روی سیاه کومله؛ از جنایات دهه شصت تا خواب آشفته بازگشت

کومله یک سازمان سیاسی غیرقانونی و معاند در کردستان بود که با مشی سیاسی کمونیستی و چپ رادیکال فعالیت می‌کرد. کومله سازمان کردستان حزب کمونیست ایران همزمان با انقلاب بهمن ۱۳۵۷، به همراه دیگر احزاب و سازمان‌ها در کردستان ایران دست به فعالیت مسلحانه زد.

وقتی انقلاب اسلامی ایران به پیروزی رسید، غرب کشور دچار هرج و مرج شد. گروهک‌های ضدّانقلاب مثل کوموله و دموکرات که فکر می‌کردند نظام نمی‌تواند جلوی آن‌ها بایستد قد علم کردند. تشکیلات مارکسیستی به شدت فعالیت می‌کردند و حتی اجازه نمی‌دادند که نیروهای ارتش و سپاه وارد کردستان شوند.

جنایات

گروهک تروریستی کومله در طول حیات نا مشروع خود جنایات زیادی را علیه ایرانیان انجام داده است. از جمله این جنایات می توان به آتش کشیدن اسرای دست بسته در زندان دوله تو اشاره کرد که در این زندان افراد زیادی از نیروهای کرد طرفدار جمهوری اسلامی نگه داری می شد. در روز 17 اردیبهشت سال 60 هواپیماهای عراقی با هدایت گروهک کومله محوطه زندان را به شدت بمباران کردند و مسلحین کومله نیز به سمت بازماندگان حمله تیراندازی کردند و در نهایت 130 نفر شهید و مجروح شدند.

از جنایات دیگر این گروهک می توان به اسارت و شکنجه مردم عادی اشاره کرد، این افراد برای ایجاد رعب و وحشت به مردم حمله ور می شدند و آنان را مورد آزار و اذیت قرار می دانند و اموال آنان را تخریب می کردند. برای ایجاد رعب و وحشت در خانواده‌ها، پدر خانواده را می‌بردند و گوش بریده شده او را با پاکت در منزل او می‌فرستادند. وقتی یک غیر بومی را اسیر می کردند انواع واقسام شکنجه ها را روی این افراد انجام می دادند و بدن آنان را در آتش می سوزاندند. آنان حتی حمله به دبستان سقر را در کارنامه ننگین خود دارند.

این گروهک، ناهید فاتحی کرجو که از فعالان انقلابی در غائله کردستان به شمار می‌رفت را پس اسارت به شدت شکنجه ‌کردند، موهای سرش را تراشیده بودند و همه ناخن‌های دست و پایش را کشیده بودند. سرانجام سمیه کردستان را شبانه به بیابان‌های اطراف روستا می‌برند و جلوی چشمان خودش برایش قبر حفر کرده و او را زنده زنده دفن می‌کنند و ناهید 16 ساله زنده زنده دفن می‌شود. از جنایات هولناک کومله قربانی کردند اسرا در عروسی ها بود به گونه ای که در مراسم عروسی به رسم قربانی کردند جلوی پای عروس و داماد ، اسرا را سر می بریدند برای میمنت !

شکست‌ جنبش‌های تجزیه‌طلبانه

یکی از مهم‌ترین شکست‌های جنبش‌های تجزیه‌طلبانه کومله، عدم توانمندی در جذب جمعیت گسترده است. این جنبش‌ها گاهی فقط در دسته‌های کوچکی از جامعه فعالیت داشته‌اند، در حالی که برای موفقیت در یک جنبش تجزیه‌طلبانه، نیاز به پشتیبانی جمعیت گسترده‌ای وجود دارد.

نظام اسلامی ایران در طول سال‌ها، به خوبی به مناطق حساس امنیتی نظیر جنوب غربی نظارت کرده است. این مناطق به دلیل نزدیکی به مرز عراق و اهمیت استراتژیک، همیشه تحت نظارت قرار داشته‌اند. این فشارهای امنیتی، فعالیت جنبش‌های تجزیه‌طلبانه را به شدت محدود کرده است.

یکی دیگر از شکست‌های جنبش‌های تجزیه‌طلبانه کومله، عدم وجود رهبری معتبر و محبوب است. بدون رهبری قوی و معتبر، جنبش‌های تجزیه‌طلبانه نمی‌توانند جذابیت لازم برای جذب جمعیت را داشته باشند.

برنامه‌ جنبش‌های تجزیه‌طلبانه

در روزهای اخیر با حمله جنایتکارانه محور آمریکایی اسرائیلی به خاک مقدس ایران ، گروه‌های تجزیه‌طلبانه در مناطق مرزی، به دنبال استفاده از این شرایط برای فعالیت بیشتر هستند. آن‌ها معتقدند که در شرایط جنگی، نظام مرکزی ایران کمتر قادر به نظارت بر مناطق مرزی است. این ایده، گاهی به عنوان یک فرصت برای فعالیت تجزیه‌طلبانه مطرح می‌شود.

گروه‌های تجزیه‌طلبانه با گروه‌های خارجی به ویژه موساد ارتباط دارند که این ارتباط‌ها شامل ارسال اطلاعات، پول یا تجهیزات است. رژیم غاصب صهیونیستی به صراحت اعلام کرد که هدف از جنگ با ایران ایجاد فرصت برای گروهک های تجزیه طلب است.

در سال‌های اخیر، جنبش‌های تجزیه‌طلبانه در منطقه کومله، از رسانه‌های اجتماعی برای گسترش ایده‌های خود استفاده کرده‌اند. این رسانه‌ها به آن‌ها اجازه می‌دهند تا بدون نیاز به فعالیت فیزیکی، به جامعه خود برسند. هرچند کردهای غیور میهمن، همچون گذشته با هرگونه اختلاف پراکنی مقابله خواهند کرد.