۰۳ بهمن ۱۳۸۹ - ۱۰:۴۳
کد خبر: ۹۶۲۹۲
حجت الاسلام محدثی؛

فراگیری آن‎چه به‎کار نمی‎آید هدر دادن عمر و مایه حسرت است

خبرگزاری رسا ـ حجت الاسلام محدثی در نوشتار جدید خود به بررسی نقش شناخت در بصیرت افزایی پرداخته است.
حجت الاسلام جواد محدثي


به گزارش سرویس پیشخوان خبرگزاری رسا، حجت الاسلام جواد محدثی در یادداشت جدید خود با عنوان «چراغ راه» در نشریه پنجره به بررسی نقش شناخت در بصیرت افزایی پرداخته است.

اگر زندگی را یک «راه پر پیچ و خم» بدانیم و خودمان را رونده این راه؛ در مسیر زندگی، شناخت و بینش مفید و کاربردی، برای ما یک «چراغ راه» است و «عصای دست».

انسان بدون شناخت، به بی‎راهه می‎افتد و از خود، خدا، جهان، زمان، تکلیف و هدف غافل می‎شود.
از این‎رو، پیشوایان دین، رهروان دین را به «بصیرت» و «معرفت» فراخوانده‎اند.

حضرت علی (علیه‎السلام) به کمیل بن زیاد فرمود:
«ای کمیل! هیچ حرکتی نیست مگر آن‎که تو در آن به معرفت و شناخت، نیازمندی.»1

حال، چه باید آموخت؟ چه را باید شناخت و چرا؟
قلمرو شناخت، بسیار گسترده است. گاهی در مسائل فکری، اعتقادی و جهانی‎بینی است، گاهی در حوزه مسائل اجتماعی و سیاسی است، گاهی در موضوعات اخلاقی، علمی، عملی، دینی و معارفی است و یا در حوزه‎های دیگر.

در همه موارد نیز باید شناختی داشته باشیم، برخوردار از ویژگی‎های زیر:
- وسعت و همه‎جانبگی؛
- عمق و اصالت؛
- صحت و مستند بودن.

از سوی دیگر، چون نحوه شناخت انسان در نحوه عمل و رفتارو مواضع و قضاوت‎های او مؤثر است، پس این شناخت، هرچه وسیع‎تر، عمیق‎تر، اصیل‎تر و درست‎تر باشد، بهتر ما را به هدف می‎رساند.

در کسب شناخت‎ها، «منبع شناخت» را هم نباید از نظر دور داشت.

پر کردن سبوی معرفت از چشمه زلال، یک دستاورد دارد، و پر کردن آن از نهری گل‎‎آلود، دستاوردی دیگر.

«آب را از چشمه باید خورد/ میوه را از شاخه باید چید.»
فرصت کم است و شناختنی هم بسیار.
پس، باید در کسب معرفت به گزینش و اولویت‎بندی پرداخت. چون هم دایره علوم و معارف وسیع است، هم ظرفیت ذهن و فرصت عمرمان محدود است. ناچار باید بهترین‎ها و لازم‎ترین‎ها را به‎دست آورد.

«فکر تو، وسعت همه‎چیز را ندارد، پس آن را برای آن‎چه لازم است فارغ و خالی ساز»2

و دریغا که بعضی ضروری‎ها و ضرورت‎ها را وا می‎نهند و به اولویت‎های چندم مشغول می‎شوند، در پایان هم با حسرت می‎گویند:
برداشته‎ایم آن‎چه بگذاشتنی است
بگذاشته‎ایم آ‎ن‎چه برداشتنی است

فراگیری آن‎چه چندان به‎کار نمی‎آید؛ هدر دادن عمر و مایه حسرت و افسوس است و غفلت از بایسته‎های آموزشی و معرفتی هم، خسارت است و زیان.
برای این راه، «چراغ بصیرت» لازم است

پی‎نوشت:
1- یا کمیل! ما من حرکه الا و انت محتاج فیها الی معرفه (تحف‎العقول، ص 119).
2- اِنّ رأیک لا یتسع لکل شیء، ففرغه للمهم (غررالحکم، حدیث 3638)./916/د102/ع

برچسب ها: ز ز ز
ارسال نظرات