عاقبت منکران فضیلت گریه بر سیدالشهدا
خبرگزاری رسا ـ یکی از طلاب وبلاگ نویس حوزه در آخرین مطلب وبلاگ خود به اهمیت گریه بر سیدالشهدا پرداخته و در قالب داستان عاقبت منکران این فضیلت را به نقل از علامه مجلسی بیان کرده است.
به گزارش خبرنگار خبرگزاری رسا، همزمان با آغاز دهه محرم و برگزاری مراسمات سوگواری و عزدارای حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام در سراسر کشور، حجتالاسلام حمیدرضا فلاح تفتی از طلاب حوزه علمیه و وبلاگ نویسان حوزه در آخرین مطلب وبلاگ خود به اهمیت گریه بر سیدالشهدا پرداخته و در قالب داستان عاقبت منکران این فضیلت را به نقل از علامه مجلسی بیان کرده است.
در این مطلب آمده است، علامه مجلسی (ره) در کتاب شریف «بحارالأنوار» جلد۴۴، صفحه ۲۹۳ ، داستان فردی که منکر فضیلت گریه بر حضرت سیّدالشهدا (علیه السّلام) شد را اینگونه نقل می کند؛ سیّد علی حسینی گوید، با عدّه ای از مؤمنان مجاور حرم حضرت علی بن موسی الرضا (علیه السّلام) بودیم. روز دهم محرم (عاشورا) یکی از همراهان شروع کرد به خواندن مقتل حضرت امام حسین (علیه السّلام)، به روایتی از حضرت باقر (علیه السّلام) رسید که آن حضرت فرموده است: «هر کس دیدگانش بر مصیبت حضرت حسین (علیه السّلام) به اندازه یک بال مگس اشک بریزد خداوند گناهان او را هرچند به اندازه کفهای روی دریا باشد خواهد بخشید». در آن مجلس مرد نادانی بود که مدّعی علم و دانش بود، ولی چیزی نمی فهمید، گفت: این روایت صحیح نیست و عقل نمی تواند آن را باور داشته باشد، بحث و جدال در این باره زیاد شد و از آن مجلس پراکنده شدیم در حالی که او بر عناد و تکذیب خود نسبت به حدیث اصرار داشت.
آن مرد در آن شب خواب دید که قیامت برپا شده و مردم در زمین صاف و هموار بدون فراز و نشیب همگی محشور شده اند، ترازوها نصب شده، صراط کشیده شده، دستگاه های سنجش و حساب نهاده شده، نامه های اعمال پخش شده، دوزخ برافروخته گردیده و بهشت زیور یافته است. وی در گرمای شدیدی قرار گرفته و به سختی تشنه شده است، دنبال آب می گردد ولی نمی یابد. به چپ و راست نگاه کرده حوضی بزرگ با طول و عرض فراوان می بیند، با خود می گوید این همان حوض کوثر است، آب سردی که از برف خنک تر از عسل شیرین تر می باشد می بیند. در کنار حوض، دو مرد و یک زن که نور وجودشان بر تمامی محلوقات می تابد ایستاده اند، لباس سیاه بر تن داشته و غمناک و محزون هستند، با خود می گوید: اینان کیستند؟ به گفته می شود ایشان حضرت محمّد مصطفی (صلّی الله علیه و آله) و این علی مرتضی (علیه السّلام) و این زن فاطمه زهرا (علیها سلام) است، با خود می گوید چرا اینها را سیاه پوش و گریان و غمناک می بینم؟ گفته می شود: مگر امروز عاشورا، روز کشته شدن حسین (علیه السّلام) نیست اینان به خاطر آن غمگین و محزونند.
نزد حضرت فاطمه سیدة نساء العالمین (علیها سلام) می رود و عرض می کند: ای دختر رسول خدا، تشنه هستم، حضرت با بی اعتنایی نگاه به او کرده و می فرماید: تو همانی که فضیلت گریه بر مصیبت فرزندم حسین و پاره تنم و نور چشمم را که به ظلم و ستم شهید و کشته شده منکر هستی؟! خداوند کشندگان و ستم کنندگان و بازدارندگان او را از نوشیدن آب لعنت کند.
گفتنی است، علاقهمندان برای مشاهد این وبلاگ میتوانند اینجا کلیک کنند./917/پ203/ص
ارسال نظرات