۰۱ تير ۱۳۹۵ - ۱۸:۰۰
کد خبر: ۴۳۳۶۹۲
آیت‎الله مظاهری:

انسان با گناه و بیراهه هیچ گاه به مقصد نمی‎رسد

حضرت آیت‎الله مظاهری گفت: از راه گناه نمی‎توان به جایی رسید، چون از راه گناه بیراهه است و هر قدمی که انسان برمی‎دارد، دورتر از مسیر می‎شود اما اگر در مسیر مستقیم افتاد در راه است و به طرف مقصد می‎رود و خداوند هم او را کمک می‎کند، اما اگر بیراهه رفت و خدا او را کمک نکرد، شیطان او را فریب می‎دهد و مخلد در جهنم می‎شود.
مظاهری

به گزارش خبرنگار خبرگزاری رسا در اصفهان، حضرت آیت‎الله حسین مظاهری، در سخنرانی ماه مبارک رمضان امروز پس از نماز ظهر و عصر در مسجد حکیم با تبریک ولادت امام حسن مجتبی(ع) به بیان سخنی از ایشان پرداخت و گفت: این روایت‎هایی که از امام حسن مجتبی(ع) است، به دنیا و آن چه که در دنیا است می‎ارزد، در هنگام از دنیا رفتن امام دوم از ایشان نصیحتی خواستند و ایشان این سخن را فرمودند، این مطلب را می‎گویم تا جلسه ما جلسه علمی شود، جلسه علمی از هر چیزی ثوابش بالاتر است.

 

وی افزود: امام دوم در هنگام شهادت به جنادة سه توصیه اخلاقی کردند، جنادة از ایشان مطلبی خواست و ایشان سه توصیه به ایشان کردند، اول این که مرگ می‎آید، قبل از این که مرگ بیاید مهیای مرگ باش، به این معنا که قبر و قیامت برای تو روشن باشد و قبر و قیامت برای تو بهشتی از بهشت‎های برزخ باشد و شب اول قبر آسوده باشی و هنگام مرگ امیرالمؤمنین(ع) به فریادت برسد اما هنگامی که مرگ بیاید برای تو فایده ندارد.

 

رییس حوزه علمیه اصفهان ادامه داد: امام حسن(ع) به جنادة فرمودند برای دنیایت به گونه‎ای باش مثل این که تا قیامت می‎خواهی زنده باشی و برای آخرتت هم کوشا باش مانند این که امشب شب قبر تو است، یک مسلمان اگر برای دنیا و آخرت تنبل باشد، غلط است، در حدیث دیگر است که مبغوض‎ترین مردم در نزد خداوند انسان‎هایی هستند که تنبل هستند، در حدیث دیگر است که مبغوض‎ترین مردم نزد خداوند کسانی هستند که بسیار می‎خوابند و در روایت دیگر آمده که مبغوض‎ترین مردم نزد خدا کسانی هستند که خیلی می‎خورند.

 

تلاش و ذکر و گفتار ما هم برای آخرت و هم باید برای دنیا باشد

وی با تأکید بر این که باید ذکر و گفتار ما هم برای آخرت و هم برای دنیا باشد، اظهار کرد: اگر به فکر دنیا نباشیم، اسلام آن را قبول ندارد و اگر به فکر آخرت نباشیم، اسلام می‎گوید این فرد از ما نیست، امام دوم هم می‎فرماید با تلاش و کوشش باش هم برای دنیا و هم برای آخرت، در سوره مزمل هم این مطلب تأکید شده است که در شب تهجد داشته باش اما در روز «سبحا طویلا» داشته باش و ما باید شبانه‎روز فعال باشیم.

 

حضرت آیت‎الله مظاهری گفت: نصیحت سوم امام حسن مجتبی(ع) به جنادة این است که اگر می‎خواهی مردم تو را دوست داشته باشند و پشت سرت کم حرف بزنند، بدون این که ریاست داشته باشی، اگر می‎خواهی عزیز باشی تقوا داشته باش، لباس معصیت را دربیاور و لباس تقوا را بپوس تا هم در دنیا و هم در آخرت با تقوا باشی که دم مرگ نزد عزرائیل(ع) و امیرالمؤمنین(ع) عزیز می‎شوی که هم عالم قیامت و هم عالم برزخ عزیز می‎شوی.

 

وی بیان کرد: این سه نصیحت امام حسن مجتبی(ع) امروز عیدی من به شما باشد، اما به شرط این که فقط شنیدن نباشد، بلکه جلسه را جلسه علم بکنیم و تعلیم و تعلم باشد، این سه نصیحت به هر چه که در دنیا و مافیها است می‎ارزد.

 

استاد اخلاق حوزه علمیه با اشاره به روایت و نصیحت امام حسین(ع) به امام سجاد(ع) اظهار کرد: امام حسین(ع) برای خداحافظی آمدند و امام سجاد(ع) گفتند که امام حسین(ع) به من نصیحت کردند که هر کسی از راه گناه بخواهد به جایی برسد، به شتاب به سوی ذلت رفته است و از آن چه می‎ترسد یعنی ذلت به سرش خواهد آمد، یعنی عاقبت به خیر نمی‎شود و بچه‎هایش هم عاقبت به خیر نمی‎شود.

 

انسان با گناه و بیراهه هیچ گاه به مقصد نمی‎رسد

وی گفت: کسی که با گناه بخواهد مکنت و عزت و عشیره و عاقبت به خیری پیدا کند، به این اهداف دست پیدا نمی‎کند، این روایت به تجربه اثبات شده است، از جمله تجربه‎ها قضیه عمر سعد است که می‎زند به لشکر امام حسین(ع) و جلوی لشکر امام حسین(ع) را گرفت، عمرسعد از شب تا به صبح فکر کرد که آیا بروم کربلا و حسین(ع) را بکشم و ریاست ری را به دست بیاورم یا این که نروم و آخرت و رضایت پیامبر(ص) و سلامت دنیا و آخرت دارم.

 

استاد اخلاق حوزه علمیه بیان کرد: فکر شیطانی‎اش رسید به این جا که می‎روم کربلا و قضیه را تمام می‎کنم و اگر توانستم که صلح می‎کنم و اگر نتوانستم جنگ می‎کنم و در نهایت توبه می‎کنم، امام حسین(ع) به عمرسعد نصیحت کرد که نکن،  من باغم را می‎فروشم و به تو می‎دهم، اما عمر سعد قبول نکرد و امام حسین(ع) هم فرمودند که از گندم ری نخواهی خورد به امام حسین(ع) توهین کرد و گفت جو آن هم برای ما بس است و در نهایت که ابن‎زیاد به او ری را نداد با خود می‎گفت «خسر الدنیا و الاخرة ذلک هو الخسران المبین» و در نهایت کم کم  مجنون شد.

 

وی ادامه داد: از راه گناه نمی‎توان به جایی رسید، چون از راه گناه بیراهه است و هر قدمی که انسان برمی‎دارد، دورتر از مسیر می‎شود اما اگر در مسیر مستقیم افتاد در راه است و به طرف مقصد می‎رود و خداوند هم او را کمک می‎کند، اما اگر بیراهه رفت و خدا او را کمک نکرد، شیطان او را فریب می‎دهد و مخلد در جهنم می‎شود./201/914/ب1

ارسال نظرات
captcha