۲۸ خرداد ۱۴۰۵ - ۱۱:۰۸
کد خبر: ۸۱۷۹۳۶
یادداشت؛

هنر؛ قدرتمندترین زبانِ مقاومت

هنر؛ قدرتمندترین زبانِ مقاومت
در شرایطی که روایت‌های یک‌سویه تلاش دارند چهره‌ای تقلیل‌گرایانه از مفاهیمِ عدالت‌خواهانه ایران ارائه دهند، ترویج آموزه‌های اصیلِ اسلامی و فرهنگِ عزت، فرصتی طلایی برای ایران است تا صدایِ واقعیِ حق‌طلبی را از حصارِ تحریف‌ها به گوش جهان برساند.

به گزارش خبرنگار سرویس فرهنگی و اجتماعی خبرگزاری رسا، در جهانِ به هم پیوستۀ امروز، «ادراک» به اندازۀ «واقعیت» اهمیت دارد. در شرایطی که تحولاتِ اخیرِ منطقه، کانونِ توجهِ افکارِ عمومیِ جهان قرار گرفته است، پرسشِ اساسی این است: چگونه می‌توان پیام‌های کلانی همچون «عزت»، «عدالت‌خواهی» و «ایستادگی در برابر ظلم» را از دریچه‌ای فراتر از هیاهویِ رسانه‌ای، به گوشِ مخاطبانِ جهانی رساند؟

پیوند مفاهیم اصیل با ضرورت‌های معاصر

اسلام به عنوانِ منظومه‌ای معرفتی، «عزت» را نه در سلطه‌گری، بلکه در «نفیِ سلطه‌پذیری» تعریف می‌کند. در آموزه‌های دینی، ایستادگی در برابرِ بی‌عدالتی، نوعی عبادت و فضیلتِ اخلاقی محسوب می‌شود. امروز، جبهۀ مقاومت در سطحِ منطقه، بازتاب‌دهندۀ همین رویکرد است. برای تبیینِ این جایگاه در سطحِ جهانی، باید به سمتِ بازنماییِ پیوندِ میانِ «اخلاق» و «مقاومت» حرکت کرد. مخاطبِ جهانی، به‌ویژه نسلِ جوان که در جست‌وجویِ آرمان‌هایِ اصیل است، به روایتی نیاز دارد که نشان دهد چرا ایستادن در برابرِ ظلم، ریشه در کرامتی انسانی و الهی دارد.

ادبیات مقاومت به مثابۀ زبان مشترک

ادبیات و هنر، فارغ از مرزهای جغرافیایی، قدرتمندترین ابزارهایِ انتقالِ مفاهیمِ انتزاعی به تجربه‌هایِ ملموس هستند. «ادبیاتِ مقاومت» تنها مجموعه‌ای از شعارها نیست؛ بلکه بازنماییِ رنج‌ها، امیدها و ارادۀ انسان‌هایی است که حاضر نیستند هویتِ خود را قربانیِ استبداد کنند. ترجمۀ این ادبیات به زبان‌هایِ گوناگون و استفاده از قالب‌هایِ مدرن (مانند روایت‌گری‌های مستند، پادکست‌ها و محتوای بصری)، می‌تواند صدایِ واقعیِ جبهۀ مقاومت را به دور از تحریف‌های رسانه‌های جریان اصلی، به افکار عمومیِ جهان برساند. این رویکرد، در واقع دعوت از جهانیان برای درکِ ریشه‌هایِ روانی و اخلاقیِ این ایستادگی است.

ایران و دیپلماسی عزت‌محور

برای ایران، این شرایطِ حساس فرصتی است تا روایتی متفاوت از سیاستِ خارجیِ خود ارائه دهد؛ روایتی که بر پایۀ «دیپلماسی عمومی» بنا شده باشد. این دیپلماسی باید بر چند محور استوار گردد:

  • تبیینِ منطقِ عزت: شفاف‌سازیِ اینکه مقاومت، انتخابی استراتژیک برای حفظِ استقلال و کرامت است، نه یک کنشِ هیجانی.
  • همدلی با مظلومان: نشان دادنِ اینکه این صدا، تنها صدایِ ایران نیست، بلکه صدایِ تمامِ انسان‌هایِ حق‌طلبی است که از نابرابری در نظامِ بین‌الملل رنج می‌برند.
  • ترویجِ صلحِ عادلانه: تأکید بر اینکه ایستادگیِ فعلی، بسترسازِ ثبات و آرامشِ بلندمدت در منطقه است، چرا که صلحِ پایدار تنها در سایۀ عدالت به دست می‌آید.

چالش عبور از روایت‌های یک‌سویه

رسانه‌های بزرگِ غربی اغلب تلاش می‌کنند تا چهره‌ای یک‌سویه و تقلیل‌گرایانه از مفهومِ مقاومت ارائه دهند. برای مواجهه با این فرآیند، بهترین استراتژی روایتگری صادقانه و دست اول است. وقتی ارزش‌های اسلامی مرتبط با ظلم‌ستیزی با زبان عقلانیت جهانی (حقوقِ بشر، آزادی و کرامتِ ذاتی) ترکیب شوند، قدرت اقناع‌گری بسیار بالاتری پیدا می‌کنند. دنیا باید بداند که این جریان، برای کرامت انسان می‌جنگد؛ و کرامت، گمشده‌ی جهان مدرن است.

مقاومت، پیش از آنکه یک کنش میدانی باشد، یک فرهنگ است. فرهنگ نه‌گفتن به ظالم. اگر این مفاهیم با زبان هنر، تحلیل‌های درست و روایت برتر به درستی روایت شوند، خواهند توانست بستری جهانی، برای فهم درست از جبهۀ مقاومت فراهم کنند. این وظیفه‌ای است که نه فقط بر عهده‌ی سیاستمداران، بلکه بر عهدۀ تمام کسانی است که به دنبال ساختن جهانی عادلانه‌تر و شرافتمندانه‌تر هستند. عزت، نه در سکوت، بلکه در بیان حقیقت و ایستادگی بر آن معنا می‌یابد.

ابوالفضل عطائی
ارسال نظرات