چرا نام حساب بانکی جفری اپستین «بعل» بود؟/ از گوساله سامری تا مولوخ

انتشار ابعاد جدیدی از پرونده جفری اپستین، گرداننده‌ی بزرگ‌ترین شبکه‌ی بردگی جنسی کودکان و آلوده‌سازی و اخاذی از چهره‌های معروف و ذینفوذ، یک سونامی در آمریکا به راه انداخته است.

مردم آمریکا تازه انگار با ضربه‌ای مجکم به صورت از خواب پریده‌اند و مشاهده می کنند که حاکمان آن‌ها و بسیاری از چهره‌های «معروف»، مشتی جنایتکار، ان هم نه از نوع عادی، بلکه از نوع سیاه و شیطانی هستند که در خلوت خود، مرتکب شنیع‌ترین و غیرقابل‌باورترین جنایات و مناسک شیطانی می شوند. جنایاتی از قبیل تجاوز به کودکان، قربانی کودکان، خوردن گوشت و فضولات انسانی، شرکت در مناسک اهریمنی و...

جفری اپستین، که کار خود را به عنوان یک معلم ریاضی در دبیرستان آغاز کرد، بعد از جذب به موساد از طریق ریچارد مکسول، سرجاسوس موساد در انگلستان و نماینده مجلس عوام و البته پدر شریک و محرم اسرار بعدی اپستین، یعنی گیزلن مکسول، با امکاناتی که از طرف صهیونیست‌ها در اختیار گرفت، به مرور یکی از مخوف‌ترین، پلیدترین و شیطانی‌ترین شبکه‌های مخفی را در ایالات متحده تشکیل داد که البته میدان عمل آن در سطح جهانی بود. این شبکه‌ی مخوف، با هدف پیشبرد بزرگ‌ترین پروژه‌ی «دام‌افکنی جنسی» و «اخاذی» از سیاستمداران، سلبریتی‌ها و چهره‌های معروف و ذینفوذ حوزه‌های مختلف(حتی علم و فلسفه!) تشکیل شد و گسترش یافت. اما جنس این دام‌افکنی، از نوع تاکتیک معمول و رایج سرویس‌های اطلاعاتی نبود. شبکه اپستین قرار بود چهره‌های قدرتمند و ذینفوذ سابق و لاحق را در چنان منجلاب متعفن و اهریمنی غرقه سازد که همه پل‌های پشت سرشان خراب گردد و راه برگشتی وجود نداشته باشد. راه‌اندازی تفریحات شیطانی و جنایتکارانه برای چهره‌های معروف از قبیل تجاوز به کودکان، قربانی کودکان، مناسک مخفی پرستش اهریمن‌های باستانی، لواط، آدم‌‎کشی، مثله‌کردن و...

اپستین با پشتیبانی فنی موساد، همه‌ی مکان‌های وقوع این جنایات مخفی، به ویژه در جزیره‌ی خصوصی او سنت جیمز کوچک، را با انواع دستگاه‌های عکس‌برداری وفیلمبرداری و میکروفون‌های مخفی تجهیز کرده بود تا آرشیوی «غنی» در دست موساد، برای بزرگ‌ترین پروژه اخاذی سیاسی، نظامی، امنیتی، فرهنگی و....، وجود داشته باشد. بیل کلینتون و دونالد ترامپ صرفا شاخص‌ترین آلوده‌شدگان «سرگرمی‌های ضدانسانی و اهریمنی» شبکه‌ی اپستین بودند، وگرنه این لیست بلندبالا از استفن هاوکینگ اخترفیزکدان آتئیست افلیج، تا نوامک چامسکی زبان‌‎شناس ظاهرا چپ‌گرا و بیل‌گیتس و ایلان ماسک را در بر می گیرد.

جزیره کوچک خصوصی اپستین، محل اصلی انجام مناسک شیطانی الیت آمریکایی

ساختمان معبدمانند مرموز در جزیره خصوصی اپستین

اما جدای از همه‌ی ابعاد پرونده‌ی اپستین، که بررسی آن‌ها محتاج صدها مقاله و ده‌ها کتاب است، در روزهای اخیر سندی منتشر شده که نشان می دهد یکی از حساب‌های بانکی اصلی اپستین(که به عنوان پوشش یک سرمایه‌دار و سرمایه‌گذار مشهور هم بود)، «بعل»(Baal) نام دارد.

از قضا،، طبق نظر بسیاری از دانشمندان کتاب مقدس و اساطیر کهن، نام شماری از خدایان با صورت «گوساله» و پیکر انسانی است که قدیمی‌ترین پرستندگان آن در منطقه فنیقیه در غرب آسیا بودند، اما پرستش آن قبل و بعد از ظهور ادیان ابراهیمی در نقاط مختلف غرب آسیا و آسیای صغیر رواج داشت. شاخص‌ترین خدایان بعل، اهریمنی به نام «مولوخ» یا «مولِک» بود که گوساله‌ی معروف سامری در عهد عتیق، به احتمال قوی نمادی از همو بوده است که در میان عبرانیان به نام «رِمفان» شناخته می شد. مولوخ به دو صورت گاو شاخدار و بالدار و همچنین جغد در آثار تمدن فنیقی ثبت شده است.

پرستندگان مولوخ، مجسمه‌ی عظیم او را می ساختند و مشهورترین آیین تقدیم به مولوخ، قربانی و تقدیم «نوزاد» به او بود. به این مفهوم که در زیر این مجسمه و درون پیکره خالی او، آتشی بزرگ می افروختند، تا زمانی که کل مجسمه از گداختگی به صورت سرخ در می آمد. بعد کودک نوزاد بی‌گناه را در دستان مجسمه می گذاشتند تا جزغاله شود و بوی گوشت آن به مشام مولوخ برسد! امروزه دیگر تردیدی نیست که مولوخ، به مانند «خدایان» مصر باستان از قبیل آمون و رع، جن‌هایی بودند که در زمان پیوستگی عوالم، به واسطه‌ی قدرت‌هایی که داشتند مردمان را به پرستش خود وا می داشتند و مشخصه آن‌ها نیز، علاقه شدید به قربانی انسانی، گوشت سوخته‌ی انسان و خون انسان بوده است.

طبق روایت عهد عتیق، و تأیید قرآن کریم، خداوند به واسطه‌ی نافرمانی‌ها و بهانه‌گیری‌های مستمر بنی اسراییل در اجرای فرامین الهی، ورود به سرزمین مقدس را تا ۴۰ سال بر آنان ممنوع می‌کند و سرگردانی آن‌ها در بیابان (وادی تیه) آغاز می‌شود. یکی از بزرگ‌ترین گناهان بنی‌اسراییل که خشم الهی را برانگیخت، گرد آمدن این قوم در غیاب موسی (ع) حول «گوساله سامری» و پرستش آن بود. طبق نظر برخی پژوهندگان عهد عتیق، گوساله سامری، مظهر یکی از خدایان اقوام ملحد فنیقی و کنعانی (به عنوان دشمنان بنی‌اسراییل) یعنی همین «مولوخ» یا مولِخ بوده است.

در آیه ۲۱ باب ۱۸ کتاب لاویان در عهد عتیق از زبان یهوه می‌خوانیم:

" و کسی از ذریت خود را برای مولوخ از آتش مگذران و نام خدای خود را بی‌حرمت مساز. من یَهُوَه هستم."

این نشان می‌دهد که ذبح و سوزاندن فرزند پای بت مولوخ، رسمی ریشه‌دار در بین لاویان (کاهنان بعل) بوده است.

و در آیه ۳۳ باب ۸ کتاب داوران می‌خوانیم:

" و واقع شد بعد از وفات جِدْعُون که بنی‌اسرائیل برگشته، در پیروی بعل‌ها زنا کردند و بعل بَرِیت را خدای خود ساختند."

نبی عظیم‌الشان عبرانیان، حضرت الیاس(ایلیا)(ع)، یکی از بزرگ‌ترین مبارزان علیه کیش پرستش «بعل» در میان بنی‌اسراییل و کنعانیان بوده است که ماجرای تحدّی او با کاهنان بعل، داستان معروفی در کتاب مقدس عبرانی است.

اما مساله‌ی تکان‌دهنده این‌جاست که امروزه، که یکی از مهم‌ترین پرستشگاه‌های مولوخ، در قلب ایالات متحده قرار دارد. مجسمه بزرگ درشهر مونته ریوی کالیفرنیا، در مکانی موسوم به «درختزار بوهمی» (Bohemian Grove) واقع شده است. این مکان هر سال (در میانهی ماه ژوئیه) محل گردهمایی شخصیت‌های بانفوذ و تعیین کننده هنر، موسیقی، فرهنگ، سیاست و اقتصاد در آمریکاست که در مراسمی مخفی آیینی شیطانی به نام «cremation of care»(سوزاندن/پاکسازی وجدان) شرکت می‌کنند که در واقع نوعی مناسک برای سنگدلی و قساوت و کشتن وجدان توسط «الیت» پنهان و عیان حاکم بر دنیاست.

در ماه ژوئیه سال ۱۹۳۳، در جریان رویداد بزرگ موسوم به نمایشگاه جهانی شیکاگو، تصاویری روی نوار سلولوئیدی دوربین‌های فیلمبرداری سیاه و سفید ضبط شد که به صورتی عیان و واضح، داستان قدیمی «کودک‌کُشی» را روایت می‌کرد. این‌جا صحنه‌ی بزرگ‌ترین «نمایش» زنده یهودی تا همین امروز بوده است. این نمایش با عنوان «The Romance of a people» (عاشقانهی یک ملت) در میدان بزرگ سرباز شهر شیکاگو در عصر روز ۳ ژوئیه ۱۹۳۳ برگزار شد. این نمایش عظیم با حمایت سازمانی موسوم به «آژانس یهودی فلسطین»، در یکی از روزهای نمایشگاه جهانی «یک قرن پیشرفت» در شیکاگو برگزار شد و این روز، در تقویم نمایشگاه «روز یهودی» نام داشت. بیش از ۱۲۵.۰۰۰ نفر در اجرای «عاشقانه‌ی یک ملت» شرکت کردند.

این اجرا حدود ۹۰ دقیقه به طول انجامید. این یک موفقیت فوق العاده بود. شیکاگو تریبون چهارده ستون را برای توصیف این رویداد اختصاص داد. ظاهراً مدیریت روزنامه به قدری تحت تأثیر قرار گرفته بود که آن‌ها متعهد شدند که اجرای مجدد برنامه را برای عصر پنجشنبه بعد، ۶ ژوئیه، به عهده بگیرند.

هدف از همهٔ این توضیحات و تفصیلات در باب این نمایش، آن است که نشان دهیم این نمایش با حضور فعال هزاران نفری جامعهٔ یهودی آمریکا، با پشتیبانی مهم‌ترین سازمان یهودی وقت و حضور رهبران سیاسی و مذهبی آن برگزار شد. اما نکتهٔ مهم این نمایش در پیوند با موضوع صدر این گزارش چیست؟

کل نمایش در واقع حول یک مجسمه بزرگ صورت گرفت و در طول نمایش، بازسازی یک «مناسک»(ریچوآل) باستانی در منطقه‌ی فلسطین باستان توسط صدها تن از جوانان یهودی انجام می‌گرفت. بله، این مجسمه‌ی بزرگ، مجسمه‌ی «گاو بالدار» یا همان «مولوخ» بود!