۲۲ شهريور ۱۳۹۱ - ۱۸:۰۶
کد خبر: ۱۳۸۴۳۸

تمدن اسلامی تمدن مادی و مسأله پوشش و آرایش

خبرگزاری رسا ــ الگوی پوشش و آرایش یک نمونه و شاخص مناسب برای اندازه‎گیری وضعیت مذهبی جامعه است.
ميرباقري

به گزارش سرویس پیشخوان خبرگزاری رسا به نقل از نشریه پنجره، برنامه‎ریزی و اقدام در موضوع عفاف و بررسی نسبت آن با پوشش و آرایش، از ضرورت‎‎‎های بسیار جدی در دنیای اسلام به‎ویژه در بُعد درگیری با تمدن غرب است. حجاب بانوان علاوه‎بر این‎که از ارکان ضروری اسلام بوده و هیچ یک از فرق اسلامی در آن تردید و اختلاف ندارند، یکی از شاخص‎‎‎های اجتماعی پیشرفت فرهنگ و تمدن اسلام است. به‎عبارت دیگر حجاب خانم‎‎‎ها یکی از مهم‎ترین شاخص‎‎‎ها در اسلامی‎ شدن یک جامعه است. یکی از موضوعاتی که توسط بسیاری از مسلمانان و انقلابیون دنیای اسلام درباره ایران مورد رصد قرار می‎گیرد و به‎وسیله آن وضعیت مذهبی جامعه ایران سنجیده می‎شود، وضعیت پوشش افراد و به‎ویژه بانوان است.

 
به همین دلیل یکی از موضوعاتی که غرب در جنگ نرم فرهنگی درباره آن برنامه‎ریزی جدی می‎کند، موضوع پوشش، آرایش و عفاف است. کمتر موضوعی در تمدن غرب ـ که در همه مواضع فرهنگی با اسلام درگیر است ـ وجود دارد که به اندازه موضوع پوشش وعفاف روی آن سرمایه‎گذاری شده باشد؛ چراکه از آشکارترین نشانه‎‎‎هایی که می‎تواند نفوذ فرهنگ اسلام و یا نفوذ فرهنگ غرب را در جوامع نشان دهد، آرایش و پوشش ظاهری مردم است.
 
الگوی پوشش و آرایش یک نمونه و شاخص مناسب برای اندازه‎گیری وضعیت مذهبی جامعه است. غرب از طریق جنگ نرم ارزش‎‎‎های بنیادین جامعه و ساختار‎‎های سیاسی و فرهنگی آن را تغییر می‎دهد. از این‎رو یکی از موضوعاتی که غرب روی آن سرمایه‎گذاری می‎کند، مسأله روابط افراد، عفاف، پوشش و آرایش است.

لزوم ارزیابی پوشش و آرایش در موازنه درگیری با تمدن مادی
با آن‎که مسأله پوشش، آرایش و عفاف اجتماعی اهمیت خاصی در نشان دادن وضعیت جامعه دارد، لازم است به این نکته نیز توجه داشت که باید از سیاه‎نمایی وضعیت جامعه پرهیز کرد. عده‎ای با سطحی‎نگری و بدون توجه به حوادث اجتماعی، با دیدن ظاهر جامعه و مظاهری از غفلت به‎ویژه غفلت از حجاب و عفاف، به سیاه‎نمایی پرداخته و وضعیت جامعه و دین‎داری را نامطلوب می‎شمرند.
 
این قبیل سیاه‎نمایی‎‎‎ها قابل قبول نیست چراکه در بررسی میزان مقاومت معنوی جامعه و برای اندازه‎گیری میزان التزام جامعه به پرستش خدای متعال، باید حجم مقابله و سرمایه‎گذاری دشمن علیه جامعه را مورد توجه قرار داد و سپس میزان مقاومت جامعه را در مقابل نقشه‎‎‎های شیطانی اندازه‎گیری کرد. دستگاه شیطنت در هیچ دوره‎ای از تاریخ به اندازه امروز امکان تبلیغ منفی علیه ادیا ن و مذاهب و فرهنگ خداپرستی را نداشته است.
 
در هیچ دوره‎ای از ادوار تاریخ، رسانه‎‎‎ها تا این حد جهانی و عمومی نبوده‎اند و قوانین بین‎المللی به اندازه عصر حاضر امکان شیطنت و اشاعه دنیاپرستی و فحشا را فراهم نمی‎کرده است. سرمایه‎گذاری امروز غرب برای بسط فرهنگ و اخلاق مادی به‎ویژه از طریق رسانه‎‎‎های جمعی یک سرمایه‎گذاری استثنایی است. در برابر حجم گسترده فشار دشمن که از جوانب مختلف به نسل جوان دنیای اسلام و به‎ویژه جامعه ایران وارد می‎شود، مقاومت قابل قبولی توسط جامعه صورت می‎گیرد. بنابراین با صرف مشاهده بدلباسی، نباید آن را به‎عنوان شاخصه‎ای برای افول معنویت در جامعه تلقی کرد.

رشد معنویت در جامعه نشانه رشد عفاف اجتماعی
در مقابل نمود ظاهری گاه و بی‎گاه بدپوششی در جامعه، گرایش وسیع نسل جوان به فرهنگ مذهبی و عبادات و مناسک مذهبی نیز چشمگیر است. مسافرت سالانه حدود بیست میلیون زائر به شهر قم برای زیارت حرم مقدس حضرت معصومه (سلام الله علیها) و جمکران به‎وسیله جوان‎‎‎ها انجام می‎گیرد. مهم‎تر از این، در شرایطی که دنیای غرب با تمام توان برای تغییر نظام اسلامی از طریق محاصره اقتصادی، انواع جنگ‎‎‎های فرهنگی، اطلاعاتی و نظامی تلاش می‎کند، هنوز هم با گذشت 34 سال از پیروزی انقلاب اسلامی همچنان پرچم انقلاب در اهتزاز است و نه تنها دشمن نتوانسته آن را پایین بکشد بلکه این پرچم هر روز برافراشته‎تر شده است. این مقاومت شاخص اصلی رشد معنویت و مقاومت معنوی در جامعه ایران است. بنابراین نباید با سیاه‎نمایی وضعیت جامعه در زمین دشمن بازی کرد.
 
یکی از تلاش‎‎‎های دشمن گسترش بداخلاقی‎‎‎ها و فرهنگ غربی تحت عنوان آزادی، دفاع از حقوق زنان، حقوق بشر و... است. غرب هم‎زمان با بسط فرهنگ خود، چنین وانمود می‎کند که اعتقاد به انقلاب اسلامی، معنویت و مذهب افول کرده است. اگرچه وضعیت کنونی پوشش و آرایش جوانان به‎ویژه از نگاه ناظر بیرونی وضعیت آرمانی جامعه اسلامی و در ‎شأن جمهوری اسلامی نیست اما باید دانست که سیاه‎نمایی‎‎‎ها در این زمینه توطئه‎ دشمن است.
 
وضعیت معنویت، تقوا و پوشش در بخش عظیمی از جامعه وضعیت خوبی است، اگرچه با وضعیت مطلوب فاصله دارد. به هر حال باید توجه داشت که حجم تلاش دشمن در این زمینه بسیار زیاد و البته بازدهی آن نسبت به میزان سرمایه‎گذاری آن‎‎ها بسیار کم است که این به معنی مقاومت معنوی جامعه است.

لزوم برنامه‎ریزی برای تغییر الگوی ازدواج و اشتغال
یکی از مسائل مطرح در جامعه، رشد سن ازدواج و عدم سازگاری این امر با فرهنگ اسلام است. بی‎تردید باید برای بازگرداندن سن ازدواج به سن مطلوب برنامه‎ریزی کرد. بر اثر تحلیل‎‎‎های نادرست تصور می‎شد که با اعطای وام ازدواج و موعظه اخلاقی می‎توان مشکل بالا رفتن سن ازدواج را حل کرد؛ در حالی‎که این مسأله، پیچیده و دارای ابعاد مختلفی است. به اندازه‎ای که مدل زندگی غربی در جامعه رواج پیدا می‎کند، مسأله ازدواج و بنیان خانواده نیز تحت تأثیر قرار می‎گیرد. به‎عنوان مثال هم‎زمان با مطرح شدن بحث کنترل جمعیت، راهکار افزایش سن ازدواج به‎عنوان اولین پیشنهاد برای کنترل جمعیت مطرح شد؛ چراکه بیش‎ترین زاد و ولد مربوط به دوره جوانی است. بنابراین سعی شد سن ازدواج یک دهه افزایش یابد. در ادامه، مسأله اشتغال به تحصیل و اشتغال به ‎کار بانوان به شکل غیرقاعده‎مند در دستور کار قرار گرفت.
 
وقتی الگوی زندگی متناسب با الگوی سرمایه‎داری تنظیم می‎شود، دوره تحصیل تا 25 سالگی طول می‎کشد و پس از آن مسأله اشتغال پیش می‎آید؛ روابط خویشاوندی و عشیره‎ای و خدمت‎رسانی به یکدیگر کاهش می‎یابد و جوان‎‎‎ها خود به تنهایی عهده‎دار تأمین زندگی خود می‎شوند و در این وضعیت طبیعی است که سن ازدواج افزایش می‎یابد. در این صورت توصیه‎‎‎های اخلاقی، وام ازدواج، مهریه کم و... نمی‎تواند مشکل ازدواج را حل ‎کند.
 
به‎عبارت دیگر اجرای الگوی سرمایه‎داری در جامعه، سن ازدواج را افزایش داده و بنیان خانواده را متزلزل می‎کند. مسأله پوشش و عفاف نیز مانند شکل ازدواج به راحتی قابل حل نیست. گرچه راه‎حل‎‎‎های خُرد مانند امر به معروف لسانی لازم است اما این راه‎ها، راه‎حل اصلی مسأله نیست.
 
مسأله پوشش و آرایش به‎عنوان یکی از شاخص‎‎‎های تمدنی اسلام در برابر تمدن غرب از موضوعاتی است که به تمامیت برنامه‎ریزی تمدن اسلام و تمدن غرب وابسته است. مشکل اصلی جامعه اسلامی، امپراتوری مادی و امپراتوری سرمایه‎داری دوران معاصر است.
 
امپراتوری لیبرالیستی با هدف گسترش فرهنگ مادی سعی می‎کند همه ابعاد زندگی فردی، خانوادگی و اجتماعی انسان را جدای از تعالیم انبیا سامان دهد. بنابراین مشکل اصلی، تمدن غرب است. تمدن غرب یک تمدن و مجموعه به هم پیوسته است که به‎دنبال گسترش اخلاق و فرهنگ مادی است. این تمدن تلاش می‎کند همه جوانب زندگی را معطوف به گسترش لذت‎‎‎های مادی نماید و با بسط حرص و طمع به دنیا، موجب افزایش و شدت فعالیت انسان‎‎‎ها شود تا در نهایت این شدت فعالیت را به ثروت و سرمایه تبدیل کند.
 
نظام سرمایه‎داری و امپراتوری سرمایه‎داری انسان را به‎عنوان منبع تولید ثروت در این چرخه می‎شناسد؛ چراکه بهترین منبع تولید ثروت، انسان و توانایی‎‎‎های انسانی است. همان‎گونه که مواد طبیعی مانند نفت و سوخت فسیلی به سرمایه تبدیل می‎شود، غرب نیز تلاش می‎کند انرژی‎‎‎ها و توانایی‎‎‎های انسان را به ثروت مادی تبدیل کند.
 
همانگونه که دام به‎عنوان یک منبع تولید ثروت شناخته می‎شود و علوفه را به شیر و گوشت و پشم تبدیل می‎کند، تمدن غرب نیز انسان را با همین معیار، منبع تولید ثروت می‎بیند و در این بین تفاوتی بین زن و مرد قائل نیست. غرب تمام جاذبه‎‎‎های جنسی را در راه توسعه ثروت و سرمایه‎داری به‎کار می‎گیرد. از این‎رو بخش عمده سوء‎استفاده از زنان در غرب، سوء‎استفاده از جاذبه‎‎‎های زنانه برای فروش و تبلیغ کالا‎‎های سرمایه‎داری است که به‎عنوان بخشی از خدمات بانوان تعریف شده است.

لزوم اقامه معروف در مقابل اقامه منکر نظام سرمایه‎داری
بنابراین مشکل اصلی در بحث پوشش و آرایش، نظام سرمایه‎داری غربی و نظام لیبرال دمکراسی غربی است که در پی جهانی کردن ایدئولوژی خود است. ایدئولوژی‎ای که در آن اخلاق و معنویت بی‎معناست. در ایدئولوژی غربی همه ابعاد اخلاق، فرهنگ و رفتار انسان باید در خدمت چرخش سرمایه، رشد سرمایه، تولید سرمایه و کسب لذت در دنیا قرار گیرد.
 
نظام سرمایه‎داری غرب به‎دنبال اقامه منکر و از بین بردن معروف در جهان است. برای مثال شراب‎خواری یک فرد مصداق عمل به منکر است اما برپایی میکده مصداق اشاعه منکر بوده و ترویج فرهنگ شراب‎خواری به صورتی که شراب‎خواری یک ارزش شناخته شود، به معنی اقامه منکر است. به همین ترتیب در موضوع پوشش ممکن است کسی بدلباس باشد اما عده‎ای بدلباسی و بدآرایشی را اشاعه دهند و عده‎ای هم اقامه بی‎عفتی ‎کنند و تلاش ‎نمایند که پوشش اسلامی و عفاف، ضدارزش، ضدآزادی و ضدحقوق انسان تلقی شود؛ مانند گسترش فرهنگی که چادر را به کفن سیاه تشبیه می‎کرد. در ادبیات دوره پهلوی در اشعار برخی از شاعران بی‎دین یا سکولار، چادر مشکی به کفن سیاه تعبیر شده است؛ این امر اقامه منکر بی‎حجابی است.

امپراتوری غرب تلاش می‎کند از طریق گسترش کالا‎‎های مصرفی، رسانه‎ها، فعالیت‎‎‎های فرهنگی، فیلم، موسیقی و... بی‎دینی، بدپوششی و بی‎حجابی را در جهان اقامه کند. تبدیل معروف به ضدارزش و تبدیل منکر به ارزش، آخرین مرحله از اقامه منکر است. وجود مقدس رسول الله(صلی الله علیه و آله) فرموده‎اند که در آخرالزمان منکر به معروف تبدیل می‎شود و معروف به منکر؛ یعنی عفت و حجاب، ضدارزش می‎شود و بی‎حجابی و بدپوششی ارزش قلمداد می‎گردد.
 
در این صورت بدترین منکر این است که منکر، لباس معروف بپوشد و خوبی جلوه نماید و معروف به‎عنوان زشتی شناخته شود. بر اساس روایات آخرالزمانی، فساد اخلاقی آخرالزمان یک فساد مدیریت شده در مقیاس جهانی است که جامعه جهانی را به بهانه آزادی و حقوق بشر به‎سمت بداخلاقی، بی‎عفتی و رذالت سوق می‎دهد. این همان منکر دوران کنونی است. مهم‎ترین و بزرگ‎ترین منکر این دوران، امپراتوری غرب یا نظام سرمایه‎داری است. این نظام، نظام اقامه بی‎دینی، اقامه بی‎عفتی و اقامه بدلباسی است. بدین ترتیب اگر دنیای اسلام نسبت خود را با تمدن و برنامه‎ریزی غرب برای فرهنگ‎سازی در مورد ایدئولوژی خود روشن نکرده و با آن مقابله نکند، غرب با برنامه‎ریزی خود جوامع اسلامی را تغییر می‎دهد.

یکی از مسائل اساسی که در طرح شکست‎خورده خاورمیانه بزرگ غرب وجود داشت، برنامه‎ریزی برای تغییر در قشر بانوان بود که با سواد شدن زنان خاورمیانه بر اساس یک تعریف خاص بخشی از این برنامه‎ریزی به شمار می‎رفت. تحصیل به مفهوم غربی آن ‎که همراه با بی‎بندوباری است، مصداق کسب علم و دانشی نیست که مدنظر اسلام است.
 
امپراتوری غرب مبلغ اشاعه فحشا است و تلاش می‎کند زن را در خدمت توسعه سرمایه‎داری قرار دهد و از جاذبه‎‎‎های زنانه برای تولید سرمایه استفاده کند. غرب این هدف را تحت عنوان آزادی و اشتغال زنان دنبال کرده و جنبش‎‎‎های فمینیستی را ایجاد می‎کند که خود یکی از مهم‎ترین منکرات عصر حاضر است. آن‎چه به‎عنوان نمونه مورد اشاره قرار گرفت، منکراتی هستند که باید با آن‎‎ها مبارزه کرد. اگر این مبارزه شکل نگیرد عفت، حیا و حجاب در نگاه نسل جوان به ضدارزش و منکر نیز به معروف تبدیل می‎شود که در این صورت مبارزه با منکر بسیار دشوار خواهد بود.

لزوم افشاگری علیه ارزش‎‎‎های تمدن مادی
مهم‎ترین اقدام در امر به معروف و دعوت به عفت و پوشش مناسب، برملا کردن تغییری است که بی‎عفتی و اباحی‎گری در ارتباط بین زن و مرد به وجود آورده است. این قبیل منکرات که لباس معروف پوشیده‎اند باید برملا شوند. تا هنگامی که معروفی مانند حجاب، منکر جلوه می‎کند، نمی‎توان به راحتی جوانان را قانع کرد که پوشش خود را اصلاح کنند.
 
مهم‎ترین نهی از منکر، افشا کردن حقیقت زشت منکری مانند بی‎عفتی و اباحه‎گری در ارتباط بین زن و مرد است که با همه ارزش‎‎‎های انسانی و الهی مخالف است. اگر این تلاش انجام نگیرد و اسلام و حکومت اسلامی به مبارزه با حقوق بشر و حقوق زنان متهم شود، دشمن پیروز این میدان خواهد شد.
 
تمام تلاش دشمن این است که به بانوان تلقین کند اسلام با حقوق زن مخالف است. به همین دلیل باید به‎ شکلی از عفت و پوشش اسلامی دفاع کرد که نه تنها اسلام به مخالفت با حقوق زنان متهم نشود بلکه روشن شود که دستور اسلام به حجاب و عفاف، فقط به منظور دفاع از حقوق بانوان است. بنابراین اصلی‎ترین منکر زمانه که به‎دنبال گسترش و اقامه اخلاق مادی است و قصد دارد اخلاق مادی را به ارزش و اخلاق الهی را به ضد‎ارزش تبدیل کند، نظام استکباری حاکم بر جهان است. میدان این مبارزه نیز یک میدان جهانی و به هم پیوسته است. یکی از این میدان‎ها، میدان پوشش و آرایش و روابط بین زن و مرد است.
حجت الاسلام سیدمحمدمهدی میرباقری/971/ت302/ی
ارسال نظرات
captcha