چهره سال هنر انقلاب، انتخابی شایسته و به‌جا + کلیپ

به گزارش خبرنگار سرویس فرهنگی و اجتماعی خبرگزاری رسا، انتخاب محسن چاوشی به‌عنوان «چهره سال هنر انقلاب» در سال ۱۴۰۵، نه انتخابی شتاب‌زده بود و نه صرفاً بر مبنای یک اثر خاص. این انتخاب، حاصل سال‌ها همراهی بی‌ادعای هنرمندی است که بارها و بارها، در جنگ ۱۲ روزه، در جنگ رمضان و در روزگارانی که بسیاری سکوت را بر صداقت ترجیح دادند، برای وطن خواند.

 

او در سروده‌هایش هیچ‌گاه از «وطن» فاصله نگرفت؛ وطنی که برایش نه یک مفهوم انتزاعی، بلکه تعلقی ریشه‌دار بود؛ همان «تن من مباد، بدین بام و بر زنده به یک تن مباد.»

 

 

 

شاید پرسش برخی این باشد: چرا چاوشی؟ پاسخ اما ساده‌تر از آن چیزی است که برخی تصور می‌کنند.

 

در روزهایی که وطن به حمایت آشکار نیاز داشت، برخی از کسانی که امروز خود را «هنرمند» می‌نامند، یا سکوت کردند و از مردم و خاک خود روی برگرداندند، چاوشی همان مسیری را رفت که سال‌ها قبل از آن آغاز کرده بود؛ مسیری که در آن «وطن‌خوانی» نه واکنشی احساسی، بلکه باوری عمیق بود.

 

 

 

هیچ‌گاه از خاطره‌ها نخواهد رفت که روزگارانی بود که برای تسکین دردهایمان، برای التیام غم‌هایمان، به صدا و آثار هنری نیاز داشتیم که از غم هایمان بکاهد و این صدا، در میان شماری از هنرمندان، بیش از همه از آنِ محسن چاوشی بود.

 

انتخاب «چهره سال هنر انقلاب» برای او، نه‌تنها ادای دین به یک هنرمند، بلکه پیامی روشن به جامعه هنری است: صداقت با مردم ووطن، بالاتر از هر اقبال و مقامی است.