برخی به کسانی که جلوی خطرات فکری و فرهنگی می ایستند، افراطی می گویند
![آيت الله علم الهدي](/Original/1394/09/19/IMAGE635853600290451492.jpg)
به گزارش خبرنگار خبرگزاری رسا در مشهد، آیت الله سید احمد علم الهدی شامگاه چهارشنبه در ادامه سلسله جلسات تفسیر قرآن خود که هر هفته در مهدیه مشهد برگزار می شود، به بیان نکات تفسیری آیه چهارم از سوره مبارکه ناس پرداخت.
امام جمعه مشهد مقدس با یادآوری مطالب زمینه ای مطرح شده در جلسات گذشته، گفت: پناه بردن به خداوند از شر خطرات محسوس در سوره فلق مطرح شده و پناه بردن به خدا از شر خطرات نامحسوس در سوره ناس. خطراتی که خداوند در قرآن در سوره ناس بیان می فرماید، متأسفانه خطراتی هستند که نه تنها نامرئی و نامحسوس هستند، بلکه خطراتی اند که غالب ما معتقد هستیم خطر محسوب نمی شوند و زیان و ضرر آن را باور نکرده ایم و در نتیجه نمی دانیم که بر سر راه ما به وجود خواهد آمد.
وی در تبیین مفهوم «خطرات نامحسوس» اظهار کرد: وقتی انسانی که دارد زندگی خودش را می کند و بر اساس توان فکری و قدرت پیش بینی خود برنامه ریزی کرده است، در برابر خطری که حسابش را نمی کرده روبرو شود بدون این که آمادگی مواجه شدن با آن را داشته باشد، این خطر نامحسوس ضررش برای او خیلی شدیدتر از سایر خطرها خواهد بود.
آیت الله علم الهدی افزود: خطرهای نامرئی به دو شکل هستند؛ گاه انسان آن را پیش بینی می کند اما آثار و علائم آن برایش روشن نیست؛ یعنی حس می کرده که چنین خطری یک روز برای او حادث شود اما در مواجهه با آن غافلگیر می شود. گاهی هم انسان با خطراتی مواجه می شود که نسبت به آن بی تفاوت بوده و اصلا آن را خطر نمی داند.
عضو مجلس خبرگان رهبری برای روشن شدن بیش تر بحث خود به بیان مثال پرداخت و گفت: بچه ای که نمی داند آتش برای او خطرناک است و به طرف آن می رود و حتی ممکن است به آن دست هم بزند. آن کودک اصلا عقیده ندارد که آتش برایش خطر حساب می شود و تنها او را موجود زیبای قابل بازی کردن می بیند در حالی که این خطری است که ممکن است او را از بین ببرد.
وی از «انحرافات فکری و فرهنگی» به عنوان مهم ترین خطرات نامحسوس یاد کرد و افزود: متأسفانه انحرافات فرهنگی در جامعه به وجود می آید و اگر کسی هم در برابر آنها بایستد و در صدد مبارزه با این خطرات برآید، او را انسان افراطی ای معرفی می کنند که مزاحم لذت و خوشگذرانی مردم شده است.
آیت الله علم الهدی تصریح کرد: رهبر معظم انقلاب در سال های اخیر مکررا از تهاجم فرهنگی، شبیخون فرهنگی و ناتوی فرهنگی سخن گفتند اما کسی متوجه مطلب نشد یعنی کسانی که باید احساس خطر کنند و جلوی این ناتوی فرهنگی را بگیرند، اعتقاد به خطر بودن آن ندارند.
امام جمعه مشهد مقدس استفاده رهبر معظم انقلاب از واژه «ناتوی فرهنگی» را بسیار پر مفهوم دانست و در تبیین آن اظهار کرد: «ناتو» یعنی اگر بنا باشد تمام قدرت های مشترک یک منطقه از دنیا بخواهند به ما تهاجم کنند، ببینید وضعیت ما چگونه می شود؟ رهبری می فرمایند این انحراف فرهنگی به گونه ای است که همه چیز ما را غارت می کند.
وی خاطرنشان کرد: در خطرات فرهنگی و اجتماعی آن چه از همه مؤثر تر بوده و زیربنای تمام کجروی ها و انحرافات و سقوط ها است، خطر فکری است که قرآن از آن تعبیر به «وسواس» می کند. وسوسه یعنی خطر فکری؛ جریانی که به سراغ مغز انسان و عقاید و باورهای او آمده و با تولید تردید در آن ها، زیربنای باور را از بین می برد.
آیت الله علم الهدی در بخش دیگری از سخنان خود، به صورت مصداقی مقوله «انحراف فکری» در جامعه را مورد بحث قرار داد و گفت: مشکل ما در تربیت جوانان این است که دلسوزان آن ها مانند پدر و مادر تنها نصیحت شان می کند و پند و اندرز می دهند. خب این جوان خسته می شود چرا که او معتقد نیست که تشخیص افراد پیر تشخیص درستی است.
امام جمعه مشهد مقدس افزود: جوان تطابق فکری با کسی که نصیحتش کرده ندارد ولو پدر و مادر و برادرش باشد. او آن فرد را در تبار دیگری تصور می کند در نتیجه چیزی که باعث دوری نسل جوان از جریان های مربی اش می شود، همین مسأله نصیحت ها و موعظه ها است.
وی یادآور شد: پدر و مادر دلشان برای جوان خود می سوزد و به همین دلیل امر و نهی و موعظه می کنند اما این موعظه زمانی اثر دارد که جنبه تذکری داشته باشد یعنی زمانی که انسان چیزی را می داند اما فراموش کرده است. وقتی زیربنای فکری این جوان نسبت به مسائل زندگی، مسائل اخلاقی و اعتقادی درست نیست و در باور خود مشکل دارد، در نتیجه این نصیحت فایده ای ندارد.
آیت الله علم الهدی در پایان تأکید کرد: در مقام اصلاح جوانان باید در صدد تأمین باور آن ها برآمد و عزیزانی که مسؤولیت تربیتی جوانان را بر عهده دارند باید زیربنای باور او را درست کنند چرا که مشکل ما در خطرهای فکری است و این خطرات باورمندی جوان نسبت به خدا و معاد سست می کند و وقتی این اتفاق افتاد، جوان با موعظه و نصیحت و راهنمایی به راه نمی آید چرا که ریشه باور او متزلزل شده و از بین رفته است./820/202/ب1