کدام نیرو باعث چنین موج حضوری در تشییع شد؟

به گزارش خبرنگار سرویس سیاسی خبرگزاری رسا، حجت‌الاسلام والمسلمین مهدی طائب در یادداشتی اختصاصی برای ستاد تشییع و بدرقه رهبر شهید و فرزانه انقلاب به بررسی موج حضور مردمی در تشییع بزرگ تاریخ پرداخت.

 

این استاد حوزه علمیه قم با بیان اینکه رهبر معظم انقلاب در راه آرمان های خود شهید شده است، علت موج حضور مردم را از طریق نیرویی که «عند ربهم» روزی می خورد، دانست.

 

متن این یادداشت به شرح ذیل است:

 

سلام و درود خداوند متعال بر آن سفرکرده‌ای که نوری تابان در مسیر نجات ‌بشریت از تاریکی جهل بود و پیشوای قافله ایثار و شهادت در راه رهایی انسان‌ها ‌از چنگال ظلم و ستم به شمار می‌رفت.‌

 

او آزاده‌مردی از زمره مقربان الهی بود که خداوند از آغاز، او را شنونده ندای ‌خویش قرار داد؛ آنجا که فرمود: «إِنَّ اللَّهَ اشْتَرَى مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنْفُسَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ». او ‌را محبوب خود ساخت: «يُحِبُّهُمْ»، و توفیق محبت به خویش را نیز به او عطا کرد: ‌‌«وَيُحِبُّونَهُ». در برابر دشمنان، او را سرافراز و استوار گردانید: «أَعِزَّةٍ عَلَى الْكَافِرِينَ»، ‌و در برابر مؤمنان، نرم‌خو و فروتن ساخت: «أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ». حاصل این ‌ویژگی‌ها، جهاد و مجاهدتی پیوسته در راه خدا بود: «يُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ»، ‌بی‌آنکه از سرزنش هیچ ملامتگری هراسی داشته باشد: «وَلَا يَخَافُونَ لَوْمَةَ لَائِمٍ». ‌سرانجام نیز کارنامه خود را با مهر شهادت آراست و مشمول این گواهی الهی شد ‌که: «صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ».‌

 

دشمن در پی آن بود که این سد استوار و پولادین را از میان بردارد و از این مانع ‌آشتی‌ناپذیر آسوده شود؛ مردی که نزدیک به نیم قرن، گاه در جایگاه پیروی از امام ‌و سالیانی طولانی در مقام پیشوایی امت، خواب را از چشمان دشمنان ربوده و ‌پیوسته نقشه‌های شیطانی آنان را ناکام ساخته بود. از همین رو، او را هدف هجومی ‌سخت و ناجوانمردانه قرار دادند، با این پندار که بار دیگر تاریکی بر مسیر بشریت ‌سایه خواهد افکند و آنان خواهند توانست با آسودگی به شرارت‌های خود ادامه ‌دهند.‌

 

اما از این حقیقت غافل بودند که این مرد الهی، با شهادت به ندای «ارجعی» لبیک ‌گفت و به مقام حیات جاودانه «عند ربهم» رسید. همین مقام، دشمن را به‌مراتب ‌بیش از دوران حیات ظاهری او دچار خسران و شکست کرد.

 

به‌راستی، آن حضور ‌عظیم و کم‌نظیر مردم در تشییع و بدرقه او، که نشانه پیمان با راه و آرمان او بود،  با ‌چه دعوتی می‌توانست شکل گیرد؟ و کدام نیرو، جز قدرت برخاسته از مقام «عند ‌ربهم»، می‌توانست چنین موجی پدید آورد و دشمن را تا این اندازه خشمگین و ‌درمانده سازد؟ آیا مرگ و بیماری برخی از سرسخت‌ترین دشمنان نیز بی‌ارتباط با ‌این حقیقت است؟

 

پس سلام خداوند بر او، آن‌گاه که دیده به جهان گشود، آن‌گاه که به پا خاست، و ‌آن‌گاه که به شهادت رسید.‌