۱۷ اسفند ۱۴۰۴ - ۱۴:۱۷
کد خبر: ۸۰۸۷۸۸
گزارش؛

شب‌های غیرت تبریز؛ خیابان‌ها زنده با شعور و شور مردم

شب‌های غیرت تبریز؛ خیابان‌ها زنده با شعور و شور مردم
آذربایجان شرقی- در تبریز و سراسر ایران، پناهگاه‌ها خاموش و آژیرها بی‌صداست، اما مشت‌های گره‌کرده، پرچم‌های برافراشته و رجزخوانی‌های کف خیابان‌ها، شور و شعف ملی را در دل شب‌های تاریک جاری کرده است. مادری پرچم ایران را می‌چرخاند، پدری کالسکه نوزادش را هل می‌دهد و هر نگاه، پیام استواری و غیرت این ملت را به جهانیان می‌رساند.

به گزارش خبرگزاری رسا از تبریز، پناهگاه و آژیر خطر، در اغلب جنگ‌های دنیا بدیهیات و الزامات اساسی‌اند؛ اما در ایران، داستان متفاوت است از دورافتاده‌ترین روستاها تا پایتخت و کلان‌شهرها، از تهران و تبریز تا ارومیه و هرمزگان، مردمی که مشت‌ها و پاهایشان در خیابان‌ها رجز می‌خواند، تمامی تئوری‌های جنگی جهان را بر هم زده‌اند.

اینجا، مردم به پناهگاه نمی‌روند و هیچ آژیر خطری به صدا درنمی‌آید، اما شور و شعف ملی در دل شب‌های ایران جاری است.ترافیک، سرمای سوزناک و صدای بلند خیابان‌ها دیگر آزاردهنده نیست؛ بلکه شیرینی و حلاوتی دارد که هیچ قیاسی برایش نمی‌توان یافت. شب‌هایی که در کف خیابان‌های ایران حکم‌فرماست، با خون و غیرت تک‌تک ایرانیان نگه داشته می‌شود؛ مردمی که با تمام وجود، پای آرمان‌های سرزمینشان ایستاده‌اند.

صدای طبل توخالی کسانی که سال‌ها با ثروت این ملت در لندن، پاریس، فرانکفورت و واشنگتن یله و رها می‌کردند، اکنون هیچ توانایی در برابر غیرت مردم ایران ندارد. شب‌های تاریک، این ملت را به روزهایی روشن و درخشان تبدیل کرده است؛ روزهایی که چشم‌ها را خیره و دل‌ها را مملو از عشق به پرچم، خاک و رهبر شهید می‌کند.

در کوچه‌های کهن تبریز، کاروان همبستگی ملت، با پرچم سه‌رنگ ایران و تصویر رهبر تازه‌ شهیدان، از پیکان‌های کلاسیک تا پورشه و بی‌ام‌و، نمایشی از غیرت و افتخار را به جهانیان نشان می‌دهد. مادری پرچم ایران را در هوا می‌چرخاند و عکس رهبر شهید را میان هموطنان پخش می‌کند و می‌گوید: «خون بهای رهبر شهیدمان گردن تک‌تک ماست و خون کودک‌کشان برایمان حلال شده است.» پدری کالسکه نوزادش را هل می‌دهد و دو انگشتش را به نشانه پیروزی بالا می‌برد.

نیروهای نظامی، انتظامی و بسیجی، دوشادوش مردم تلاش می‌کنند تا حضور گسترده آنان تسهیل شود و موتورسواری که با سرعت پرچم ایران و پرچم سیاه را به نمایش می‌گذارد، تصویری از همبستگی و غرور ملی ارائه می‌دهد.

این ملت شب‌ها و روزهایی را تجربه می‌کند که عزاداری، تلاش برای خون‌خواهی و دفاع از مرز و بوم، همه با هم یکی شده‌اند؛ لحظه‌هایی که استواری و راست‌قامتی آنان را به رخ جهانیان می‌کشد.

حس گرمی، زندگی، پایداری و مقاومت، از نگاه درخشان مردمی که وجب‌به‌وجب خاک این سرزمین را با خون دل پاس داشته‌اند، به تمام عالم منتقل می‌شود.آمریکا و رژیم غاصب، هیچ جرأت و توهمی ندارند که رجزخوانی‌های شبانه و دفاع این ایرانیان عزتمند را نادیده بگیرند؛ نقشه‌ها و نسخه‌هایشان مدت‌هاست که با دکترین این ملت پیچیده شده است.

وحید نستوهی
ارسال نظرات