نباید به عبادات ناقص خود مغرور شویم
به گزارش خبرنگار خبرگزاری رسا در اصفهان، حضرت آیتالله حسین مظاهری، امروز پس از نماز ظهر و عصر در مسجد حکیم اصفهان، گفت: توبه یک موضوع قرآنی، روایی و عرفانی است و در حدیث است که خداوند متعال از توبه بنده همانند کسی که زن و بچهاش را در بیابان گم کرده باشد و آنان را بیابد، خوشحال میشود و معنای توبه پشیمانی از گذشته است و هیچ عملی ثوابش همچون توبه نیست.
وی با اشاره به این که اگر گناه انسان بزرگ باشد ولی فرد جدا پشیمان شد و در مقابل خداوند شرمنده شد، اظهار کرد: لازمهاش این است که دیگر گناه نکند، این پشیمانی از گناه توبه است، این که هفتاد مرتبه استغفار بکند یا نکند، توبه نیست، بلکه توبه یک امر قلبی است، یک امری است بین خودش و خداوند، گناهان فراوانی کرده است و حالا متوجه میشود که در محضر خداوند ادب حضور را رعایت نکرده است.
رییس حوزه علمیه اصفهان ابراز کرد: قرآن میفرماید هر کاری میخواهید انجام بدهید اما بدانید در محضر خداوند و در محضر پیامبر اکرم(ص) و در محضر ائمه طاهرین(ع) هستید و گناه یعنی بیادبی در مقابل خداوند و گناه به معنای بیحیایی در مقابل پیامبر اکرم(ص) و بیشرمی در مقابل ائمه طاهرین(ع) و امام زمان(عج) است، گناه زندگی را تباه میکند و بد چیزی است اما قابل تدارک است، هر چه گناه بزرگ و فراوان باشد اگر خضوع دل پیدا شود، توبه صورت گرفته است.
وی با اشاره به آیه «ألم یأن للذین آمنوا أن تخشع قلوبهم لذکرالله و مانزل من الحق»، ابراز کرد: اگر انسان راستی توبه کند، نامه عملش نابود میشود، در روایات است کسی که از گناه توبه بکند همچون کسی است که اصلا توبه نکرده باشد، خداوند سیئات آنان را به حسنات تبدیل میکند، پرونده سیاه را نابود میکند، آن اعمال تجسمشده را نابود میکند و یک پرونده درخشانی برایمان جلو میآید و صفحه اولش ثواب توبه است که درخشندگی خاصی به پرونده ما میدهد.
حضرت آیتالله مظاهری با قرائت آیه «یا عبادی الذین أسرفوا علی أنفسهم لاتقنطوا من رحمةالله إن الله یغفر الذنوب جمیعا»، خاطرنشان کرد: قرآن به این کسی که گناه کرده است میفرماید عباد و بندهام، قرآن میفرماید که ناامید نباش، خداوند همه گناهان را میآمرزد، درست است که اسراف کردید اما خداوند همه گناهان را میآمرزد.
وی بیان کرد: خداوند در قرآن میفرماید هنگامی که بندگان ما پیش تو آمدند به آنان تحیت بفرست و بگو پردگار عالم بخشنده و مهربان است و میآمرزد، در روایات و در قرآن بسیار زیاد است که انسان نباید از خداوند ناامید شود، یأس از رحمت خداوند از هر گناهی بالاتر است، یأس از رحمت خداوند در حد کفر است، «انه لایایئس من روح الله الا القوم الکافرون»، کسی که مأیوس از رحمت خداوند است کافر است، گناه هر چه بزرگ و هر چه فراوان باشد اما شرطش این است که انسان جدی توبه کند.
استاد اخلاق حوزه علمیه ادامه داد: اگر «استغفرالله ربی و اتوب إلیه» زبانی باشد و تنها لقلقه زبان باشد، ذکر است و ثواب دارد، چه خوش است که هم دل و هم زبان «استغفر الله ربی و أتوب إلیه»، بگویند، ما باید خود را گناهکار بدانیم و به درگاه خداوند بگوییم خدایا ما از در رحمت تو وارد شدیم و اگر گناهان گذشته ما آمرزیده شود ثوابش از هر چیزی بالاتر است.
وی با اشاره به این که این عبادات ما چیزی نیست که برای قیامت و آخرت ببریم و به درگاه خداوند عرضه کنیم، ابراز کرد: این عبادات ناقص ما گردوی پوچ است، نماز صحیح بسیار زیاد است اما نماز مقبول کم است، نماز مقبول آن است که خداوند بپسندد و خداوند در آن حضور قلب میخواهد و مرحله بالاتر از آن نماز مبرور افزون بر مقبول است که وقتی انسان حمد و سوره میخواند و وقتی «سبحان ربی العظیم و بحمده» میگوید این ذکرها را بیابد، نماز یک مکالمه و معاشقه با خدا باشد، به نماز و به روزه عشق بورزد./201/914/ب1