فضائل ماه شعبان در کلام آیت الله جوادی آملی
به گزارش خبرنگار خبرگزاري رسا، حضرت آيتالله عبدالله جوادي آملي امروز در درس تفسير خود كه در مسجد اعظم برگزار شد، در ادامه تفسير سوره مباركه قمر با اشاره به بركات ماه مبارك شعبان، گفت: دعاي افتتاح كه به بركت امام زمان(عج) به دست ما رسيده است، اهلبيت(ع) همهاش ما را به ترس تربيت نكردهاند، اين از غرر ادعيه ما است، در دعاي افتتاح وجود مبارك وليعصر(عج) در همين دعاي افتتاح به ما گفتهاند كه ماه مبارك رمضان است و ما را به عنوان ضيف خودت پذيرفتي حالا كه اين كار را كردي و ما را به عنوان مهمان پذيرفتي من ميخواهم براي تو غنج كنم، حالا اگر معصومي همچو تعبيري نكرده بود آيا ما ميتوانستيم اين تعبير را به كار ببريم؟
وي افزود: امام زمان(عج) در اين مناجات ميفرمايند اي خدا من ميخواهم براي تو ناز كنم؟ حالا چطور ناز كنيم؟ اين از غير وحي نيامده است؟ از كجا ميتواند ياد گرفته باشد؟ از كلام جدش، از مناجات شعبانيه كه بخش وسيعي از اين مناجات ناز كردن با خدا است، در اين مناجات به خدا ميگويند كه اي خداوند اگر تو در روز قيامت به من بگويي چرا گناه كردي من از تو ميپرسم كه چرا من را نبخشيدي؟ اين را به ما اجازه دادند.
مفسر برجسته قرآن كريم با قرائت اين بخش از مناجات شعبانيه «الهي ان اخذتني بجرمي اخذتك بعفوك»، اظهار كرد: اين حرف را غير از معصوم ميتواند بگويد؟ ماه شعبان جاي ناز كردن با خداوند است، اين غنج و ناز است، هيچ انسان به خودش ميتواند اجازه بدهد كه با خداوند ناز كند؟ يك خاك با خدا ناز كند؟ اگر در روز قيامت از من سؤال بكني من به تو ميگويم تو چرا نبخشيدي؟ تو چرا عفو نكردي؟، از اين ماه بهتر؟ از دعا شيرينتر؟ حالا به ما نگفتند اين مناجات را بالاي سر بگذاريد وگرنه اين كار را ميكرديم.
وي ادامه داد: چطور ميشود انسان با خداي خودش اينگونه سخن بگويد؟ يعني توي ذهن كسي ميآيد اينطور حرف بزند؟ مگر در روز قيامت كسي مجاز است حرف بزند؟ آن روز كه دهانها بسته است، آن روز كه بر روي دهانها مهر ميزنند، چه كسي ميتواند حرف بزند؟ آنكه امروز اهل مناجات شعبانيه است ميتواند حرف بزند، عبد هم ميتواند براي خداي سبحان ناز بكند به شرطي كه دهانش باز باشد، اگر كسي دهانش باز بود به بركت همين مناجات شعبانيه ميتواند بگويد كه تو چرا نبخشيدي، تو چرا من را عفو نكردي.
حضرت آيتالله جوادي آملي ابراز كرد: ذات اقدس اله در كمين است، «ان ربك لبالمرصاد»، اين به چه معنا است؟ به اين معنا است كه خداي سبحان در كمين مؤمن است تا او را دستگيري كند و در كمين كافر است تا مچ او را بگيرد، ذات اقدس اله در كمين مؤمن است تا نيفتد، در كمين كافر است تا او را به كمند بيندازد، يا به عنوان رحيم در كمين است يا به عنوان منتقم در كمين است.
وي با اشاره به اينكه هر پيامبري اول به لقاءالله بار مييابد و از آنجا دستور ميگيرد، ابراز كرد: چون به لقاءالله بار يافت از مردم فاصله دارد و وقتي از مردم فاصله داشت ارسال پيامبر معنا پيدا ميكند، در مردم نيستند و خداوند آنان را ميفرستد، در جريان فرشتههايي كه به منطقه قوم لوط آمدند تعبير ارسال كرد، اين تعبير ارسال مشترك ميان همه انبيا است، چون آنان در لقاءالله از مردم جدا هستند.
استاد سطح عالي حوزه علميه اظهار كرد: در جريان پيامبر اسلام(ص) فرمود خداي سبحان منتي گذاشته است كه از شما رسولي آمده است كه اين را گفتهاند بعد از معراج رسول اكرم(ص) است، وقتي حضرت از معراج باز ميگردد، تعبير «جاء» شده است، مانند حضرت موسي(ع) كه بعد از بازگشت از كوه طور به او تعبير «جاء» كردهاند، همان طور كه كلمه ارسال معنا دارد، كلمه «جاء» هم معنا دارد، اين در كوه طور است، اين مأموريت در كوه طور به حضرت داده شده است، وقتي حضرت موسي(ع) بازگشت يعني مدتي غيبت داشت و دوباره بازگشت درباره او تعبير «جاء» را كرد./914/پ۲۰۲/ج۱