7 عامل ناراحتی و ضعف شیطان
![شیطان](/Original/1395/02/09/IMG18313816.jpg)
به گزارش خبرنگار خبرگزاری رسا در اصفهان، حجت الاسلام حسین رضوانی، کارشناس مسائل مذهبی، شب گذشته در مسجد الزهرا(س) اصفهان، گفت: امیرمؤمنان(ع) می فرمایند «پیامبراکرم(ص) در مجالست با افراد سه چیز را ترک می کردند، نخستین آن بحث و جدل هرچند به حق بود، دومین آن پر حرفی و زیاده گویی و سومین آن پرهیز از سخنان لغو و بیهوده بود».
وی ادامه داد: پیامبر اکرم(ص) وقتی با دیگران صحبت می کردند هرگز کسی را سرزنش نمی کردند حتی اگر کسی گناهی را مرتکب شده بود و به پیامبر(ص) بازگو می کرد ایشان او را سرزنش نمی کردند، پیامبر اکرم(ص) در جستجوی لغزشها و خطاهای مردم نبودند و از کسی عیبجویی نمی کردند.
کارشناس مسائل مذهبی افزود: پیامبراکرم (ص) در حال طواف خانه کعبه بودند که ابلیس را در حالت ضعف و بیحالی دیدند، از او پرسیدند چه شده که ضعیف و بیحال شده ای، شیطان گفت هفت خصلت در امت تو هست که مرا بیچاره کرده، نخستین آن این است که به یکدیگر سلام می کنند، دوم آنکه به همدیگر دست می دهند، سوم این که کارهایشان را با نام خدا شروع می کنند، چهارم آنکه با شنیدن نام تو صلوات می فرستند.
حجت الاسلام رضوانی بیان داشت: پنجمین خصلت این که مسلمانان در کارهایشان «ان شاءالله» می گویند، ششم این که مهر اهل بیت (ع) در دلهایشان است و آخرین خصلت این که من از صبح تا شب تلاش می کنم آنها را فریب دهم ولی آنها شب هنگام از گناهان خود توبه می کنند و خدا گناهانشان را می آمرزد.
وی اظهار داشت: خدا در قرآن کریم می فرماید «هرگز قومی را مسخره نکنید شاید آنها از شما بهتر باشند»، اگر مسخره کننده از کار خود توبه نکند جزء ظالمین و مشمول لعنت خدا است، اگر به چشم تحقیر به دیگران نگاه کنید و یا برای خنداندن دیگران حرفی را بزنید این هم نوعی مسخره کردن است و ناشی از ضعف ایمان انسان است، امام رضا(ع) می فرمایند «هفت چیز بدون هفت چیز دیگر ارزش ندارد و در حقیقت مسخره کردن خود است، اول آنکه کسی که به زبان استغفار کند ولی قلباً استغفار نکند».
کارشناس مسائل مذهبی افزود: مرحوم دولابی تاکید کردند هر وقت غم دل شما را گرفت استغفار کنید، دوم آنکه توفیق کاری را از خدا می خواهد اما تلاش نمی کند، سوم کسی که بهشت را می خواهد امام به سختیهای دنیا صبور نیست، نسبت صبر به ایمان مانند نسبت سر به بدن است، چهارم این که به خدا پناه می برد ولی از شهوات دوری نمی کند.
حجت الاسلام رضوانی گفت: پنجم کسی که یاد مرگ می کند ولی کاری برای آخرت خود نمی کند، ششم کسی که یاد خدا می کند ولی مشتاق دیدنش نیست، یاد خدا زمانی واقعی است که در انسان شوق به دیدار پروردگار ایجاد کند، هفتم کسی که از خدا طلب عفو می کند اما به گناهان خود ادامه می دهد، ترک گناه از انجام واجبات مهم تر است و باید به آن توجه داشته باشیم./202/869/ب1