نمازهای مقبول فضای جامعه را عطرآگین میکند

به گزارش خبرنگار خبرگزاری رسا، حضرت آیت الله جوادی آملی امروز در جلسه درس تفسیر خود در جمع علما و روحانیون حوزه علمیه ضمن تفسیر آیات 55 تا 57 سوره مبارکه نور، با اشاره به روایات تفسیر کنز الدقائق، ابراز داشت: آیه 55 سوره مبارکه نور بر حضرت حجت علیه السلام تطبیق می شود، لکن اینکه برخی مثل زمخشری و فخر رازی خواستهاند این مطلب را بر حکومت خلیفه دوم تطبیق کنند، ناصواب است.
وی بیان داشت: ابوریحان بیرونی در کتاب «ما للهند» و ابوالحسن عامری که از علمای بزرگ تشیع هستند و قبل از زمان شیخ طوسی می زیستهاند، نوشتهاند «اگر وسعت منطقه حکومت در این آیه باعث شده که آن را بر خلیفه دوم تطبیق دهید، حکومت معاویه بسیار وسیعتر بود.»
وی افزود: این دو عالم بزرگ شیعه هم چنین آوردهاند که معاویه بتهای غنیمتی را که از حکومتهای صنمی و وثنی مغرب زمین به دست آورده بود، مزین و مرصع کرده و به سلطان هند دور میفروخت؛ یعنی عملا کسی که ادعای خلافت مسلمین را داشت بت فروشی میکرد.
این استاد تفسیر حوزه علمیه با اشاره به فراز نهایی آیه «و من کفر بعد ذلک فأولئک هم الفاسقون»، اظهار داشت: فسق ضعیف تر از کفر است. بنابراین یا فاحشترین نوع فسق مراد است و یا اینکه مراد از کفر، در مقابل ایمان نیست بلکه منظور کفران نعمت و عدم شکر است.
حضرت آیت الله جوادی آملی در بخش دیگری از سخنان خود به آیه «و اقیموا الصلوة و آتوا الزکوة و اطیعوا الرسول»، اشاره کرد و گفت: خداوند در این جا 3 اصل را ذکر می کند که بازگشت همه چیز به اینهاست که عبارتند از اقامه نماز و ایتای زکات و اطاعت از رسول.
وی با بیان این که ماه با برکت محرم ماه امر به معروف و نهی از منکر است، اظهار داشت: معروف آن است که نزد خدا، عقل و اهل بیت (ع) معرفه باشد و منکر آن است که نزد ایشان نکره باشد.
وی افزود: نماز مقبول جلوی منکر را می گیرد، اگر نماز ظهر و عصر را اقامه کردیم و تا غروب آلوده نشدیم، معلوم می شود که نماز قبول شده است و آلودگی بعد از نماز هم نشانه عدم قبولی آن است.
این استاد عالی حوزه علمیه قم ادامه داد: اگر فضای جامعهای بر اساس نماز باشد و نمازهای فرادی، جمعه و جماعت مورد قبول واقع شود جامعه عطرآگین می شود.
حضرت آیت الله جوادی آملی در بخش دیگر ی ازسخنان خود به آیه 57 این سوره اشاره کرد و گفت: از تعبیر «و بئس المصیر» استفاده میشود که کفار با طی کردن مسیر سیئات و گناهان، با رسیدن به جهنم، خود هیزم آتش می شوند./913/پ202/ع