امام شهید پیوندی جدی میان معرفت اسلامی و مسائل اجتماعی برقرار کرد

حجت‌الاسلام حمید پارسانیا، عضو حقیقی شورای عالی انقلاب فرهنگی، شامگاه  ۵ اردیبهشت‌ماه در برنامه تلویزیونی «رهنما» با تسلیت به مناسبت شهادت رهبر انقلاب، از فرصت فراهم‌ شده برای گفت‌وگو درباره اندیشه‌های علمی و اجتماعی ایشان قدردانی کرد.

 

عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی در بخش نخست سخنان خود با اشاره به دوران نوجوانی‌اش در مشهد و ارتباط با محیط‌های مذهبی و جریان‌های فعال دهه ۵۰ گفت: فضای اجتماعی و مذهبی شهر در آن زمان بستری بود که نسل جوان را با اندیشه اجتماعی اسلام پیوند می‌داد. در همان دوران، رهبر شهید انقلاب در کنار طلاب و فعالان فرهنگی به تقویت جریان فکری‌ کمک می‌کردند که اسلام را در مقام یک مکتب اجتماعی و تمدنی معرفی می‌کرد؛ رویکردی که در تقابل با نفوذ گفتمان‌های چپ و غرب‌گرا در فضای آن زمان قابل مشاهده بود.

 

وی با اشاره به اینکه رهبری از سال‌های آغازین فعالیت‌های فرهنگی و مبارزاتی خود نگاه اجتماعی به دین داشتند، افزود: در محیط مشهد، حضور علمی و اجتماعی ایشان برای ما آشکار بود؛ چه در حوزه سخنرانی‌ها، چه در فعالیت‌های فرهنگی و چه در جهت‌دهی به جوانانی که به دنبال بازگشت به هویت اسلامی بودند.

 

حجت الاسلام پارسانیا با بیان اینکه رهبر شهید انقلاب از نخستین دیدارها برای او شخصیتی با مبانی فکری عمیق و نگاه معرفتی گسترده جلوه کرده بود، گفت: ایشان پیوندی جدی میان معرفت اسلامی و مسائل اجتماعی برقرار کرده بودند؛ پیوندی که بعدها در مدیریت کلان نظام نیز خود را نشان داد.

 

وی در ادامه به جایگاه رهبر انقلاب در راهبری علوم مختلف اشاره کرد و بیان داشت: ایشان در حوزه علوم فنی و مهندسی و نیز در علوم پایه و علوم انسانی راهبردهای مشخصی داشتند، رشدهای چشمگیر کشور در حوزه‌های مهندسی، فناوری‌های نو، علوم پایه و علوم شناختی بدون هدایت و مطالبه‌گری ایشان ممکن نبود. اسناد بالادستی علمی کشور، از جمله نقشه جامع علمی و نقشه مهندسی فرهنگی، با پیگیری مستقیم ایشان تدوین شد.

 

عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی با تأکید بر اینکه دغدغه رهبر شهید انقلاب درباره علوم انسانی در لایه‌ای عمیق‌تر قرار داشت، اظهار کرد: ایشان فراتر از توسعه مهندسی و تکنولوژیک، به عقبه‌های معرفتی علوم انسانی توجه داشتند و بر ضرورت پیوند علوم انسانی با حکمت اسلامی و مبانی فلسفی تأکید می‌کردند. توجه ایشان به تاریخ تفکر فلسفی، عرفانی و فقهی حوزه‌ها و ضرورت پیوند این میراث با علوم جدید، بخشی از پروژه فکری بلندمدت ایشان بود.