«گمنامِ بسیار فعال»؛ وقتی مأموریت، جای شهرت را میگیرد
به گزارش خبرنگار گروه سیره امامین انقلاب خبرگزاری رسا، یکی از شاخصههای مدیران مکتب انقلاب اسلامی، ترجیح انجام تکلیف بر دیدهشدن است. در این مکتب، ارزش یک مدیر به میزان حضورش در رسانهها سنجیده نمیشود، بلکه به اندازه مسئولیتی است که در بزنگاههای تاریخی بر دوش میگیرد و بیهیاهو به سرانجام میرساند. بسیاری از چهرههای اثرگذار انقلاب، سالها در متن مهمترین تصمیمها حضور داشتهاند، اما از هرگونه برجستهسازی شخصی پرهیز کردهاند.
کتاب «در مسیر پدر» در سومین روایت خود با عنوان «گمنامِ بسیار فعال» به یکی از همین مقاطع حساس میپردازد؛ سال ۱۳۹۷، سالی که کشور با مجموعهای از چالشهای امنیتی، اقتصادی و سیاسی روبهرو بود. نویسندگان کتاب با استناد به روایتهای منتشرشده، تلاش میکنند تصویری از مسئولیتهای پشتپرده و نقشآفرینیهای کمتر دیدهشده آیتالله سیدمجتبی حسینی خامنهای در ساماندهی جریانهای انقلابی ارائه دهند؛ مسئولیتی که به روایت کتاب، از سوی رهبر شهید انقلاب به ایشان واگذار شده بود.
«گمنامِ بسیار فعال»
سال ۱۳۹۷ برای ایران، سالی پر از فراز و فرود بود؛ از اعتصاب کامیونداران، حوادث تروریستی مثل اتفاق رژه نیروهای مسلح در اهواز تا بحران دلار و خروج ترامپ از برجام. در این میان، فرمان رهبر شهید انقلاب برجسته بود؛ دستوری به قوه قضائیه برای اقدامات ویژه، سریع و قاطع درباره پروندههای مفاسد اقتصادی؛ که در پی آن، چند شخصیت، از جمله وزیر رفاه دولت اسبق، محکوم گشته و افراد معروف به سلطان سکه و سلطان قیر اعدام شدند.
یکی از مهمترین پدیدههای سال ۹۷، در دهه فجر آن نمایان شد؛ یعنی صدور بیانیه گام دوم انقلاب اسلامی توسط رهبر شهید انقلاب. ایشان با تأکید بر امید واقعبینانه به آینده و نقش جوانان در برداشتن گام بزرگ دوم به سمت آرمانها، خطاب به جوانان و آیندهسازان ایران، الزامات این جهاد بزرگ را بیان کردند.
حالا، در میان سیل رویدادهای سال ۱۳۹۷، رهبر شهید انقلاب به آیتالله مجتبی خامنهای تکلیف میکنند که: «امسال به قم نروید. جریان انقلابی را ساماندهی کن.»
پیرو همین فرمان، آیتالله مجتبی خامنهای، جلساتی را مرتباً با حضور شهید رئیسی، آقایان حداد عادل، لاریجانی، باهنر و... برگزار و این امر ولی را مجدداً پیگیری میکردند.
منبع: ویژهنامه رصدی ـ شناختی «فکرت»، مرکز رصد فکرت، رهیافتی نو در پایش و تحلیل اندیشه کشور، اسفند ۱۴۰۴.
این روایت، بیش از آنکه درباره یک مسئولیت اجرایی باشد، از نوعی مدیریت راهبردی سخن میگوید؛ مدیریتی که در آن، مأموریت بر شهرت مقدم است. در نگاه نویسندگان کتاب، تعبیر «گمنامِ بسیار فعال» ناظر به شخصیتی است که در مقاطع حساس، مأموریتهای مهم را بر عهده میگیرد، اما تلاش میکند حضورش در معرض افکار عمومی قرار نگیرد.
نکته قابل توجه در این بخش، پیوند میان صدور بیانیه گام دوم انقلاب و ضرورت سازماندهی نیروهای انقلابی است. کتاب با نقل این روایت، میکوشد نشان دهد که تحقق اهداف کلان انقلاب، تنها با صدور اسناد راهبردی ممکن نیست، بلکه نیازمند شبکهای از مدیران و نیروهای میدانی است که مسئولیت پیگیری و هماهنگی را بر عهده بگیرند.
از همین منظر، روایت سوم «در مسیر پدر» تصویری از مدیری ارائه میدهد که به جای حضور در عرصه تبلیغات، در متن تصمیمسازی و هماهنگی فعالیت میکند. به باور نویسندگان کتاب، گمنامی در اینجا نه نشانه انفعال، بلکه نتیجه انتخابی آگاهانه برای تقدم بخشیدن به انجام وظیفه بر کسب شهرت است؛ الگویی که در بخشهای بعدی کتاب نیز با روایتهای دیگری از ابعاد علمی، اخلاقی، اجتماعی و مدیریتی آیتالله سیدمجتبی حسینی خامنهای تکمیل میشود.