بردن آبروی فرد مؤمن عقوبت الهی را در پی دارد

به گزارش خبرنگار خبرگزاری رسا، حضرت آیت‎الله عبدالله جوادی آملی، امروز در درس تفسیر خود در مسجد اعظم در تفسیر آیات سوره مبارکه قمر گفت: سوره مبارکه قمر در مکه نازل شد و عناصر محوری‎اش هم اصول دین و خطوط کلی اخلاق و فقه است.

وی افزود: آن‎های که راه الهی را طی کردند به مقصد رسیدند و نه بی‌راهه رفتند و نه راه کسی را بستند، آن‎ها که حرف انبیا را گوش ندادند و بی‌راهه رفتند و حرف انبیا را گوش ندادند آسیب دیدند.

وی با قرائت آیه « وَفَجَّرْنَا الْأَرْضَ عُيُونًا فَالْتَقَى الْمَاءُ عَلَىٰ أَمْرٍ قَدْ قُدِرَ» و با اشاره به داستان حضرت نوح(ع)، گفت: زمین جوشید و فوران کرد، آب از زمین جوشید و فوران کرد و از آسمان آب به طور شلنگی ریخت و در فضای بین زمین و آسمان این دو آب با هم برخورد کردند و این عذاب الهی بود، طولی نکشید که کشتی حضرت نوح(ع) به راه افتاد، آب از زمین بالا آمد و کشتی حضرت نوح(ع) از بالا و پایین محفوظ بود.

مفسر برجسته قرآن کریم افزود: خداوند فرمود در جریان حضرت نوح(ع) همه کارها را خودمان زیر نظر گرفتیم و مدبرات امر کارهای ما را انجام می‎دادند، از ساخت و ساز کشتی و از این‎که از زیر کشتی آب بیاید و این‎که بالا و پایین کشتی محفوظ باشد و از هر حیوانی در کشتی باشد و هیچ آسیبی به کشتی نرسد، فرمود ما همه این‎ها را زیر نظر گرفتیم، « تَجْرِي بِأَعْيُنِنَا جَزَاءً لِّمَن كَانَ كُفِرَ».

وی ابراز کرد: این خطر مهم با چهارتا چوب و چهارتا میخ جلوگیری شد، دیگر تعبیر سفینه نکرد، ما اگر بخواهیم در برابر این خطر مهم، آبی که از تنور می‎جوشد و بارانی که به شدت می‎بارد، چاره‎اش چهارتا چوب و میخ است، « وَحَمَلْنَاهُ عَلَىٰ ذَاتِ أَلْوَاحٍ وَدُسُرٍ».

حضرت آیت‎الله جوادی آملی با قرائت آیه «وَلَقَد تَّرَكْنَاهَا آيَةً فَهَلْ مِن مُّدَّكِرٍ»، خاطرنشان کرد: اگر چیزی به خداوند اسناد ویژه پیدا کرد، کسی بخواهد مثل ابرهه سراغ کعبه برود، ابابیل به سراغش می‎رود، یا مثل قوم ثمود به سراغ ناقه برود، عذاب می‎بیند، یا کسی بخواهد پیامبری را آزار دهد، به کیفر دچار می‎شود، فرمود چون بنده ما را آزار داد ما هم او را عذاب می‎کنیم، درست است که حضرت نوح نبی‎الله و رسول‎الله بود اما اصرار قرآن روی بندگی او است و می‎گوید چون بنده ما را رنجاندند ما از آن‎ها انتقام گرفتیم، این خطر همه ما را تهدید می‎کند.

وی ادامه داد: اگر کسی قلب مؤمنی را به درد آورد دچار کیفر و عذاب الهی می‎شود، معیار عبودیت است، خداوند که نفرمود چون رسول ما را رنجاندند، فرمود چون بنده ما را رنجاندند ما از آن‎ها انتقام گرفتیم، ما باید مواظب باشیم آبروی کسی را نبریم و قلب کسی را به درد نیاوریم، اگر این بنده جز خدا کسی را نداشته باشد و او خدا را بخواند آن‎گاه دعای او مستجاب می‎شود.

استاد سطح عالی حوزه علمیه قم اظهار کرد: فرمود ما در این جریان یک نشانه به جا گذاشتیم، درست است که کارهای فراوانی شده و چشمه‎های زیادی جاری شده اما یک نشانه است، بعضی‎ها از این آیه استنباط کردند و به دنبال کشتی حضرت نوح(ع) بودند، اگر روشن بشود کوه جودی کدام است و آن کوه فحص شود ممکن است، درست باشد، «فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِي وَنُذُرِ»، پس بنگرید که عذاب و انذارهای من چگونه بود.

وی با قرائت آیه «وَلَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِن مُّدَّكِرٍ»، ابراز کرد: ذات اقدس اله چهار مطلب درباره قرآن کریم دارد، یکی این‎که قرآن ثقیل است و خفیف نیست، سوم این‎که یسیر هست و چهارم این‎که عسیر نیست، سخن از آسانی تلاوت قرآن نیست، سخن از دل‎پذیر بودن قرآن است، اگر عدل و تقوا و علم را می‎گوید این حرف‎ها آشنا است برای ما و تحمیلی بر جان ما نیست و اصلا عسری در کار نیست، یک حرف تحمیلی نیست، مثل این‎که حریت را از انسان بگیرند اما عدل و عقل و احسان را به او بگویند برای انسان شیرین است، مطالب قرآن شیرین و زیبا و دل‎پذیر است./914/ 202/ص