روایت رزمندهای که با یک دست، حماسه آفرید
به گزارش خبرنگار خبرگزاری رسا در چهارمحال و بختیاری، شهید «سیدهادی موسوی وردنجانی»، فرزند مؤمن روستای وردنجان از توابع استان چهارمحال و بختیاری، از بدو نوجوانی دل در گرو اسلام و انقلاب داشت و با پیوستن به سپاه پاسداران، راه جهاد و دفاع از میهن را در دوران دفاع مقدس انتخاب کرد.
درسال 1364 به دليل انفجار ناگهانی مين در حين آموزش به نيروهای بسيجی دست راستش قطع شد اما اين نواقص و کاستیها و حتی شهادت برادرش، سيد مسلم موسوی که در سال ۶۳ در عمليات بدر مفقودالاثر شد، کمترين خللی در اراده آهنين او نداشت و او همچنان بر عقاید خود استوار بود و همچون حضرت عباس (ع)، با همان یک دست در کنار رزمندگان در میدان ماند، مهمات حمل کرد و پیشاپیش رزمندگان به نبرد ادامه داد.
همرزم شهید موسوی میگوید از او پرسیدم با یک دست چگونه اسلحه بالا میبرد؟ لبخندی زد و گفت: خدا کمک میکند و بعد پیشبینی کرده بود که با طلوع آفتاب شهید میشوم. فقط دعا کنید مفقودالاثر نشوم چون پدر و مادرم بعد از سیدمسلم، دیگر طاقت ندارند.
شهید موسوی با وجود ۵۵ درصد جانبازی و سختیهای فراوان، فرمانده گردان امام حسن (ع) در عملیات والفجر ۱۰ شد و سرانجام در ۲۳ اسفند ۱۳۶۶ در منطقه شاخ شمیران به شهادت رسید. دشمن وقتی بالای سرش رسید دید یک دستش پیشتر قطع شده و سرش نیز بر اثر خمپاره از بین رفته است. همانجا دست دیگرش را هم بریدند و روی سینهاش گذاشتند.
در فرازهایی از وصیتنامه این شهید والامقام میخوانیم: جبههها را فراموش نکنيد؛ همانطور که تا به حال گرم نگهداشتهايد. اين توصيهام را به خصوص به مردم استان خودمان که بيشتر شامل حالشان میشود میکنم. چون در اين زمان که تيپ قمر بنیهاشم (ع) مستقل شده است و بايد کليه امکانات نيرويی و تدارکات از خود استان تهيه شود. پس مردم! استقامتتان را نشان دهيد و صبر داشته باشيد که انشاءالله پيروزی با شماست.