۲۴ فروردين ۱۴۰۵ - ۱۵:۴۹
کد خبر: ۸۱۲۰۴۸

قدردانی آیت الله رشاد از قالیباف مسؤول هیأت مذاکره کننده

قدردانی آیت الله رشاد از قالیباف مسؤول هیأت مذاکره کننده
آیت الله رشاد در نامه‌ای خطاب به قالیباف تصریح کرد: در این چهل و هشت ساعت، مردم وفادار و باهوش ایران در میدان‌ها و خیابان‌های سراسر کشور مترصد بازگشت شما به پای لانچر‌ها بودند، و اینک منتظرند که مردان میدان انگشت جهاد بر ماشه هجوم و دفاع بفشارند.

به گزارش سرویس سیاسی خبرگزاری رسا، آیت الله علی اکبر رشاد رییس شورای حوزه‌های علمیه پایتخت در نامه ای خطاب به قالیباف مسؤول هیأت مذاکره کننده تاکید کرده است: «چنانکه پیش‌بیني می‌شد: آمریکائیهای طماع بدعهد برای «مذاکره و مهادنه» به صحنه نیامده‌اند، که براي «مطالبه و مزایده» به عرصه آمده‌اند؛ آمریکائیهای احمق «تنها شانس» نجات از «بن بست خودخواسته» و رهایی از «شکست خودساخته» را فعلا از دست دادند، و برای چندمین بار آشکارشد که آنان زباني جز زبان زور نمی‌فهمند.»

متن کامل این نامه بدین شرح است:

بسم الله الرّحمن الرّحیم

جناب آقای دکتر محمدباقر قالیباف ـ دامت تاییداته.

سلامٌ علیکُم بماصَبرتُم فَنِعْم عُقبیٰ الدّار.

از صمیم جان و سویدای دل، به جناب عالی و دیگر اعضاي هیات مذاکره کننده خسته نباشید و دست مریزاد عرض می‌کنم، و بخاطر مقاومت و استقامت شجاعانه و مسئولانه‌تان در قبال آمریکای وقیح و زیاده‌خواه، آفرین و شادباش می‌گویم.

خصمِ «خصامِ» «سفیهِ» «سفاکِ» «هتاکِ» «حیله‌گر»، به‌خیال خام در اندیشه‌ی آن بود که آنچه را در «ستیز سخت» از دست داده است، در «نبرد نرم» فراچنگ آورد، اما «زهي خیال باطل»! او نمی‌دانست مرداني که در «سنگر آتش و دود» تسلیم دشمن ددمنش نشده‌اند، هرگز و هرگز در «سنگر میز و مذاکره» با دشمن دون سازش نخواهندکرد.

«مغز علیل» و آلوده‌ی دشمن کودن قادر به درک این حقیقت نیست که تکوینا و تشریعا راه تسلیم را به روی مؤمنان بسته است: «لن یجعل الله للکافرین علی المسلمین سبیلا»، عدو هرگز نخواهد دریافت که خداوند منان به «مشت مشیت خویش» نشان افتخار «انتم الأعلون ان کنتم مؤمنین» را بر سینه ستبر مردم مؤمن ایران نصب فرموده است؛ و او عاجز از درک این حقیقت بود که هیات حضوریافته در اسلام‌آباد «نماد و نماینده‌ی» مردمي «متمدن و خردمند»،«شریف و شعورمند»، «شجاع و سلحشور»، و «سرسخت و ستوار» چونان ملت آزاده و عریق ایران است، و او نمی‌دانست که «قالیباف کهول و کاردیده»ي کنوني همان «حاج باقر جنگنده و جوان» دفاع مقدس هشت ساله است؛ آري «امیران و سرداران پیر» پاکباخته‌ی ما، در باطن هنوز و همچنان «جوان و جنگنده» اند.

چنانکه پیش‌بیني می‌شد: آمریکائیهای طماع بدعهد برای «مذاکره و مهادنه» به صحنه نیامده‌اند، که براي «مطالبه و مزایده» به عرصه آمده‌اند، لهذا اینک ما به میدانی بازمی‌گردیم که در آن برای «نخستن بار» در «عمر ابرقدرتی‌»اش طعم تلخ شکست را به این دشمن مغرور چشاندیم، و او را در برابر دیدگان جهانیان «به خفت و ذلت کشاندیم»، یعني میدان «معراج موشکها» و «پرواز پهبادها»؛ آمریکائیهای احمق «تنها شانس» نجات از «بن بست خودخواسته» و رهایی از «شکست خودساخته» را فعلا از دست دادند، و برای چندمین بار آشکارشد که آنان زباني جز زبان زور نمی‌فهمند.

آقای قالیباف عزیز!

در این چهل و هشت ساعت، مردم «وفادار» و «باهوش» ایران در میدانها و خیابانهای سراسر کشور مترصد بازگشت شما به پای لانچرها بودند، و اینک منتظرند که مردان میدان «انگشت جهاد» بر «ماشه‌ی هجوم و دفاع» بفشارند و تا «تسلیم عدوي عنود» با شدت هرچه تمام‌تر به سرکوب  ومنکوب او ادامه دهند. : «وَقَاتِلُوهُمْ حَتَّى لا تَكُونَ فِتْنَةٌ» (البقرة: ۱۹۳)

ضربه‌های جنگجویان «جهاد گرم»، هرچه دردناکتر و کوبنده‌تر، حضور و خروش فریادگران «جهاد نرم» در میادین و خیابانها هرچه شورانگیزتر، دست رزمندگان «جهاد سرد»، پرتر و بَرتر!

اللهُمّ وفّقنا لِماتحبُّ وترضی، و لاتَجعلْنا مِن الّذین یَحسَبون أنّهم یُحسِنون صُنعاً، وَاهدنا إلی‌السّداد، فانّک خیرُ موفِّق وهاد.

علی‌اکبر رشاد

۲۳ فروردین ۱۴۰۵

ارسال نظرات