سندروم ۱۱ سپتامبر؛ خودزنیِ واشنگتن برای جنگ با ایران
در ۴۸ ساعت گذشته، دستگاه عملیات روانی غرب موجی هماهنگ، جنونآمیز و بیسابقه از اخبار جعلی و ادعاهای امنیتی را علیه جمهوری اسلامی ایران به راه انداخته است. این کارزار از شبکه سیانان کلید خورد؛ جایی که به نقل از نهادهای اطلاعاتی آمریکا ادعا شد ایران قصد دارد با «بمب کثیف رادیواکتیو» یا تسلیحات شیمیایی به واشنگتن حمله کند. در ادامه این نمایش مضحک، اعلام شد اسکات بسنت، وزیر خزانهداری آمریکا، از شدت وحشت به یک پادگان نظامی منتقل شده است. ساعاتی بعد، دونالد ترامپ سوار بر این موج توهمآمیز، در توئیتی تهدید کرد که اگر چنین حملهای رخ دهد، ایران با «بهایی بیسابقه» مواجه خواهد شد.
در امتداد این خط خبری، روزنامه نیویورکتایمز در گزارشی سفارشی مدعی شد که پروژههای سدسازی در ایران کاربری نظامی داشته و با هدف تأمین آب و برق «شهرهای موشکی» زیرزمینی احداث شدهاند تا از این طریق، بهانه لازم برای حمله به زیرساختهای حیاتی ایران را مشروع جلوه دهد. این ادعا بلافاصله با واکنش مقتدرانه مقامات عالی ایران روبهرو شد. محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس شورای اسلامی، در پاسخی تحقیرآمیز به این فضاسازیِ نیویورکتایمز، در شبکه ایکس نوشت: «بسیار خب، قانون جدید: هر سد، بندر یا نیروگاهی که در نزدیکی یک پایگاه آمریکایی یا اسرائیلی قرار دارد، دارای کاربری دوگانه (نظامی-غیرنظامی) است. ما فقط منطق خودتان را به همان شکل و بدون دخل و تصرف به کار میبریم.» همزمان اسماعیل بقائی، سخنگوی وزارت خارجه نیز این خط رسانهای را «مغالطهای شوم» برای مشروعیتبخشی به حمله علیه زیرساختهای غیرنظامی خواند.
اما این کمدی به همین جا ختم نشد؛ در اروپا، ژان نوئل بارو، وزیر خارجه فرانسه، در ادعایی حیرتانگیز از حمله سایبری گروهی منتسب به سپاه پاسداران به «یخچالهای فروشگاههای فرانسوی» خبر داد و سراسیمه عازم بروکسل شد تا تحریمهای جدیدی علیه تهران وضع کند. پازل این فشار ترکیبی، با بیانیه کاملاً سیاسی آژانس بینالمللی انرژی اتمی تکمیل شد که با چشمپوشی از تهدیدات رژیم صهیونیستی علیه تأسیسات هستهای ایران، بار دیگر تهران را محکوم کرد؛ رویکردی که غلامحسین درزی، نماینده ایران در سازمان ملل، آن را نشانه استاندارد دوگانه و فروپاشی اعتبار این نهاد بینالمللی دانست.
چینشِ دقیقِ این اخبار در کنار هم—از فرار وزرای آمریکایی از ترس بمب کثیف، تا هک شدن یخچالهای فرانسوی و تغییر کاربری سدهای آبرسانی به اهداف نظامی در روزنامه نیویورکتایمز—نشان میدهد که ماشین پروپاگاندای غرب در استیصالی مطلق دستوپا میزند. واشنگتن که به دلیل حمایت از نسلکشی در غزه، در افکار عمومی جهان منفور و مطرود است و هیچگونه مشروعیتی برای آغاز یک درگیری نظامی ندارد، اکنون با بمباران اطلاعاتِ دروغین، در حال زمینهچینی برای اجرای یک سناریوی «پرچم دروغین» (False Flag) است. آنها قصد دارند با خودزنی و ایجاد وحشت ساختگی به سبک ۱۱ سپتامبر، افکار عمومی را برای یک ماجراجوییِ نظامیِ دیوانهوار علیه ایران آماده کنند.
امپراتوری توهم؛ کمدیِ یخچالهای فرانسوی تا سدهای موشکی
تحلیل محتوای رسانههای جریان اصلی آمریکا و اروپا، پرده از روانرنجوریِ عمیق استراتژیستهای غربی برمیدارد. القای تصویرِ فرار مقامات آمریکایی به پناهگاهها از ترس «سلاحهای شیمیایی»، تلاشی نخنما برای ایجاد مظلومیتِ دروغین و انتقال موازنه وحشت به داخل خیابانهای آمریکاست تا شهروندان این کشور را که از جنگافروزیهای برونمرزی خستهاند، با شوک امنیتی فریب دهند. در این میان، لفاظیهای دونالد ترامپ نیز صرفاً مصرف داخلی دارد؛ رئیسجمهوری که برای مدیریت بحران خاورمیانه به التماس و رایزنی با رؤسای جمهور چین و روسیه افتاده، در جایگاهی نیست که بتواند تهدیدی معتبر علیه قدرت منطقهای ایران شکل دهد.
اوج این سناریوسازیِ بیمارگونه در گزارش نیویورکتایمز هویدا شد. ربط دادنِ سدهای آبرسانی و زیرساختهای عمرانی به «شهرهای موشکی»، یک کپیبرداریِ ناشیانه از جنایات رژیم صهیونیستی در غزه است؛ همان دروغی که برای بمباران بیمارستانها با ادعای وجود تونلهای حماس ساخته شد. اما واکنش هوشمندانه و تهاجمیِ قالیباف، محاسبات واشنگتن را به هم ریخت.
ضع «قانون جدید» از سوی ایران مبنی بر اینکه تمام سدها و نیروگاههای نزدیک به پایگاههای آمریکایی و اسرائیلی اکنون «اهداف نظامی مشروع» تلقی میشوند، هژمونیِ رسانهای غرب را به یک تله مرگبار برای خودِ آنها تبدیل کرد. وقتی این تهدیدسازیِ نافرجام با کمدیِ خندهدارِ ادعای فرانسه مبنی بر حمله ایران به سامانههای سرمایشی و یخچالها ترکیب میشود، به خوبی اثبات میکند که جبهه غرب برای توجیه فشار بر ایران، حتی منطقِ اولیه و آبروی دیپلماتیک خود را نیز به حراج گذاشته است.
خودزنیِ واشنگتن برای فرار از انزوای جهانی
نظاره کردنِ این حجم از تقلاهای رسانهای ثابت میکند که ما در حال تماشایِ پیشتولیدِ یک عملیات کثیفِ اطلاعاتی هستیم. واشنگتن در دادگاه افکار عمومی جهان به عنوان بازیگرِ اصلی نسلکشی شناخته میشود و هیچ متحدی حاضر به پرداخت هزینه جنگ با ایرانِ مقتدر نیست. بنابراین، اتاقهای فکرِ آمریکایی برای شکستن این بنبست و تغییر فضای سنگینِ سیاسی، نیازمندِ یک «شوکِ خودساخته» هستند.
آنها با تکرار مداومِ کلیدواژههایی نظیر «بمب شیمیایی» و «بمب کثیف رادیواکتیو»، در حال کاشتنِ بذرِ یک تهدیدِ وجودیِ خیالی در ذهنِ شهروندان غربیاند؛ بازتولیدِ دقیقِ دروغِ «سلاحهای کشتار جمعیِ» سال ۲۰۰۳. دور از ذهن نیست که آمریکا در راستای همین استراتژی، دست به یک حمله مهندسیشده و خودزنی در داخل خاک خود بزند تا با انتساب آن به ایران، اقدام نظامی علیه سدها، بنادر و تأسیسات زیربنایی کشورمان را تحت عنوان «دفاع مشروع» به افکار عمومی جهان قالب کند.
اما پنتاگون دچار خطای محاسباتی مرگباری شده است. جهانِ امروز، جهانِ سال ۲۰۰۱ نیست و فریب پروپاگاندایی که دستش در غزه و عراق رو شده را نمیخورد. از سوی دیگر، جمهوری اسلامی ایران با اشرافِ اطلاعاتی و قدرت بازدارندگی بینظیر خود، این بازی حقیرانه را با تحقیر رصد میکند. همانطور که رئیس مجلس ایران به صراحت منطقِ آمریکا را علیه خودشان برگرداند، هرگونه ماجراجویی نظامیِ واشنگتن بر پایه این بهانههای ساختگی، نهتنها راه نجاتی برای این امپراتوریِ در حال فروپاشی نخواهد بود، بلکه با فعالسازیِ «قانون جدید»، پاسخی دریافت خواهد کرد که جغرافیای قدرت در غرب آسیا را برای همیشه تغییر داده و پایگاههای آمریکایی را به گورستانِ توهماتشان تبدیل خواهد کرد.