهای متنوع، یک فضای معنوی جدیدی را برای بشر باز میکند.
گفتنی است، نشست علمی زبان قرآن و چالشهای معاصر در تفسسیر از سلسله نشستهای علمی «زبان و دینپژوهی» به همت دفتر جنبش نرمافزاری و مرکز فرهنگ و معارف قرآنی، گروه قرآن و علوم پژوهشگاه فرهنگ و علوم اسلامی، صبح امروز در سالن کنفرانسهای دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم برگزار شد.
استاد حوزه علميه قم به زبان تأسیسگر و زبان تأسیس شده اشاره کرد و افزود: زبانی که پیامبر اکرم(ص) داشتند تأسیسی بود. واژگان قرآن پس از اینکه وارد فضای فکری مسلمانان صدر اسلام شد، تغییر و تحول ایجاد کرد و در فضای فکری آنها تأثیر گذاشت.
عضو هیأت علمی دانشگاه باقرالعلوم(ع) ادامه داد: مباحثی که در فلسفه دین با عنوان زبان دین مطرح شده به عنوان یک مقدمه تأثیر میگذارد و تنها میتواند کارکرد مقدمهای داشته باشد.
وی در ادامه سخنان خود افزود: وقتی بحث زبان قرآن را مطرح میکنید باید این زبان با زبان متون دینی متفاوت باشد. مباحث فلسفه دین که امروزه با عنوان زبان دین مجهول است، تنها میتواند کارکرد مقدمهای داشته باشد.
حجتالاسلام قائمینیا با تأکید بر اینکه اگر بخواهیم با یک رویکرد کلامی سراغ صفات خدا برویم، نمیتوانیم بحث زبان قرآن را سامان دهیم، گفت: ضروری است خصلت اصلی بحث ما یک بحث زبانشناختی باشد.
استاد حوزه علمیه قم با اشاره به اینکه زبان صرفاً آیینه عالم خارج است، خاطرنشان کرد: هر نظریهای را که بخواهیم پرورش دهیم باید از دو جا بهره ببریم، یکی از میراث گذشتگان و دیگر از مباحثی که جدید مطرح شده است.
عضو هیأت علمی دانشگاه باقرالعلوم(ع) تصریح کرد: با همه مباحثی که نواندیشان مطرح کردهاند مخالف هستم، نواندیشان میراث گذشتگان را کنار گذاشتهاند و مطالعات عینی نکردهاند.
وی افزود: در حل همه مسائل فکری جدید از جمله بحث زبان قرآن، چارهای جز این نداریم که هم به مباحث زبانشناسی جدید رجوع کنیم و هم از میراث بزرگان استفاده کنیم.
حجتالاسلام قائمینیا با بیان اینکه زبان قرآن یک زبان اعتباری است و به یک حقیقت که باطن آن است رجوع میکند، گفت: یکی از مباحث مهمی که امروزه در زبانشناسی جدید مطرح شده، بحث استعارههای مفهومی است.
استاد حوزه علمیه قم با اشاره به اینکه قرآن تجلی خدا در زبان بشری است، اظهار داشت: وجه اصلی تفکر بشر این است که تفکر بشر استعاری است و زبان بشر هم خصلت استعاری دارد.
عضو هیأت علمی دانشگاه باقرالعلوم(ع) گفت: ویژگی اصلی زبان بشر این است که روابط زمانی و مکانی در آن حاکم است. توسعه پیدا کردن زبان بشری در دو جهت است، یکی حوزه امور دنیوی و نه روابط مادی و دیگر اینکه زبان از حوزه مادی به حوزه مجرد انتقال پیدا میکند.
وی همچنین اظهار داشت: بشر برای اینکه مقاصد مجرد و انتزاعی خود را بیان کند مجبور است از زبان مادی استفاده کند و آنجاست که روابط مکانی رنگ خود را از دست میدهد و روابط ذاتی زمان دگرگون میشود و زبان بشر نمیتواند محدود شود.
حجتالاسلام قائمینیا در پایان گفت: وجه اصلی زبان قرآن، استعاری بودن آن است که علیرغم کارکردهای متنوع، یک فضای معنوی جدیدی را برای بشر باز میکند.
گفتنی است، نشست علمی زبان قرآن و چالشهای معاصر در تفسسیر از سلسله نشستهای علمی «زبان و دینپژوهی» به همت دفتر جنبش نرمافزاری و مرکز فرهنگ و معارف قرآنی، گروه قرآن و علوم پژوهشگاه فرهنگ و علوم اسلامی، صبح امروز در سالن کنفرانسهای دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم برگزار شد.
ارسال نظرات