طلاب بسیجی، امیدِ زنده در دلِ ویرانیهای جنگ رمضان
به گزارش خبرنگار سرویس حوزه و روحانیت خبرگزاری رسا، در میانهی میدان نبردی که دشمنانِ اسلام، با تمامِ قساوت و بهرهگیری از پیشرفتهترین ابزارهای جنگی، برای ضربه زدن به امنیت ملی کشورمان تدارک دیده بودند، چهرهای دیگر از روحانیت و طلاب حوزههای علمیه آشکار شد. چهرهای که نه در منبر و تریبون، بلکه در میانِ آوارها، با دستانِ پینهبسته و لباسِ خاکی، تجلی یافت. حضور خودجوش و حماسی طلاب بسیجی حوزههای علمیه از سراسر کشور در مناطق آسیبدیده از حملات آمریکا و رژیم صهیونیستی، فصلی نوین از ایثار و فداکاری در دفاع از حریم اهلبیت (ع) و مردم مظلوم را رقم زد؛ جایی که علم و عمل، و جهاد اکبر با جهاد اصغر درآمیخت و روحانیتیِ مبارک، بویِ ایمان و امنیت را در کوچهپسکوچههای ویرانشده پیچاند.
حوزههای علمیه همواره به عنوان کانونهای تولید علم و معرفت شناخته شدهاند، اما تاریخِ انقلاب اسلامی و دفاع مقدس ثابت کرده است که این مراکز، کارگاههای تربیتِ مجاهدانِ فیسبیلالله نیز هستند. در جنگ تحمیلی هشتساله، شاهد بودیم که چگونه روحانیون و طلاب، با در دست داشتن قرآن و سلاح، از کیانِ دفاع کردند. اکنون نیز در «جنگ رمضان» که دشمن سعی در بهچالشکشیدن ارادهی ملت داشت، طلاب بسیجی با همان روحیهی عاشورایی، خود را به صحنههای عملیات رساندند.
این حضور، نه یک حرکتِ تشریفاتی و سازمانیافتهی از بالا، بلکه جوششی از درونِ وجودِ پاکِ طلاب جوان بود که نتوانستند دردِ مردم را در خانههای خود تحمل کنند. آنها بدونِ منت و چشمداشت، با سفر به مناطق عملیاتی، بارِ دوشِ مردم را برداشتند تا نشان دهند که روحانیت، در سختیها و شادیها، در کنارِ مردم است. آنها ثابت کردند که «تقوا» تنها در عبادتهای فردی نیست، بلکه در خدمترسانی به خلقِ خدا و آرام کردنِ دلهای مضطرب نیز تجلی مییابد.
پاک کردنِ غبارِ ناامیدی با دستانِ نورانی
تصویرِ طلابی که با لباسهای ساده، زیرِ آفتاب یا در میانِ گرد و غبار، مشغولِ آواربرداری هستند، یکی از نمادینترین صحنههای این روزهاست. ادارات، مدارس و منازل مسکونی که هدفِ موشکهای کورِ دشمن قرار گرفته بودند، تبدیل به تلی از خاک و سنگ شده بودند. حضورِ طلاب در این میان، تنها یک کمکِ فیزیکی نبود؛ بلکه پیامی عمیق به دشمنان بود که میخواستند با ویران کردنِ زیرساختها، ارادهی ملت را بشکنند.
طلاب بسیجی با فرو بردنِ دستان در آوار، در واقع داشتند غبارِ یأس را از روی قلبها میشستند. هر تکه سنگ که کنار زده میشد، نمادی از مقاومت و ایستادگی بود. آنها در پاکسازیِ مدارس، با دقت و ظرافتِ خاصی عمل کردند تا دانشآموزان، قربانیانِ اصلیِ این جنگِ نابرابر، هرچه زودتر به کلاسهای درس خود بازگردند. بازگشاییِ مدارس توسط طلاب، به معنای بازگشتِ امید به آینده و ناامید کردنِ دشمنانی است که میخواهند نسلِ آینده را از مسیرِ پیشرفت و علم بازدارند.
علاوه بر منازل و مدارس، ادارات دولتی و خدماتی نیز در حملاتِ ددمنشانهی آمریکا و رژیم صهیونیستی آسیب دیدند. ادامهی فعالیتِ این ادارات برای مدیریتِ بحران و خدمت به مردم، حیاتی بود. طلاب حوزههای علمیه با درکِ این ضرورت، خود را به این مراکز رساندند و با پاکسازیِ محیطها، کمک به راهاندازی مجددِ سیستمها و ایجادِ فضای مناسب برای کارمندان، چرخدندههایِ چرخانِ اداره را دوباره به حرکت درآوردند.
این اقدام، نشاندهندهی درکِ عمیقِ روحانیت از اهمیتِ «نظام» و «امنیت» است. آنها میدانند که پایداریِ نظام، در گروِ تداومِ خدماتِ عمومی است. حضورِ طلاب در ادارات، به کارمندانِ خسته و مضطرب، روحیهی تازهای بخشید و به آنها یادآوری کرد که در این مسیرِ دشوار، تنها نیستند و نیروهایِ مومن و انقلابی، پشتیبانِ آنها هستند.
شفابخشیِ قرآنی برای دلهای مجروح
یکی از مهمترین بخشهای مأموریتِ طلاب در مناطق جنگی، فعالیتهای فرهنگی و تبلیغی بود. در شرایطی که مردم از شنیدنِ اخبارِ جنگ و ترسِ بمباران، رواناً فرسوده شده بودند، نیاز به یک پناهگاهِ امنِ روحی بیش از پیش احساس میشد. طلاب، با بهرهگیری از آیات نورانیِ قرآن کریم و روایاتِ معصومین (ع)، به تبلیغِ چهره به چهره پرداختند.
آنها در میانِ آوارها، تکیهگاهِ معنویِ مردم شدند. تلاوتِ آیاتِ قرآن، بیانِ احادیثِ تسلی و صبر، و پاسخ به شبهاتِ دینی که دشمنان در فضای مجازی برای تضعیفِ باورهای مردم پخش کرده بودند، بخشی از فعالیتهای این طلاب بود. آنها با زبانی ساده و صمیمی، برای مردم توضیح دادند که این جنگ، جنگِ حق علیه باطل است و پیروزیِ نهایی، از آنِ مؤمنان است. این حضورِ میدانیِ روحانیت، مانع از نفوذِ فرهنگِ بیگانه و یأس شد و مردم را به صبر و استقامت دعوت کرد.
دشمنان با هدف قرار دادنِ زیرساختها و مناطق مسکونی، به دنبالِ ایجادِ رعب و وحشت و ناامنی در جامعه بودند. اما حضورِ طلاب بسیجی، با چهرههایِ آفتابسوخته اما لبخندهایِ مطمئن، ضربهای مهلک به این توطئه بود. طلاب با نشستنِ پایِ پایِ مردم، شنیدنِ دردهای آنها و همدردی با آنها، آرامش را به جامعه بازگرداندند.
آنها با یادآوریِ سیرهی اهلبیت (ع) و صبرِ حضرت زینب (س) در واقعهی کربلا، به مردم آموختند که در برابرِ ظلم، نه تنها نباید شکست، بلکه باید با عزت و سرافرازی ایستاد. این آرامشبخشی، تنها با شعارهایِ سیاسی ممکن نبود؛ بلکه نیازمندِ یک ارتباطِ قلبی و معنوی بود که طلاب حوزههای علمیه به خوبی از عهدهی آن برآمدند. مردم در چهرهی این طلاب، یادِ شهدا و امام شهدا را دیدند و این امر، موجبِ تقویتِ روحیهی مقاومت در آنها شد.
بصیرتافزایی در میدان نبرد
حملاتِ آمریکا و رژیم صهیونیستی در ماهِ مبارک رمضان، حملهای ناجوانمردانه به مقدسات و باورهایِ ملتهای مسلمان بود. دشمنان تصور میکردند که با این حملات، میتوانند محورِ مقاومت را تضعیف کنند. اما حضورِ طلاب بسیجی و مردمِ مؤمن، این محاسبات را به هم زد. طلاب با تبیینِ ابعادِ مختلفِ این جنگ، بصیرتِ مردم را افزایش دادند.
آنها توضیح دادند که این جنگ، تداومِ صدرِ اسلام و کفرِ جاهلی است که با اسلام ناب محمدی (ص) در جنگ است. دشمنان از ترسِ گسترشِ فرهنگِ اسلامی و بیداریِ اسلامی، به چنین اقداماتی متوسل شدهاند. اما وعدهی خداوند متعال در قرآن کریم که فرمود: «وَلَیَنصُرَنَّ اللَّهُ مَن یَنصُرُهُ» (و خداوند هر کس که او یاری کند، قطعاً یاری میکند)، محقق خواهد شد. این بصیرتافزایی باعث شد تا مردم با شناختِ دقیقِ دشمن، بیش از پیش در کنارِ نظام و رهبری قرار گیرند.
حضورِ طلاب بسیجی حوزههای علمیه در مناطق آسیبدیده از جنگ رمضان، دوباره ثابت کرد که روحانیت، پناهگاهِ امنِ ملت در تمامیِ سختیهاست. آنها با ترکیبِ علم و عمل، و با تکیه بر فرهنگِ عاشورا و قرآن، توانستند در این جنگِ روانی و نظامی، سدی محکم در برابرِ توطئههای دشمنان باشند.
آواربرداری، پاکسازیِ مدارس و ادارات، تبلیغِ چهره به چهره و آرامشبخشی به مردم، تنها بخشی از خدماتِ این عزیزان بود. اما مهمتر از همه، پیامی بود که به جهان مخابره کردند: ملت ایران، با اتکا به نیرویِ ایمان و روحانیتِ متعهد، هرگز در برابرِ زورگوییها سر خم نخواهد کرد. طلاب حوزههای علمیه، با حضورِ خودجوشِ خود، نشان دادند که آمادهاند در هر میدانی، از کویِ تا میدانِ جنگ، برای دفاع از اسلام و ایران، جانِ خود را نثار کنند. این روحیهی جهادی، ضامنِ پیروزیِ نهاییِ حق بر باطل و تداومِ انقلاب اسلامی تا ظهورِ منجیِ عالم بشریت، حضرت مهدی (عج) خواهد بود.