ضیافت معنوی و حماسی سال ۱۴۰۵ در حرم کریمه اهلبیت
به گزارش خبرنگار خبرگزاری رسا، مهدیهی خورشید و پناهگاه دلهای بیدار، امسال نیز میزبان یکی از باشکوهترین و معنویترین لحظات سال بود. شبستانهای وسیع و صحنهای پربرکت حرم مطهر حضرت فاطمه معصومه (سلاماللهعلیها)، درست در لحظات تحویل سال ۱۴۰۵، مملو از جمعیت عاشق و دلدادهای بود که با حضور خود، فضایی توأم با معنویت و حماسه را آفریدند. جمعیتی که از نقاط مختلف کشور به این شهر مقدس سفر کرده بودند تا آغاز سال نو را در زیر سایهی کرامت اهلبیت (علیهمالسلام) جشن بگیرند و با توکل بر خداوند متعال، قدم در سال نو بگذارند.
با نزدیک شدن به لحظهی تحویل سال، هیاهوی جمعیت جای خود را به سکوت معنوی و دلی داد. چشمها به تابلوهای دیجیتال و گوشها به پخش مستقیم سخنرانی دوخته شده بود. در این میان، نوار پخش صوتی حرم، صدای گرم و آشنایی را پخش کرد که قلبها را لرزاناند؛ صدای رهبر شهید انقلاب اسلامی، حضرت آیتالله سید علی خامنهای. آن بزرگمرد تاریخ که امسال، اولین سالی بود که در میان مردم نبود و فیض حضور فیزیکی او از جمعیت محروم شده بود، اما روحش و کلامش همچنان زنده و تاثیرگذار در میان امت حزبالله جریان داشت.
صدای ایشان که با نغمهای پراحساس دعای «یا محوّل الحول و الاحوال» را زمزمه میکرد، در فضای حرم طنینانداز شد. این دعا که درخواست تغییر حالت انسان به بهترین حالت است، بر لبان همه جاری شد. اما شنیدن این صدا در غیاب فیزیکی ولیفقیه، بار معنوی دیگری داشت. موجی از بغض و گریه در میان جمعیت طی شد. زن و مرد، پیر و جوان، همه به یاد رهبر شهیدشان گریستند؛ مردی که بیش از سه دهه راهبر این ملت بود و در نهایت، در مسیر خدمت به اسلام و ایران، به شهادت رسید. این اشکها، اشکهای محبت و ادب بود؛ وداعی دوباره با پدری که حالا در جوار رضوان، بر ما نظارت دارد.
شعارهای انتقام و بیعت مجدد
لحظاتی پس از پخش این صحنهی دلنشین و تکاندهنده، جو حرم تغییر کرد. غم و ماتم، به خشم و انگیزهی حماسی تبدیل شد. مردم که در سوگ شهیدشان اشک میریختند، ناگهان فریاد برآوردند. ندای «الله اکبر» سقف حرم را به لرزه درآورد. این تکبیر، تکبیر توحید بود و تکبیر عزت.
سپس فریادهای «حیدر، حیدر» و «مرگ بر آمریکا» و «مرگ بر اسرائیل» فضای حرم را فرا گرفت. این شعارها نه صرفاً یک واکنش شعاری، بلکه بازتابی از ارادهی پولادین ملتی بود که در سالی که گذشت، ضربات سهمگینی را از دشمنان متحمل شد اما با ایستادگی، توطئهها را خنثی کرد. فریاد «مرگ بر آمریکا» و «مرگ بر اسرائیل» در این شب، پیامی روشن به مستکبران جهان بود که حضور رهبر شهید، خللی در ارادهی انقلاب ایجاد نکرده است، بلکه آن را مستحکمتر کرده است.
در اوج این حماسه، ناگهان فریاد «لبیک یا خامنهای» طنینانداز شد. این فریاد، بیعت دوبارهی مردم با رهبر جدید انقلاب، حضرت آیتالله سید مجتبی خامنهای (مدظلهالعالی) بود. ملتی که تازه از شهادت رهبر پیشین خود عزاداری کرده بود، اکنون با صلابت و یکصدا اعلام میکردند که مسیر ولایت را ادامه خواهند داد و از فرزند شهید، همانطور که از پدرش، پیروی خواهند کرد. این صحنه، بیشک یکی از نمادینترین لحظات تاریخ انقلاب اسلامی بود که نشان داد اتحاد مردم و رهبری، سدی محکم در برابر دشمنان است.
پس از این شور و حال حماسی، فضا دوباره به سمت آرامش و معنویت تغییر جهت داد. مردم با صدایی رسا و دلسوز، دعای فرج را خواندند. دعایی که در آن از خداوند متعال برای تعجیل در ظهور منجی عالم بشریت، حضرت بقیهاللهالاعظم (ارواحناللهالفداه) طلب میشود. خواندن این دعا در آغاز سال نو، نماد امید به آیندهای روشن و نزدیک بود؛ آیندهای که در آن ظلم و ستم ریشهکن شده و عدالت الهی حاکم میشود. جمعیت عظیم، با ایمانی راسخ به فرج امام زمان (عج) امید بستند و سال جدید را با نام و یاد او آغاز کردند.
پیام رهبر معظم انقلاب؛ نقشه راه سال ۱۴۰۵
در ادامهی این مراسم معنوی، مجری برنامه، با صدایی که حاوی احترام و تعظیم بود، متن پیام رهبر معظم انقلاب اسلامی، حضرت آیتالله سید مجتبی خامنهای را قرائت کرد. سکوت مطلق بر فضای حرم حاکم شد و همه با گوش جان به کلمات رهبر فرزانه خود گوش میدادند.
پیام رهبر معظم انقلاب، محورهای اصلی و راهبردهای کلان کشور برای سال ۱۴۰۵ را تشریح میکرد. ایشان در بخشهایی از پیام خود، با اشاره به شرایط حساس منطقهای و بینالمللی، بر لزوم هوشیاری، وحدت و تلاش برای پیشرفت کشور تاکید کردند. سخنان ایشان که حاوی نکات راهبردی در حوزههای اقتصادی، فرهنگی و سیاسی بود، با دقت از سوی حاضران شنیده میشد. مردم قم و زائران حضرت معصومه (س)، با شنیدن این پیام، خود را موظف به اجرای منویات رهبری دانستند و سال جدید را با انگیزهای تازه برای خدمترسانی و ساختن ایران اسلامی آغاز کردند.
پس از پایان پیام رهبر معظم انقلاب و با نزدیک شدن به وقت مغرب و عشاء، مأمومان خود را برای اقامه نماز جماعت آماده کردند. نماز مغرب و عشاء در شبستانهای حرم به جماعت اقامه شد. نمازگزاران با خشوع و خضوع خاصی به رکوع و سجود رفتند و از درگاه خداوند برای قبولی طاعات و عاقبتبهخیری در سال جدید طلب مغفرت کردند.
پس از پایان نماز، مردم با چهرههایی بشاش و قلبهایی شاد، یکدیگر را تبریک گفتند. «عیدتان مبارک» و «تقبل الله طاعاتکم» صدایی بود که در میان جمعیت پیچید.
این تبریکها، شیرینی خاصی داشت؛ چرا که در کنار شادی روز عید فطر، شادی آغاز سال نو و نویدپذیری از رهبر جدید انقلاب نیز با آن عجین شده بود. جمعیت با روحیهای بالا و امیدی به آینده، حرم مطهر را ترک کردند، اما این روحیه و حماسه، در تاریخ این مرز و بوم ماندگار شد.
مراسم تحویل سال ۱۴۰۵ در حرم حضرت معصومه (سلاماللهعلیها)، تصویری زنده و تمامعیار از ملت ایران بود. ملتی که در دل خود هم غم شهادت را دارد و هم شادی عید و سال نو؛ ملتی که در سوگ رهبرش گریه میکند اما در برابر دشمنان سر فرود نمیآورد و فریاد مرگ بر آمریکا و اسرائیل سر میدهد؛ ملتی که با دعای فرج به امام زمان (عج) متصل است و با گوش جان از رهبر خود پیروی میکند. این شب، بار دیگر نشان داد که مردم ایران و قم، همواره در صحنهاند و با ولایت پیمان بستهاند که تا پای جان از آرمانهای انقلاب و اسلام دفاع کنند. سال ۱۴۰۵ با چنین استقبال حماسی و معنوی، امیدها را برای آیندهای بهتر دوچندان کرد.