۲۲ شهريور ۱۳۸۶ - ۱۶:۱۳
کد خبر: ۳۰۸۸۹

رهيافتي به دعاي روز دوم ماه رمضان

رهيافتي به دعاي روز دوم ماه رمضان
اللهمَّ قَرِّبني فيه الي مَرْضاتِكَ و حَبنِّني فيهِ مِنْ سَخَطِكَ وَ نَقِماتِكَ وَ وَفِّقْني فيهِ لِقَرائَهِ اياتِكَ بِرَحْمَتِكَ يا اَرْحَمَ الرّاحِمينَ؛ خدايا مرا در اين روز به رضا و خشنودي‌ات نزديك ساز و از خشم و غضبت دور ساز و براي قرائت آيات قرآنت موفق گردان، به حق رحمتت اي مهربان‌ترين مهربانان.
در روايات آمده است: خداوند، قرآن را مايه زدودن عطش دانشمندان و بهار دلهاي فهميدگان و شاهراه درستكاران قرارداد و دارويي كه با وجود آن ديگر دردي باقي نماند و نوري كه با آن ظلمتي همراه نيست. قرآن مشاوري است كه خيانت نمي‌ورزد و راهنمايي است كه گمراه نمي‌كند و گوينده‌اي است كه دروغ نمي‌گويد. هيچ‌كس با اين قرآن ننشست، مگر اينكه با افزايشي يا كاهشي از نزد آن برخاست: افزايش در هدايت يا كاهش در كوري و گمراهي. در اين قرآن، بهار دل است و چشمه‌هاي دانش و براي صيقل دادن دل، چيزي جز آن وجود ندارد. قرآن فرمان دهنده‌اي است بازدارنده خاموشي است. گويا حجّت خدا بر خلق اوست، از آنان نسبت به (عمل به) قرآن پيمان گرفت و جانشان را گروگان آن كرد.
بخشي از قرآن، بخش ديگر را تصديق مي‌كند. برتري قرآن بر ديگر سخنان، همچون برتري خدا بر خلق خود است. هر اندازه كه تكرار شود و به گوش خورد، كهنه نمي‌شود. قرآن ثروتي است كه بدون آن توانگري نباشد و با وجود آن فقري نه. قرآن سفرة ضيافت خداست. (1)
اين‌گونه است كه در دعاي روز دوم ماه رمضان از خدا مي‌خواهيم ما را به قرائت قرآن كريم – آن هم در ماهي كه ضيافت الهي است و بهار قرآن است – موفق بدارد.
پي‌نوشت:
1. رك: ميزان الحكمه، ج10، صص 4802-4813.
ارسال نظرات