رهبری که شبیه نداشت
به گزارش خبرنگار گروه سیره امامین انقلاب خبرگزاری رسا، محمدرضا باقری، فعال فرهنگی حوزه هنر و فرهنگ انقلاب اسلامی، با انتشار متنی شخصی در رثای رهبر شهید انقلاب، به بیان خاطرات خود از دیدارهای نیمه رمضان با حضرت آیتالله خامنهای پرداخت:
من شاعر نبودم، اما همیشه حسرت دیدار نیمه رمضان رهبر شهیدمان با شعرا را میخوردم. سالهایی که خبرنگار بودم، به هر دری زدم، اما حضور در این دیدار نصیبم نشد. گذشت تا دو سال اخیر که در حوزه هنری انقلاب اسلامی مشغول به خدمت شدم. یکی از خادمان اجرایی برنامه بودم و توفیق حضور پیدا کرده بودم.
باید همه کاری میکردم، از چیدن کتابها و آماده کردن آنها قبل از نماز برای صدا زدن شاعران و اهدای کتابشان به حضرت آقا، تا چیدن صندلیها و ترتیببندی جای نشستن شاعران، تا حتی نشستن جای اساتیدی که دیرتر رسیدن که صندلیشان خالی نماند و بعد که رسیدند از سر جایش بلند بشوم.
نماز خواندن در صف اول جماعت پشت سر رهبری برایم مثل خواب و رؤیا بود، دو سال پیاپی در نیمه رمضان قسمتم شد. افطار سر سفرهای که بالای آن رهبر عزیزم نشسته باشد و چند نفر این طرفترش خودم را به زور و کلک جا کرده باشم، برایم باورکردنی نبود، اما محقق شد. و حضور در جلسهای که شبیه هیچ کدام از دیدارها نبود.
من بهواسطه اینکه فعال دانشجویی بودم و بعدتر خبرنگار، توفیق حضور در برنامهها و دیدارهای گوناگونی را پیدا کرده بودم، اما جو این دیدار با همه فرق داشت، یک دیدار خودمانی، راحت، صمیمی و پر از مهر. حالا دوباره نیمه رمضانها حسرت دیدار با آقا برایم بر دل میماند، این بار برای ابد.