پيوند رهايي

يکي از مهمترين اثرات قيام سيد الشهداء در طول تاريخ و بعد از کربلا ماندگاري و پويايي تشيع است. جوامع شيعي با اقتدا به نهضت سالار شهيدان در مقاطع حساسي از تاريخ بيداري و ايستادگي خود را در مقابل حکومت هاي دين ستيز نشان داده اند.

الگويي که اباعبد الله الحسين ـ عليه السلام ـ پيش روي شيعيان قرار داد، تا اين شعار بر پيشاني اين قيام نقش بندد که کشته شدن دليل مغلوب شدن نيست. اگر مومن با توکل به خدا در مقابل دشمن هر چند مسلط، از خود خودي نشان دهد، بالاخره شکست با دشمن و پيروزي با اوست.

مولاي متقيان علي ـ عليه السلام ـ در وصيتي به اصحاب خود فرمودند: ٍ فَإِذَا حَضَرَتْ بَلِيَّةٌ فَاجْعَلُوا أَمْوَالَكُمْ دُونَ أَنْفُسِكُمْ وَ إِذَا نَزَلَتْ نَازِلَةٌ فَاجْعَلُوا أَنْفُسَكُمْ دُونَ دِينِكُمْ وَ اعْلَمُوا أَنَّ الْهَالِكَ مَنْ هَلَكَ دِينُهُ وَ الْحَرِيبَ مَنْ حُرِبَ دِينُه‏.[i] يعني پس چون بلائى فرا رسد، اموال خود را سپر جانتان سازيد، و چون حادثه‏ئى پيش آمد (كه مربوط بامر دينست و جز با دادن جان مرتفع نشود) جان خود را فداى دينتان كنيد، و بدانيد كه هلاك شده كسى است كه دينش تباه شود و غارت زده كسى است كه دينش را بربايند.

اين سفارش امام علي ـ عليه السلام ـ در قيام جاودان فرزندش رنگ حقيقت گرفت. زماني که بر اساس بدعت هاي ننگين خلفا و تبليغات مسموم و مذموم بني اميه، دين بي ارزش شده و قالبي ديگر يافته و بازار دنيا پررونق بود، تنها کسي که در آن زمان بقاي دين را در خطر ديد و از جان براي حفظ دين گذشت، حسين بن علي ـ عليه السلام ـ بود.

زماني که فرمود: النَّاسُ عَبِيدُ الدُّنْيَا وَ الدِّينُ لَعِقٌ عَلَى أَلْسِنَتِهِمْ يَحُوطُونَهُ مَا دَرَّتْ مَعَايِشُهُمْ فَإِذَا مُحِّصُوا بِالْبَلَاءِ قَلَّ الدَّيَّانُون[ii]‏؛ يعنى مردم بنده زر خريد دنيا ميباشند. دين محل ليسيدن زبان ايشان است. مردم تا آن موقعى ديندار هستند كه معيشت آنان تأمين شود، اما وقتى بوسيله بلاء مورد آزمايش قرار بگيرند دين داران قليل و اندك خواهند بود.

اين بذل جان و مال براي دفاع از پرچم و پايداري دين رمز ماندگاري نهضت عاشوراست. لذا شعار تمام انقلاب هاي شيعيان بويژه انقلاب اسلامي ايران بعد از عاشورا، اقتداي به کربلا و انتخاب همين آرمان و هدف بوده است.

رهبر معظم انقلاب حضرت آيت الله خامنه اي در تحليل نهضت عاشورا و پيوند آن انقلاب ايران فرمود: ملت ايران با محبتي که به اهل بيت ـ عليهم السلام ـ داشت، ماجراي کربلا را به عنوان يک الگوي امتحان شده، سرمشق خود قرار داد و دانست که در برابر عظمت دشمن ، نبايد دچار ترديد شد. درست است که در روزگار صدر اسلام، حسين بن علي ـ عليه السلام ـ با هفتاد و دو نفر به شهادت رسيد...

لذا وقتي امام راحل فرمود که محرم ماهي است که خون بر شمشير پيروز مي شود، مردم تعجب نکردند. حقيقت هم همين شد؛ خون بر شمشير پيروز گرديد.[iii]

بر همين اساس بود که فصل آغازين انقلاب در روزهاي محرم سال 41 و 42 در حسينيه ها و در اختناق شديد و فضاي سياه حکومت دست نشانده پهلوي رقم خورد. پانزدهم خرداد سال چهل و دوم ، مصادف با دوازدهم محرم، مطلع يک نهضت عظيم حسيني بود. امام خميني ـ ره ـ در عاشوراي همان سال با بهره گيري از ماجراي عاشورا و محرم، پيام حق و داد خواهي را بر گوش جان مردم رساند و آنها را متحول نمود. اولين شهداي انقلاب اسلامي نيز در پانزدهم خرداد و در تهران و ورامين و ديگر نقاط ايران در دسته هاي سينه زني به شهادت و در آغوش سالار شهيدان به آرامشي ابدي رسيدند.

فصل آخر انقلاب نيز که منجر به پيروزي شکوهمند انقلاب اسلامي شد، محرم سال 1357 بود که امام خميني ـ ره ـ آن ماه را ماه پيروزي خون بر شمشير قرار داد.

زماني که مردم ايران نور دين را در زير سايه شوم حکومت دنياپرستان و زر دوستان رو به زوال ديدند، با اقتدا به عاشورا و در دست داشتن پرچم حسيني، نضهت را اقامه کردند.

پيشواي ششم امام صادق ـ عليه السلام ـ ميفرمايد: إِنَّ لِصَاحِبِ هَذَا الْأَمْرِ غَيْبَةً الْمُتَمَسِّكُ فِيهَا بِدِينِهِ كَالْخَارِطِ لِلْقَتَادِ [iv] ؛ براي صاحب اين امر (حضرت مهدي ـ عجل الله فرجه ـ) غيبتي خواهد بود، هر کس در دوران غيبت او دين خود را حفظ کند مانند کسي است که تيغ هاي تيز گياه قتاد را با دستش صاف و هموار سازد.

بدون شک اين پيوند عميق ميان مردم ايران و عاشورا ناگسستني است و روز به روز بر استحکام آن افزوده خواهد شد. پيوندي که در 8 سال جنگ تحميلي و در جبهه هاي نبرد، کربلايي به پا کرد.