مستند غزه
غزه در سه هفته گذشته در خاك و خون و آتش به سر برد. متراكم‌ترين نقطه جهان از نظر جمعيت، بي‌وقفه هدف انواع بمب‌ها و سلاح‌هاي كشنده و آسيب‌رسان به انسان و محيط زيست و ممنوع در قوانين بين‌المللي قرار گرفت.
فرياد مظلوميّت مردم غزه، آه كودكان و ناله زنان به آسمان بلند شد ولي اين فريادها به گوش همه نرسيد.
رسانه‌هاي جهان دموكراسي تحت سيطره صهيونيست‌ها هستند، هر خبري را منتشر نمي‌كنند و آنچه را كه منتشر مي‌كنند آن‌گونه كه مي‌خواهند منتشر مي‌كنند و اين دقيقاً همان مفهوم دموكراسي و آزادي است! كه مي‌توان در آن شمربن ذي الجوشن را به سان يك قديس دلسوز، مهربان و انسان‌دوست و در مقابل، قاسم بن الحسن سيزده ساله را فردي متمرّد، خشن و تروريست معرفي كرد كه چون در ميان خيمه‌ها سنگر گرفته بود شمر، خولي وسنان مجبور بودند براي دفاع از خود، هم قاسم را بكشند و هم خيمه‌ها را به آتش بكشند و البته كشته شدن و آواره‌گي تعدادي زن و بچه خردسال يا شيرخوار گرچه چندان خوشايند نيست، اما پيامد طبيعي اين قضيه است كه گزيري از آن نيست!
اين وضع موجود است اما تكليف چيست؟ آيا وجدان بشري همچنان بايد شاهد جنايت‌هاي ضد بشري صهيونيست‌ها و تأييد آن از جانب شوراي امنيت و كشورهاي دموكرات و دلسوز حقوق بشر!! و سكوت عده‌اي ديگر باشد و پس از آتش‌بس، اين جنايت‌ها فراموش شود يا با بهانه و ترفندي كه اروپا در چند سال اخير پيدا كرده است اگر كسي اين موارد را پي‌گيري كند و خبر يا تصويري از اين جنايت‌هاي هولناك منتشر نمايد به جاي محكوميت جنايتكار ضد بشر، رسانه پي‌گير به عنوان مبلّغ خشونت محكوم و فعاليت آن متوقف گردد؟!
با وجود همه محدوديت‌ها و دشمني‌ها بايد آستين بالا زد و جنايت‌ها را افشا نمود، راه چاره اين است كه گروهي متشكل از اصحاب رسانه، حقوق بين‌الملل و متخصصان علوم (ش.م.ه) پديد آيد. تا آثار جنايت‌هاي ضد بشري صهيونيست‌ها را ثبت و حفظ نمايند كه هم صحيح و علمي در حافظه تاريخ باقي بماند و صهيونيست‌ها نتوانند آثار آن را محو و يا به فراموشي سپارند و هم در موقع مناسب به جرم اين جنايتكاران در يك دادگاه بين‌المللي رسيدگي شود و به مجازات اعمال ننگين و ضد انساني خود برسند.
تشكيل و آغاز به كار اين گروه همين امروز بايد انجام بگيرد و فردا خيلي دير است. اطلاعات لازم را، هم اكنون بايد به دست آورد؛ همين امدادگران بين‌المللي، پزشكان بدون مرز حاضر در غزه، مردم مقاوم و زير آتش غزه، مجروحان، شهدا و معدود اصحاب رسانه حاضر در معركه، منابع اطلاعات لازم براي پرونده جنايتكاران صهيونيست است كه ممكن است فردا در دسترس نباشند.
تشكيل اين گروه، بسيار ضروري است كه كار را به صورت دقيق علمي، پيوسته با پشتكار و علاقه پي‌گيري كنند. نبايد به تلاش‌هاي جسته گريخته برخي از افراد يا رسانه‌ها يا حتي دولت‌ها در اين زمينه دل خوش كرد كه بيش‌تر اين موارد كارهاي احساسي و غير علمي است كه فردا روز ممكن است در دسترس قرار نگيرد و هم مستند و مورد پسند محكمه و دادگاه نباشد.
افراد اين گروه هم بايد از مليّت‌ها و كشورهاي مختلف برگزيده شوند تا هم جنبه بين‌المللي پيدا كند و هم اطلاعات و مستندات با اتهام زدن به يك يا چند كشور خاص از سوي صهيونيست‌ها از كارايي نيفتد.