رهيافتي به دعاي روز يكم ماه رمضان
اللهمَّ اجعل صِيامي فيهِ صِيامَ الصائِمين، وَ قِيامي فيهِ قِيامَ القائِمين، وَ نَبِّهني فيهِ عَن نَومَةِ الغافِلين، وَ هَب لي جُرمي فيهِ يا اِلهَ العالَمين، وَاعفُ عَنّي يا عافِياً عَنِ المُجرِمين
خدايا، روزه مرا در اين روز مانند روزهداران حقيقي قرار ده و اقامه نمازم را مانند نمازگزاران واقعي مقرر فرما. مرا از خواب غافلان، هوشيار ساز و هم در اين روز، جرم و گناهم را ببخش، اي خداي عالميان، و از زشتي هايم عفو فرما، اي عفو كننده از گناهكاران.
در روايات ثواب عظيمي براي روزهداران حقيقي و نيز نمازگزاران واقعي بيان شده است؛ اين مسئله، آدمي را وا ميدارد كه بينديشد در اينكه چه كساني روزهداران حقيقياند و چه كساني نمازگزاران واقعي، نيز اينكه نماز و روزه حقيقي چه ويژگيهايي دارد. اين پرسشها، پرسشهاي مهمي است كه پاسخ به آن مجال مفصلتري طلب ميكند؛ اما آنچه به اجمال ميتوان گفت اين است كه مهمترين ويژگي روزه و نماز واقعي، خلوص نيت است. نمازگزار و روزهدار واقعي، كسي است كه عبادت خود را به طور خالصانه براي خدا انجام دهد، و عبادت او شائبهاي از ريا، نفاق و ... نداشته باشد، و اين بسي مشكل است؛ چه آنكه طبق روايتي، ورود ريا و شرك در دل آدمي، از راه رفتن مورچهاي در شب تاريك بر سنگ سياه آرامتر و پنهانتر است! و چنين است كه در روايت آمده است، چنانچه فردي دو ركعت نماز براي پروردگار خود بخواند، جاي او در بهشت است. اما كجاست آن دو ركعت؟ كجاست آن دو ركعتي كه خالصانه براي پروردگار باشد و حضور قلب با آن همراه شده باشد؟
اين گونه است كه در طليعه ماه ضيافتالله از پروردگار خويش ميخواهيم كه روزه ما را همانند روزه روزهداران واقعي قرار دهد و نماز ما را همانند نمازگزاران حقيقي بخواهد و غفلت را از چشمانمان بربايد و در همين روز نخست، از گناهان ما درگذرد. ان شاء الله.