نقاب «تعطیلی» بر چهره «خدمت»

به گزارش خبرنگار سرویس حوزه و روحانیت خبرگزاری رسا، در روزهایی که اخبار تعطیلی حوزه‌های علمیه دست به دست می‌شود، برخی با این تصور نادرست که این تعطیلی بدون دلیل خاصی صورت گرفته و طلاب در خانه‌های خود بی‌کار مانده‌اند، به انتقاد می‌پردازند. این دیدگاه، واقعیت تلاش‌ها و فعالیت‌های مستمر و خالصانه طلاب را نادیده می‌گیرد.

 

حقیقت این است که بسیاری از طلاب، حتی پیش از آغاز جنگ و در ایام ماه مبارک رمضان، در سنگر «جهاد تبیین» حضوری فعال داشتند و با روشنگری و پاسخ به شبهات، پیام حق را به گوش مخاطبان می‌رساندند. با شروع درگیری‌ها، این حضور نه تنها متوقف نشد، بلکه ابعاد گسترده‌تری به خود گرفت. طلاب در جبهه‌های مختلف، از جمله عملیات آواربرداری، برقراری امنیت در محله‌ها، تدفین شهدا و حتی شست‌وشوی فرش ها، خالصانه به یاری آسیب‌دیدگان شتافتند.

 

 

اکنون که نیاز به حضور در برخی از این عرصه‌ها کمتر شده است، طلاب بیکار ننشسته‌اند. آن‌ها با روحیه‌ای جهادی و انقلابی، به فعالیت در عرصه‌های دیگر روی آورده‌اند؛ از جمله مشارکت در گروه‌های جهادی و انجام کارهایی چون شیشه‌بری، بنایی، ساخت‌وساز، نقاشی و تعمیرات اساسی.

 

یکی از فعالیت‌های رایج در این روزها، شیشه‌بری و نصب شیشه در پنجره‌ها و اماکن عمومی است. شیشه‌بری، برخلاف آنچه در ظاهر به نظر می‌رسد، کاری است بس دشوار، پرخطر و نیازمند دقت و مهارت بالا. جابه‌جایی صفحات بزرگ شیشه، برش‌های دقیق با ابزار تیز، خطر شکستگی و بریدگی، و همچنین وزن سنگین شیشه‌ها، این کار را به یکی از سخت‌ترین و پراسترسترین فعالیت‌های عمرانی تبدیل کرده است.

 

هر لحظه احتمال بریدگی دست‌ها، پاشیدن خرده‌شیشه و یا افتادن قطعه شیشه و خرد شدن آن وجود دارد. با این حال، طلاب جهادگر با صبر و حوصله، دقت و مهارتی که حاصل روزها تمرین و کار سخت است، این کار را انجام می‌دهند و آسایش را برای مردم به ارمغان می‌آورند.

 

 

 

نکته قابل توجه و تأمل‌برانگیز این است که در بسیاری از این فعالیت‌ها، طلاب از اموال و وسایل شخصی خود بهره می‌برند و در مواردی که آسیبی به این شیشه ها وارد آید (مثلاً شیشه‌ای که قرار است در پنجره‌ای نصب شود، بر اثر کوچک‌ترین خطایی بشکند یا ترک بردارد)، طلاب خود متقبل خسارت می‌شوند و از جیب خود هزینه آن را می‌پردازند تا مبادا حقی بر گردن خویش باقی بماند. این فداکاری و مسئولیت‌پذیری، گواهی بر تعهد عمیق آنان به خدمت به جامعه و رعایت حقوق دیگران است.

 

نکته قابل تأمل اینکه، این فعالیت‌ها نه از روی اجبار و نه با چشمداشت مالی، بلکه با انگیزه خدمت، تکلیف شرعی و جهاد فی سبیل الله انجام می‌شود. طلاب در این مسیر، سختی و خطر را به جان می‌خرند تا لبخندی بر لبان آسیب دیدگان بنشانند و آسایش و امنیت را به جامعه هدیه دهند.

 

 

 

این‌ها همان طلابی هستند که شاید نامشان در رسانه‌ها نرود، تصویرشان پخش نشود و کسی از جان‌فشانی‌های بی‌ادعایشان آگاه نشود. اما حضورشان در متن جامعه، در دل محله‌ها، در کنار مردم و در خط مقدم خدمت، روایتی حقیقی از طلبگی تراز انقلاب اسلامی است. آن‌ها با دستان پینه‌بسته و چهره‌های خندان، نشان می‌دهند که حوزه نه تنها تعطیل نشده، بلکه هرگز از حرکت و پویایی بازنایستاده است.

 

روزهایی که خبری از تعطیلی حوزه‌هاست، اما حوزه هرگز تعطیل نشده است؛ فقط کارکردش از پشت تریبون‌ها و کلاس‌ها، به دل کوچه و خیابان، به متن نیازهای مردم و به میدان‌های جهاد و خدمت منتقل شده است.