زیرساختهای پایدار و اعتماد به نسل نو، کلید پیروزی در جنگ روایتهاست
مهدی امینی، فیلمساز و مستندساز کشور، در گفتوگو با خبرنگار سرویس فرهنگی اجتماعی خبرگزاری رسا، ضمن تأکید بر لزوم وحدت رویه در کنشگری فرهنگی، ابراز داشت: باید برای تبدیل خردهروایتهای پراکنده مردمی به یک کلانروایت منسجم و اثرگذار، نخستین گام، تعریفِ یک هدف واحد و راهبردی است. هنگامی که مقصود نهایی روشن باشد، تمامی روایتهای خرد، اعم از فرهنگی، جغرافیایی یا آیینی، در ذیل آن هدف اصلی معنا یافته و در خدمت یک کلانروایت ملی قرار میگیرند.
وی در ادامه خاطر نشان کرد: همانطور که یک خانواده بزرگ با وجود تنوع اعضا، تفاوت در جایگاهها و زیستبومهای گوناگون، همچنان یکپارچگی هویتی خود را حفظ میکند، ایران نیز به مثابه خانوادهای گسترده است که تکثر خردهروایتهایش نه تهدید، بلکه سرمایهای برای تقویت این هویت واحد است. در این مسیر، یکپارچگی نه از طریق یکسانسازی، بلکه از طریق همافزاییِ خردهروایتها در بستر هدفِ مشترک ایجاد میشود.
فیلمساز و مستندساز، در تبیین استراتژیهای رسانهای، پرهیز از رویکردهای شعاری و گذرا، اصلیترین ضرورت در حوزه روایتگری تهاجمی، در برنامهریزی بلند مدت دانست و اظهار داشت: روایتگری دشمن حاصلِ یک پیشینه چنددههای و برنامهریزیهای دقیق است؛ بنابراین، پاسخ به آن نیز نمیتواند مقطعی و صرفاً محدود به مناسبتهای خاصی نظیر مراسمهای تشییع باشد. موفقیت در این عرصه، پیش از هر چیز، منوط به ایجاد زیرساختهای پایدار است.
امینی در ادامه بیان داشت: الگوهای موفقِ برآمده از فعالیتهای مردمی و رسانهای در حوزههای مختلف، نشان دادهاند که برای اثربخشیِ جریان روایتگری، باید بسترها فراهم شود. به جای اتکا به تولیدات پراکنده، باید با نگاهی خلاقانه به جوانان میدان داد و با ایجاد ساختارهای حمایتی، از فعالیتهای مستمرِ تشکیلاتی در کنارِ ظرفیتهای خودجوش استفاده کرد.
وی با اشاره به تحولات تکنولوژیک، خاطر نشان کرد: یکی از فرصتهای نوین در این حوزه بهرهگیری از هوش مصنوعی برای بازنمایی ابعاد پنهانِ وقایع است و برای تحقق این امر، ضرورت دارد که یک گنجینه آرشیوی غنی، شامل تصاویر و دادههای دستاول از زوایای گوناگون رویدادها، گردآوری و در اختیار گروههای هنری و فنی قرار گیرد. این زیرساخت باید به گونهای طراحی شود که متریالِ اولیه بهراحتی در دسترس گروههای مستعد شناساییشده قرار بگیرد تا بتوانند با تکیه بر تکنیک و خلاقیت، روایتهای بصریِ نوینی را بازسازی کنند.
فیلمساز و مستندساز، ضمن آسیبشناسی نحوه تعامل با سرمایههای اجتماعی، یادآور شد: در حوزه استفاده از ظرفیت اینفلوئنسرهای متعهد نیز باید رویکردی نظاممند جایگزین برخوردهای موردی شود. این حوزه نیازمند ایجاد یک بانک اطلاعاتی جامع و طبقهبندیشده است که در آن، مهارتها، ویژگیهای بومی و پتانسیلهای تأثیرگذاری این افراد در سطوح مختلف جغرافیایی شناسایی شده باشد.
وی در ادامه خاطر نشان کرد: با ایجاد یک متولی مشخص برای سازماندهی و حمایت از این سرمایههای اجتماعی، میتوان در مناسبتهای مختلف فرهنگی، با برنامهریزی دقیق و اطلاعرسانی هوشمندانه، بیشترین بهرهبرداری را در راستای اهداف فرهنگی کشور داشت.
امینی ضمن تأکید بر ضرورت تغییر نگاه به نسل جدید، ابراز داشت: در مواجهه با نسل جدید باید از کلیشهها عبور کرد. نگاه ابزاری یا شعاری به این نسل، نه تنها گرهگشا نیست، بلکه نتیجه معکوس خواهد داشت. راهکار عملی، پذیرشِ واقعی این نسل و اعطای جایگاه کنشگری به آنان است. زمانی که نسل جوان نه به عنوان نیرویی نمادین، بلکه به عنوان یک جایگاه واقعی و عملی در عرصه روایتگری دیده شود، خلاقیتهای درونیاش شکوفا میشود.
وی در ادامه گفت: این اعتماد راهبردی و واگذاری فضا به آنان برای اینکه خودشان، خودشان را روایت کنند، نه تنها به تولید محتوایی خلاقانهتر منجر میشود، بلکه به شکلی عمیق و پایدار، تعهد را در میان آنان نهادینه کرده و پیوندشان با کلانروایتِ ملی را مستحکمتر خواهد ساخت.