مذاکره بدون اذن رهبر معظم انقلاب نه مشروع است، نه مورد تأیید مردم

 حجت الاسلام والمسلمین دکتر محمد ابراهیم روشن ضمیر، عضو هیئت علمی دانشگاه رضوی در گفت و گو با خبرنگار خبرگزاری رسا در خراسان پیرامون طرح پیشنهاد مذاکره از سوی برخی افراد با توجه به شرایط جنگ و جنایت های دشمن و از سوی دیگر دست برتر نظامی ایران درپاسخ به آمریکا و اسرائیل ضمن رد مذاکره بدون اذن رهبر معظم انقلاب را به لحاظ شرع و تأیید مردم! این زمزمه ها را از جانب کسانی دانست که در میان ملت هیچ جایگاهی ندارند و متأسفانه دچار سندرم زبان بی قرار هستند.

متن گفت و گو با استاد روشن ضمیر در ادامه تقدیم می شود:

رسا: باتوجه به اخطارها و صحبت های امام شهید درباره هر نوع خطای محاسباتی دشمنان و راهبردهای اخیر رهبر معظم انقلاب اسلامی مبنی بر لزوم مقاومت و تنبیه متجاوز، امروز از برخی افراد و چهره های سیاسی سازشکار در داخل کشور  زمزمه های مذاکره با دشمنان ایران اسلامی و متجاوزان به این مرز و بوم به گوش می رسد. ارزیابی شما در این زمینه چیست؟

حجت الاسلام دکتر روشن ضمیر: بدون اینکه که بخواهیم نیت خوانی کنیم و یا کسی را به خاطر اظهار نظر مورد اتهام قرار دهیم، لازم است از این افراد بخواهیم به این سوال ها پاسخ دهند:

1. تجربه گذشته نشان داد که دشمن از مذاکره چه هدفی را دنبال می‌کند! آنان دو بار وسط مذاکره حمله کردند، چه تضمینی وجود دارد که این بار این کار را انجام ندهند! به کدام قول و قرار اینها می توان اعتماد کرد؟

2. دشمنان آمریکایی و صهونیستی، به صراحت هدف خود از مذاکره را اعلام کرده اند و آن عبارت از تسلیم بی قید و شرط ایران اسلامی در برابر خواسته های آنان است! حال این آقایان بفرمایند که کدام انسان آزاده ای حاضر است به این ذلت تن دهد؟

اگر این آقایان حاضرند چنین ذلتی را بپذیریند به خودشان مربوط است، اما به شهادت حضور پرشور مردم در صحنه و نیز نظرسنجی ها، ملت حاضر نیستند این ننگ را بپذیرند.

رسا : آیا مذاکره با دشمنان در وضعیت و شرایط کنونی که ایران اسلامی، دشمنان خود را به شکست واداشته و عملا در باتلاق ایران قهرمان و بسته شدن تنگه هرمز گرفتار شده‌اند، امری معقول و منطقی است؟

حجت الاسلام دکتر روشن ضمیر: اینکه برای پیروزی یا کاهش فشار دشمن از هر ابزاری از جمله مذاکره استفاده شود، به خودی خود امری معقول است، اما مذاکره در وضعیت فعلی درگیری نظام اسلامی با دشمن آمریکایی -صهیونیستی به هیچ وجه منظقی نیست! دلائل آن عبارتند از:

1. معمولا وقتی آتش بس معقول و منطقی است که امیدی به صلح یا حداقل نشانی از امکان ترک مخاصمه به مدت طولانی باشد. وقتی دشمنان از هیچ یک از خواسته‌های نامشروع خود کوتاه نیامده‌اند و حتی نیت خود مبنی بر تجدید قوا در پرتو مذاکره و آتش بس را پنهان نمی‌کند، تن دادن به مذاکره نه تنها معقول و منطقی نیست بلکه اوج حماقت است. 

2. وقتی دشمن نتیجه مذاکره را از قبل تعیین کرده و آن عبارت از تسلیم بی قید و شرط در برابر خواسته‌های اوست، مذاکره چه معنایی دارد؟ اگر برفرض محال این خواسته‌های دشمنان انجام شد مثلا غنی سازی کلا تعطیل شد، تأسیسات هسته‌ای برچیده شد، همه اورانیوم غنی شده تحویل شد و برد موشک ها محدود شد، چه تضمینی وجود دارد که آنان خواسته های دیگری مانند به رسمیت شناختن اسرائیل، تجزیه بخش‌هایی از ایران، به رسمیت شناختن هم جنس بازی و دهها مورد دیگر را مطرح نکنند؟ چه کسی می‌تواند چنین تضمینی بدهد؟

 سندرم زبان بی قرار!

رسا: باتوجه به این که در آغاز اقدام به شهادت رهبر شهید، آمریکا می دانست که رهبران سیاسی در عرف روابط بین‌الملل در مصونیت هستند، آغاز به چنین اقدام جنایتکارانه ای در عرف بین‌الملل به معنی این است که متجاوز این است که متجاوز حاضر به پرداخت بهای آن می باشد، اکنون چنین زمزمه های مبنی بر پایان جنگ، به معنای کمک به آغازکر تجاوز و هدر رفتن خون شهید، ارزیابی می شود، تحلیل شما درباره اهداف آشکار و پنهان پیشنهاد دهندگان مذاکره بدون رضایت و اذن رهبر معظم جدید چیست؟

حجت الاسلام دکتر روشن ضمیر: هر کنشی اعم از مذاکره و غیر آن بدون اذن رهبر معظم انقلاب حفظه الله نه مشروع است و نه مورد تأیید مردم! البته شناخت ما از مسئولان نظام اسلامی این است که چنین تصور خامی به مخیله آنان خطور هم نمی‌کند. برخی از این زمزمه ها از جانب کسانی است که در میان ملت هیچ جایگاهی ندارند و متأسفانه دچار سندرم زبان بی قرار هستند.

رسا: جریان های تندرو در داخل تلاش دارند، برخی چهره های سیاسی را از این ناحیه تخریب کنند، باتوجه به ضرورت حفظ وحدت و پاسداشت سرمایه های نظام، چگونه باید با این افراد مقابله کرد و در عین حال از تخریب سرمایه های نظام جلوگیری کرد؟

حجت الاسلام دکتر روشن ضمیر: همه باید مراقبت کنند که با طرح موضوعات اختلافی و نیز تکرار برخی واژه‌ها مانند: تندرو، میانه رو و... جامعه دچار دسته بندی‌های کاذب نشود. البته شناخت برخی افراد که می‌خواهند از نمد فضای احساسی برای خود کلاهی ببافند، چندان دشوار نیست. مهم‌ترین نشانه‌های این افراد عبارتند از:

1. کوبیدن بر طبل اختلاف میان مسئولان گاهی در قالب انتقاد و گاهی در قالب دلسوزی برای نظام و یا حمایت از برخی از افراد؛

2. بدبین کردن مردم به مسئولان گاهی به طور صریح و گاهی با اشاره و کنایه؛

3. بالابردن انتظارات مردم مانند اینکه چرا از فلان سلاح استفاده نمی‌شود و یا چرا فلان نقطه مورد هدف قرار نمی‌گیرد وغیره؛

4. بزرگ کردن برخی کاستی‌ها، مطرح کردن ایرادات بنی اسرائیلی و برجسته کردن برخی اشتباهات مسئولان؛

درخشش مسولان در عرصه نظامی

رسا: چنانکه می دانید، مردم ایران مطالبه مقابله شدیدتر با دشمنان و عدم مذاکره با آنان دارند و در حضورهای میدانی خود به این مسئله تاکید می کنند. به نظر شما حضور مردم در صحنه چه تاثیری بر افکار و رفتارهای مسئولان در تصمیم گیری های سیاسی دارد؟ و مسئولان چگونه باید این سرمایه پاس بدارند؟

حجت الاسلام دکتر روشن ضمیر: این حضور مردمی از جهات متعدد تأثیرگزار است:

1. دلگرم کردم مسئولان به پشتیبانی از آنان؛

2. اطمینان خاطر دادن به مسئولان از پشت جبهه و در نتیجه تمرکز افکار و رفتار آن بر مقابله با دشمنان؛

3. اجازه ندادن به خناسان برای طرح شبهه نارضایتی مردم؛

 4. خنثی کردن توطئه و اقدامات خائنان و مزدوران دشمن در جهت ایجاد ناآرامی در درون شهرها؛

5. زنده کردن صحنه های پرشور انقلابی و آشنا کردن نسل جدید با این صحنه ها؛

6. آشنا شدن بیشتر نیروهای انقلابی با هم و همگرایی و همسویی بیشتر.

بحمدالله مسئولان کشور نیز به خوبی پاسخ این حضور آگاهانه مردم را داده اند. آنان در عرصه نظامی بسیار خوش درخشیدند. کسانی که دستی از دور بر آتش جنگ داشته‌اند بخوبی از دشواری‌های این عرصه آگاهند و می‌دانند که این موفقیت‌ها به چه بهای سنگینی به دست آمده است.

مسئولان در عرصه اداری و اقتصادی هم خوب عمل کرده‌اند، به رغم گذشت حدود یک ماه از شروع این دفاع مقدس، با تدبیر مسئولان هیچ کمبودی در مدیریت و  نیز عرضه کالا در بازار احساس نمی شود.

از خداوند توفیق روزافزون همه کسانی که در راستای پیروزی جبهه حق تلاش می کنند را از خداوند خواستاریم./933/