سخنی مشفقانه با عالمان الازهر

به گزارش خبرنگار سرویس حوزه و روحانیت خبرگزاری رسا، چند سوال از کسانی که در مملکت مصر به عنوان عالمان مسلمان زندگی می کنند آیا کسی که روز روشن نمی بیند کور نیست؟ آیا کسی که حق بر زبانش جاری نمی شود لال نیست؟ آیا کسی که نسبت به پذیرش حق شنوایی ندارد کر نیست؟ آیا کسی که متجاوزان را مظلوم می بیند و طرف ظالم را می گیرد همگام با متجاوز نیست؟ آیا کسی که به ظالم و متجاوز پناه می دهد و امکانات ظالم را آماده می سازد ستمکار نیست؟ آیا کسی که آدم دزد و آدم کش و کودک کش را تایید می کند شریک آن محسوب نمی شود؟ آیا کسی که غاصب را مالک می داند شریک غاصب نیست؟ آیا کسی که آیات قرآن را پشت سر می نهد و به دروغ پردازی های اهریمنان توجه می کند اهریمن نیست؟ آیا کسی که عقل و شرع و عرف را زیر پا گذاشته و نه از عقل و نه از شرع و نه از عرف تبعیت نمی کند مصداق «صُمٌّ بُکْمٌ عُمْیٌ فَهُمْ لَا یَرْجِعُونَ» نیست. 

چندین سال است که بعضی از عالمان الازهر این ویژگی های زشت و کفرآمیز و ضد قرآنی را در کفار در فلسطین و لبنان می بینند ولی دم نمی جنبانند ولی هجمه جبهه حق به پایگاه های کفار را محکوم می کنند آیا این ها در صف کفار نیستند در درون سرزمین های اسلامی؟ آیا این ها حامیان دینند یا دلار و دینار؟ یا این ها کورند یا کرند یا گنگند؟ مگر محکوم کردن جبهه حق در نبرد اسلام و کفر، هم رزم کافر شدن نیست؟ محکوم کردن ایران در زدن پایگاه های کفار و منافقین و صهیونیسم یعنی در صف متجاوزین و خیانتکار بودن.

حجت الاسلام رحمانی عضو هیئت رئیسه مجمع عمومی جامعه مدرسین حوزه علیمه