نقش حکمت متعالیه در بنیان‌گذاری انقلاب اسلامی و مقاومت

به گزارش خبرنگار سرویس حوزه و روحانیت خبرگزاری رسا، علی لرستانی، عضو مرکز مطالعات راهبردی حوزه و انقلاب اسلامی در یادداشتی به تبیین جایگاه و ویژگی‌های مکتب فلسفی صدرالدین محمد بن ابراهیم شیرازی (ملاصدرا) پرداخته و نشان می‌دهد که چگونه این فیلسوف بزرگ توانست میان عقل و نقل، عرفان و فلسفه، شهود و تفکر رابطه ایجاد کرده و آن‌ها را با یکدیگر تلفیق نماید و مکتبی یگانه مبتنی بر عقل و مطابق با قرآن به نام «حکمت متعالیه» پدید آورد.

 

در ابتدا این یادداشت، روایت ملاصدرا از موانعی که در مسیر تفکر و تحقیق با آن مواجه بوده، نقل شده است. او از مردمی سخن می‌گوید که تفکر در امور ربانی و اندیشیدن در آیات الهی را بدعت می‌شمارند و دانشمندان و عرفا را مردود و خوار می‌دارند. با این حال، ملاصدرا حرکت کمالی خود را متوقف نساخت و پس از دوره‌ای عبادت و انزوا در قم، به نگارش کتاب ارزشمند «اسفار اربعه» پرداخت؛ کتابی که به گفته نویسنده، حاصل لطف الهی و کشف اسرار و رموزی بود که پیش از آن نیافته بود.

 

وی در ادامه به امتداد مکتب فلسفی ملاصدرا در انقلاب اسلامی اشاره کرده و با استناد به تأییدات رهبر شهید انقلاب، حکمت متعالیه را به مثابه چارچوبی برای انقلاب دانسته و تأکید می‌کند که امام خمینی(ره) با بسط همین مکتب فلسفی، راه اصلاح جامعه را پیمود.

 

علاقه‌مندان جهت مطالعه کامل این اثر می‌توانند  کلیک کنند.