مرد خستگی ناپذیر؛ میان تکرارهای روز
به گزارش خبرگزاری رسا از تبریز، محمدعلی حامدی از فعالان دانشجویی در یاداشتی نوشت: جمهوری اسلامی به عنوان یک سیستم برای رساندن انقلاب اسلامی به تمدن نوین اسلامی، چالشهای متفاوتی را تجربه کرده است. در این راستا، نخبگانی در عرصههای مختلف مطرح شدند و در مواجهه با محدودیتها، خلاقیتهای خود را نشان دادند.
هر جا که این محیط به فضای انقلابی و اسلامی نزدیکتر بود، تعداد نخبگان در بحرانها بیشتر شده است. بالعکس، هر جا محیط از آرمانهای انقلاب اسلامی دورتر شده، نخبگان تحت فشار قرار گرفته و خفه شدهاند. محیط میتواند باعث بلوغ نخبگان و فراهم شدن حضور هرچه بیشتر آنها در سطح خود شود. همچنین، نخبگان نیز بر محیط تأثیر میگذارند و آن را برای ظهور دیگر نخبگان آمادهتر میکنند.
در قشر انسان انقلابی، نخبگان زیادی وجود دارند؛ زیرا روحیه انقلابی به واسطه ذات بیقراری طلبی خود همواره انسانهای نخبهای را برای حل بحرانها و محدودیتها میسازد. بیقراری، خالق انسانهای نخبه است؛ زیرا قرار و سکون ذهنها را خسته و یکشکل میکند.
در جمهوری اسلامی، محیطهای متفاوتی وجود داشتند که باید به بلوغ میرسیدند تا تمدن نوین اسلامی محقق شود. اکنون که ۴۷ سال از انقلاب اسلامی و عمر جمهوری اسلامی میگذرد، برخی عرصهها به شدت رشد کردهاند، برخی در حال رشد هستند و برخی دیگر اما عقبمانده باقی ماندهاند.
عرصه سیاست، یکی از آن عرصههایی است که در دوران جمهوری اسلامی هنوز نابالغ و کودک باقی مانده و دولت اسلامی همچنان تشکیل نشده است. با توجه به محیط بسیار سمی که عرصه سیاست داشته، نخبگان انقلابی بیشماری تحت فشار قرار گرفته و خفه شدهاند. اما سال ۱۴۰۰ سالی بود که یک نخبه انقلابی با رشد پلهای و زحمت و کوشش مثالزدنی توانست در عرصه سیاست در این محیط سمی خود را به سطح برساند. او به گونهای عمل کرد که تا به حال عرصه سیاست چنین فردی را به خود ندیده بود. عملکرد او معنای رئیسجمهور بودن را تغییر داد و مفهوم جمله واقعا فرق دارد چه کسی رئیسجمهور باشد را به وضوح معنا کرد.
عکسالعمل دفاعی هر محیطی حمله به ناشناختهها و عدم سازگاریهای محیطی است. آری، رئیسی عزیز در محیط سمی سیاست ناسازگار بود و از ابتدای ریاستش مورد حمله، تهمت و افترا قرار گرفت. تا ۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۳ که… حاج آقا هارداسان؟… این نخبه عالم سیاست پر کشید و رفت…
مهمترین نکته توجه اینجاست که عرصه سیاست هنوز هم سمزدایی نشده و نخبگان سیاسی را کمتر اما همچنان میکشد. برخی نخبگان تکرار نشدنی و غیرقابل جایگزین هستند. قطعا غم حاج قاسم غم سنگینی بود و او نخبهای به تمام معنا در عرصه نظامی انقلاب اسلامی بود. اما عرصه نظامی رشدیافتهترین عرصه و نزدیکترین عرصه به تفکر انقلابی و اسلامی است. با این حال، غم رئیسی عزیز سنگینتر بود؛ زیرا عرصه سیاست یا نخبه انقلابی ندارد یا آنها دیده نمیشوند و غیرقابل جایگزیناند…